Yitip gidenler

[gurbetche]

Mahsun ve kimsesiz buyuyen bir gencin hikayesidir anlatilan aslinda berivan iyi dinle bu oykuyu diyerek atesli bir konusma yapiyordu deniz ona akdenizin o iliman bir aksaminda bir tenha sokaktaki virane bir evde karsilikli ne yapacaklarina dair sohbet ederken aslinda berivan icin aslinda sartlar onu korkutmuyordu cunku o bazi durumlarin,tehlikerin farkinda ve bunu gogusleyebilcek bi kapasitede birisi idi.
Ama deniz endiseleniyordu cunku sevgilisi ile universitede atesli olayli yillarda tanismis etkilenmis ve etkilemisti karsilikli bir izdusum yasiyorlardi birlikte mutlu idiler ne varki bazi gerceklerde peslerinde idi ARANIYORLARDI ilanlar dort bi yana asilmis goruldukleri yerde vurulcak diye bazi illegal goruntulu emparyalizm usaklari yasadiklari semtte haber cikarmislardi..
Korkmuyordu berivan kavgasini,sevdasini,ozumsemis bilincli aydin genc bir kiz idi. Deniz ise cocuklugundan beridirki is,ekmek,ozgurluk mucadelesinin bir sira neferi uzlasmaz bir keskin sosyalist idi..
Anlattigi hikayeler soyledigi turkuler ile berivani rahatlatmaya calisan deniz icinden buluscagi randevuyu dusunuyor ve olasi terslikleri kafasinda kurgulmaya calisiyordu..randevulari bir tuvalette olcakti limandaki umumi tuvalette saat 11.30 da ikinci bolmedeki dorduncu kabinde kisa bir gorusme gerceklstirip sahte pasapart ve kimliklerini alacakdi deniz.ordan ver elini viyana orda orgutun saglam iliskileri vardi.ona ve berivana is bulacaklardi.randevu gununde gitti aldi pasaportunu yurudu karanliktan umuda aydinliga dogru gurbete yeni yasama dogru elele berabece iki yoldas iki sevgili iki halkin devrimci sira neferi olarak viyanaya bir Cuma gunu indiler cevresindeki olaylardan cikartacagi alacagi tek ders su idi yasanan onca olaydan sonra asil gercek yureginde atan sevdasi idi..
Ulkesinde ayri ama inanci tam sevdasi tam surgun sevdasi ile gurbette iki cigliktilar sessiz ama isyankar iki cift goz ve yurektiler..
Nakliye firmasinda is bulan deniz amelelik yapiyor viyanadan biraz uzakliktaki bir koyde kiralik ev tutarak berivan ile yasiyorlardi berivan ise koyun icinden evinden cikmadan yasamini surduruyordu cikmak gezmek istiyordu aslinda ama dil bilmeden cikmak istemiyordu .
Pencereden dışarıyı seyrediyordu;yağmur yağıyordu.Ağaçların dallarını yerden yere vuran rüzgar,dışarıdaki soğuğu içine isliyordu.Soğuğa rağmen yağmura hayranlıkla bakıyordu; sokak lambasının ışığında gözlerinin önünden geçişi öyle güzeldi ki damlaların.Sanki böyle bir yağmur değildi yıllar önce göz yaslarına karışanUykusuz gecelerimde gördüğüm kötü bir rüyaydı her şey ve benim rüyalarımı benden çalan karanlık, soğuk, ıslak ve yalnız sokaklardı. Rüyalarımı alan yalnızlığımı bana hediye edendi. Gönlüm rezerve edilmişti sanki; hep birini bekliyordu ve her gelen o değildi. Her gelende daha çok yalnızlığıma gömülüyordum. Geceler daha uzun oluyordu sanki, çok uzun zaman oldu güneşin doğuşunu görmeyeli. Hep batışıydı aklımda kalan. ve karanlığın çöküşüydü gözlerime..Sessiz sedasız bir geceydi.tek başınaydı her gece ve sıkılmıştı arktik ;yalnızlıktan.İçinde bir dürtü vardı o ani,o anda yaşadıklarını her şeyi bırakı,çekip gitmek istiyordu.özlediği bir şeyler ve özlediği yerler vardı sanki.özlemlerine gitmek istiyordu
Berivan icsel dunyasinda yalniz ve mutsuz ideallerinden uzaklasmis bi sekilde denizini bekliyordu ama deniz donmedi ne o gece ne baska gecelerde kahbe bir hizip kursuna yenik dusmustu tipki yitip giden canlar gibi tipki yitip giden berivanlar ve denizler gibi….

gurbetche

[Yağız]

Sayın gurbetche şöyle demiş:

Gönlüm rezerve edilmişti sanki; hep birini bekliyordu ve her gelen o değildi. Her gelende daha çok yalnızlığıma gömülüyordum. Geceler daha uzun oluyordu sanki, çok uzun zaman oldu güneşin doğuşunu görmeyeli. Hep batışıydı aklımda kalan. ve karanlığın çöküşüydü gözlerime..Sessiz sedasız bir geceydi.tek başınaydı her gece ve sıkılmıştı arktik ;yalnızlıktan.İçinde bir dürtü vardı o ani,o anda yaşadıklarını her şeyi bırakı,çekip gitmek istiyordu.özlediği bir şeyler ve özlediği yerler vardı sanki.özlemlerine gitmek istiyordu
gurbetche

Hep birilerini bekliyordum..ve hep birileri geliyordu, gelen her kişide sonlanacak sandığım yalnızlığım daha da büyüyor ve beni ilerleyen yıllarla birlikte derin bir karanlığa doğru itiyordu...

Geceleri de yaşamıyordum..gündüzleri de...umutsuz söylenen bir şarkı gibi, ben ne olduğunu bile anlamadan tüm yaşamım bir bekleyişle sonlanacaktı..

Artık yeni şeyler söylemek lazımdı....

[serzeniş]

Sayın Yağız şöyle demiş:

Artık yeni şeyler söylemek lazımdı....

Aslında hep söylendiği sanılan ama yaşanılanları yok sayamadan tekrar ediyordu tüm söylenenler.Beklemek yok artık hayatımızın bir parçası olarak girip hayatımızdan kanserli hücre misali atılıyorlar ya da bizi de içine alıp götürüyorlar.Bu yüzden artık yeni şeyler söylemek lazımdı...

[Yağız]

Sayın serzeniş şöyle demiş:

Aslında hep söylendiği sanılan ama yaşanılanları yok sayamadan tekrar ediyordu tüm söylenenler.Beklemek yok artık hayatımızın bir parçası olarak girip hayatımızdan kanserli hücre misali atılıyorlar ya da bizi de içine alıp götürüyorlar.Bu yüzden artık yeni şeyler söylemek lazımdı...

Beklemek, hiç bir eylemde, hiç bir edimde bulunmadan..ne kadar ölgünse o kadar yalnızlık.

Oysa; bir ağacın her baharda yeniden, yeniden çiçek açması gibi; bıkmadan usanmadan her baharı beklemesi gibi yeni şeyler söylemek lazımdı.

[serzeniş]

Hiç bir eylemde bulunmadan beklesek gelicek mi...Yoksa çoktan başka bir dalda çiçek mi açmıştı artık onu bekleyen başkaları mı vardı.Yalnız değilmiydi söyleyenecek yeni şeyleri söylemiş miydi hep aslında...

[Yağız]

Sayın serzeniş şöyle demiş:

Hiç bir eylemde bulunmadan beklesek gelicek mi...Yoksa çoktan başka bir dalda çiçek mi açmıştı artık onu bekleyen başkaları mı vardı.Yalnız değilmiydi söyleyenecek yeni şeyleri söylemiş miydi hep aslında...

Ucundaysan uçurumun
ne farkeder, arkada bıraktığın
anılarla çarpışsa da duyguların
ve yaşam senin kırgınlıklarına inat
hükmünü sürdürse de

Sen zaten bir uçurumsun..

[serzeniş]

Sayın Yağız şöyle demiş:

Ucundaysan uçurumun
ne farkeder, arkada bıraktığın
anılarla çarpışsa da duyguların
ve yaşam senin kırgınlıklarına inat
hükmünü sürdürse de

Sen zaten bir uçurumsun..

Ben ucundayım uçurumun
Ama hiç düşünmedim boşluğa gömülmeyi
Ona sarılıp ondan medet ummayı
Ben hayata sarılıp
Başa çıkacağım kırgınlıklarımla
Hep umut ederek...

[Hür]

Sayın serzeniş şöyle demiş:

Hiç bir eylemde bulunmadan beklesek gelicek mi...Yoksa çoktan başka bir dalda çiçek mi açmıştı artık onu bekleyen başkaları mı vardı.Yalnız değilmiydi söyleyenecek yeni şeyleri söylemiş miydi hep aslında...

Asla gelmeyecek, kendi yarattığımızı bekleyeceğiz her daim ve asla ete kana bürünemeyecek bu düş.Umutsuz bir vaka bizimkisi, inkar etsekte gerçekler gün gibi ortada.O asla gelmeyecek asla var olmayacak bizler hep bir kalem bir defter sıkışıp kalacağız mengene misali.