Arthur Rimbaud

[Yağız]

Sembolist şiirin büyük temsilcisi Fransız şair..

OFELYA..

Yıldızların vurduğu durgun, karanlık suda
Beyaz Ofelya, büyük, beyaz bir zambak gibi,
Gelin esvapları içinde dalgalanmada.
Uzak ormanda yerlilerin gürültüleri.


Mahzun Ofelya, beyaz bir tayf gibi, yıllardır
Dolaşır bu siyah nehrin suları içinde.
Deliliği içinde bir şarkı mırıldanır,
Bir çocukluk şarkısı, akşam serinliğinde.


Rüzgâr göğsünü öper ve açar yaprak yaprak
Sularda ağır ağır savrulan etekleri.
Söğütler omuzlarına sarkar ağlaşarak,
Hulyalı alnına eğilir su çiçekleri.


Dört bir yanına üzgün nilüferler dizilir.
Uykudaki bir ağaç uyanır, zaman zaman;
Bir yuvadan küçük bir kanat sesi yükselir;
Sihirli bir şarkı gelir altın yıldızlardan!

[Yağız]

HELECANLAR...

yazın mavi akşamlarıyla ineceğim patikalara
buğdaylarla bezeli ufak otları çiğneyerek:
ayaklarımda o tazelik, aklım bir karış havada
bırak yıkasın çıplak başımı rüzgar diyerek

konuşmayacağım, düşünmeyeceğim bir an bile:
lakin tırmanacak içimde bitmek bilmez aşk
ve ben uzağa, uzaklara gideceğim derbedercesine
doğayla, ve mutlu, sanki bir kadınlaymışçasına

[Yağız]

KOYAKTA UYUYAN

Yemyeşil bir delik bu, delicesine çağlar
Bir dere, sağa sola itiştirip o gümüş
pırıltıları: gün doğar görünür yüce dağalar
ardından: bir koyak, ışıklarla köpürmüş.

Ağzı aralık, başı açık bir askercik
taze, mavi tereye gömülmüş uyumakta:
üzerinde bulutlar, dört bir yanı çimenlik,
solgun yatıyor ışık yağan yeşil yatakta.

Uyuyor, ayağının dibi yığınla çiçek,
hasta bir çocuk gibi dalmış gülümseyerek:
doğa, onu ısıtıp salla, üşüyor belli.

Nefesini sarmıyor esinen kokular;
güneşe karşı yatmış, sessiz göğsünde eli,
uyuyor, sağ yanında iki kızıl delik.....

[kbnerec]

Mavi yaz akşamları, patikalarda, dalgın,
Gideceğim sürtüne sürtüne buğdaylara.
Ayaklarımda ıslaklığı küçük otların
Yıkasın, bırakacağım başımı rüzgara.

Ne bir şey düşünecek, ne bir laf edeceğim;
Ama sonsuz bir sevgi dolduracak içimi;
Göçebeler gibi uzaklara gideceğim;
Mes'ut sanki yanımda bir kadın varmış gibi.