Necdet Karasevda

[serzeniş]

Bahar ve Çocuklar

Bahar damlıyor dallarımdan!
Gidilmemiş düş diyarlarında,
kahkahalara boğuluyor
Bahar görmemiş ülkenin
yurtsuz çocukları.
kelepçe deliklerinde,
akrep ve yelkovan işkencesinde yürütüyorum;
bakışlarımda varettiğim,
bakışlarımla varettiğim
doğmamış çocuklarımın yüreklerini.
bir göz yaşı, bir intihar çilesi
ve bir umut!
ve bir umuttu düşledikleri
yurtsuz çocuklarımın.

elâ gözlü bir bahar sardı
yoksul ve yoksun ülkenin gönül yamaçlarını.
her ele bir buket diriliş,
her tele bir türkü,
her dile bir şiir,
ve her yüreğe bir sevda!
duysun kanadı yanmış
bütün postmodern kırlangıçlar
bahar geldi zamansız ülkenin
gönül kırlarına!

bahar damlıyor dallarımdan!
nice yüz bin umut yüzlü çocuk fışkırıyor
parmak uçlarımdan.
yanılgısız ve yenilgisiz çocuklar...
sürgün saatlerde
aşağılanmış kapı deliklerinden yükselen,
süngü bakışlı, süngü edalı,
göz yaşlarına
mahçup bir yeşil soğanı katık eden çocuklar...
mavi çocuklar...
tepeden tırnağa
tırnaktan tepeye
süte
ekmeğe
ve emeğe
ve çileye durmuş tomurcuklar!

bahar damlıyor dallarımdan
nice yüz bin umut yüzlü çocuk fışkırıyor
parmak uçlarımdan.

[serzeniş]

Necdet Karasevda benim lisedeki edebiyat öğretmenimdi.Sizlerle paylaşmak istedim...

[Yağız]

Sayın serzeniş şöyle demiş:

Bahar damlıyor dallarımdan!

Bahar damlıyor dallarımdan
yeşeriyorum, çiçek açıyorum
gözlerimin önünde serpilen
yurdumun çocukları gibi
bir sevdaya vuruluyorum.


Sn.serzeniş,
Sn. öğretmenizin güzel şiirini paylaştığınız için teşekkürler.

[serzeniş]

Bu sana yazdığım son şiir Alisya
Yılların ve yolların ardına bıraktım seni
Gözyaşımla yıkadım cenazeni
Gözlerine ellerimi sürmedim
Yemin olsun
Yemin olsun öpmedim dudağını
Saçlarını koklamadım

Ah! Sen öldün Alisya
Yüreğimde, özümde öldün
Artık gözlerin tuzak değil
Gözlerin gizemden uzak
Bakışların anlamsız
Anlamsız titremeyen dudakların
Ellerin kaybetmiş ateşini
Gecenin gönlüne gömdüm seni Alisya

Yalnız sen değilsin ölen
Sırların da, sırlarım da öldü Alisya
Yüreğine bıraktığım gül
Ruhuna akıttığım tebessümler
Gönlünün gözüne taktığım
Tek kanatlı kör kelebek
Kulaklarına sunduğum sevda sözleri
Ve aşkımın soğuk külleri

Ölüler anılmaz Alisya
Gökkuşağına taktığım yedi renk
Ateşe verdiğim güneş
Hıçkırıkla aydınlattığım
Aldattığım karanlıklar
Yüreğimden yüreğine akan pınarlar
Ahular, ceylanlar, baykuşlar
Ve ölümsüz zannettiğim tüm bakışlar
Anılmaz, bir daha anılmaz Alisya

Varını yoğunu, herşeyini mezarına koydum
Gözyaşımı, hıçkırıklarımı koydum
Uykusuz gecelerin sabahını
Kanlı sigara izmaritlerini koydum
Anılar öpsün dudaklarını
Kelebekler elimde değil
Ruhumda öldü Alisya

Son şiirin sonundayım Alisya
Senin sonundayım
Ölümün, bitişin sonunda
Hayata sondan başlıyorum Alisya

Mezarında yalnız bıraktım seni
Yine de güller bırakmasın peşini

Necdet Karasevda