5 yaşındaki çocuğuna işkence yapan anne

[serabik]

gazete de gördüm gözleri mosmor olmuş şiş suratlı bir kız çocuğu.. üzülünücek sıkıntı veren bi resimdi.. silinmez izler kalıcak yüreğinde çocuğun.. ama benim ilk aklıma gelen annesiydi.. işkence etme eylemi bir yana kendi çocuğuna yapmış bunu.. nasıl bir ruh haline sahiptir kimbilir.. gözaltından sonra gideceği yer ıslahevidir.. sahi ıslah edebilecekler mi?

duygu sömürüsü yapılmasından şikayet edilen bir tv programında benzer bir konu vardı.. çocuğuna işkence eden anne canlı yayına bağlanıyor.. çocuk ve babası da stüdyo da.. kadın (anne) yurtdışına kaçmış ve çok pişman olduğunu söylüyor.. "o benim yavrum.. nasıl kıydım ona bilmiyorum.. çok pişmanım ne olur yardım edin" diye yardım isterken bayan konuk mikrofanı eline aldı ve programa damgasını vuran cümleyi kurdu.. "çekiceğin vicdan azabı sana yeter.." belki silik bi konuğun öne çıkma hamlesiyle bilinçsizce kurduğu bi cümleydi. ama yardım istemeye karşılık verilen cevap; pasiflikten aktifliğe basit bi şekilde tırmanmaya çalışan konuğa ne ifade etti bilemiyorum ama çok yıpratıcıydı..

bu arada ben hiç bi çocuğa işkence yapmadım.. ve de ben bir anne değilim

[barış]

Ne yazık ki Türkiye'de dayak hala bir cezalandırma, eğitme, uslandırma yöntemi olarak görülüyor...
Bu düşünce değişmedikçe bu görüntüler de değişmeyecektir...

Ben de size bir örnek göstereyim:
3 sene önce lise çıkışında bizim apartman görevlisi çıkışta sigara içen kızını görünce elindeki sopayla kızına allah ne verdiyse...
O kızın durumunu düşünebiliyor musunuz?
O günden sonra kız yanımıza gelemez oldu...
Bu arada sigarayı bırakmadı elbette...