Gelecek korkusu...

[viking]

Üniversite mezunuyum, özel bir şirkette mühendis olarak çalışıyorum, onca çalışıp didinmeme rağmen gelecekten hala korkuyorum. Ya siz?

[elif ezgi]

Evet elbette korkuyorum. Maddi ve manevi olarak yaralarım var bu konuda.Siz okulunuzu bitirip bir kaygınızı silmişsiniz.Oysa henüz lise birdeyim ben.Ya kazanamazsam,ya matemetik dört gelirse,ya karşı araziye apartman kondurursalar,ya kardeşime bu kaçırma olaylarında birşey olrsa... Saymamı istemezsiniz sanırım.Bu çok kötü ama hep hep var.Bazen düşünüyorum da kaygılariçin yaşıyor gibiyiz.

[melnur]

Sayın elif ezgi şöyle demiş:

Evet elbette korkuyorum. Maddi ve manevi olarak yaralarım var bu konuda.Siz okulunuzu bitirip bir kaygınızı silmişsiniz.Oysa henüz lise birdeyim ben.Ya kazanamazsam,ya matemetik dört gelirse,ya karşı araziye apartman kondurursalar,ya kardeşime bu kaçırma olaylarında birşey olrsa... Saymamı istemezsiniz sanırım.Bu çok kötü ama hep hep var.Bazen düşünüyorum da kaygılariçin yaşıyor gibiyiz.

Sn.elif ezgi;

Bizim ülkemizde her yaşta, her dönemde bir yığın kaygılar, korkular, sıkıntılar...yaşayacağız. Bunların dozu bazen artacak, bazen azalacak ama hep var olacak. Ve giderek de kanıksayacağız bunları. Kaygılar hayatımızın bir parçası olacak...

Ama önemli olan, bütün bu kaygılarla birlikte yaşamayı da öğrenebilmek...
Kaygılar yanı başımızda dururken mutlu olabilmek için neler yapılması gerektiğini de anlayabilmektir, bir bakıma hayatın gizemi...

Ama bu nedir? diye sorarsanız; elle tutulur bir yanıt vermek de çoğu kez mümkün olmuyor. Çünkü herkesin doğrusu kendine. Ve herkes de kendi doğrusunu bulabilmeli...

Kaygılı insanın mutluluğu!
Böyle bir mutluluk anlayışı olabilir mi?

Kimbilir!

[viking]

Benim üzerinde durduğum konu, kişisel-giderilebilir endişelerden ziyade, bizim dışımızda ve kontrol edemediğimiz, üretilip, şartlar-ülke koşulları gereği bize yüklenen korkulardı.

[Türesin]

İnsan zihni asla boş durmaz.Sürekli gelgitler içinde ,geçmiş ve gelecekle meşgul olurken anda yaşamayı bir türlü beceremez.Yaşadığı günün farkında olamadan ve o günden zevk alamadan geçirilen günler oldukça çoktur.Geçmiş dönemlerde yaşadığımız olumsuzluklar ve sıkıntılar,bu günü doyasıya ve zevk alır şekilde yaşamamızı engellediği gibi geleceğimizi esir alarak bizleri korku,kaygu ve endişeye sürükler.Üretkenliğimizi, güzel ve olumlu düşüncelerimizi tehdit ve esir alarak ,olumsuz düşüncelerin çöplüğünde gezinmeye bizleri mahkum eder.

Fikirsel düşünsel ve maddi yoksunluk, yetenek ve tutku yoksunluğunun göstergesidir. Gerçek zenginlik insanın kesesinde değil;aklında ,zekasında ve yüreğindedir.Birçok kişi her türlü zenginliğin bütün araçlarına sahip donanımlarla yüklü olduklarının farkına varmadan umutsuzluğa yenilir ve başarısızlığa uğrar.

Hemen hemen çoğunluğumuz önlerimize çıkan her engel karşısında korkar,kuşku duyar ve onu düşman olarak görürüz,oysa bu engeller gerçekte dost ve yardımcılardır.Engeller başarı için gerçekte dost ve yardımcılardır.bütün mesleklerde olduğu gibi,zafer ancak bir çok mücadeleden ve sayısız yenilgiden sonra gelir.Demek ki,her mücadele,her yenilgi senin becerilerini ve gücünü ,cesaretini ve dayanıklılığını arttırır.Yani her bir engel,seni daha iyi olmaya zorlayan yoldaşındır.Yoksa vazgeç.Her gerileme,ileriye yönelmek için bir olanaktır;onlara arkanı dönersen,onlardan kaçınırsan,geleceğini fırlatıp atmışsın demektir.

Kazanma kararlılığın yeterli kadar güçlü olursa ,başarısızlık hiçbir zaman yakana yapışmaz.Kendini tanı- kendini bil,alışkanlıklarını kontrol et ve onlara egemen ol.Gerçekte ,başarısız olanlar ile başarılı olanlar arasındaki tek fark,alışkanlıklarının farklı olmasıdır.Her türlü başarının anahtarı alışkanlıktır.Kötü alışkanlıklar başarısızlığa açılan kilitsiz kapılardır.O nedenle,bütün ötekilerden önce itaat edeceğimiz birinci yasa şudur: Güzel alışkanlıklar edinmek ve onların kölesi olmak.

Çocukken dürtülerimin kölesiydim;şimdi bütün öteki yetişkinler gibi alışkanlıklarımın kölesiyim.Özgür irademi yılar boyu biriktirdiğim alışkanlıklara teslim ettim ve geçmiş yaşantımda yaptıklarım,geleceğimi daha şimdiden hapsetmekle tehdit ediyor.Eylemlerimi iştah,tutku,önyargı,açgözlülük,sevgi,korku,çevr e ve alışkanlık yönlendiriyor.Bu hükümdarların en zorbası alışkanlıktır.Eğer alışkanlığın kölesi olacaksam,o zaman iyi alışkanlıkların kölesi olmalıyım.Kötü alışkanlıklarım ortadan kaldırılmalı ve toprak iyi tohumlar için dipten sürülmeli.Doğanın bir yasası da,bir alışkanlığın,ancak başka bir alışkanlıkla altedilebileceğidir.

Lise yılarımda bir hocamız “ Güne gülümseyerek başlayın,günün ilk saatleri o günün dümenidir ve günün rotasını belirler” derdi.Bu günü yüreğimdeki sevgiyle selamlıyacağım.Her türlü girişimde başarının en büyük sırrı budur.Güç bir kalkanı delebilir ve hatta hayata son verebilir,ama insanların kalbini yalnızca sevginin görünmez gücü açabilir.Sevgiyi en büyük silahım yapacağım.Seslendiğim hiç kimse onun gücüne karşı savunma yapamaz. Sevgi nasıl benim insanların kalbini açmak için silahım ise,aynı zamanda benim nefretin oklarına ve hiddetin mızraklarına karşı kalkanımdır.Zorluklar ve cesaretsizlikler yeni kalkanıma çarpıp en yumuşak yağmurlara dönüşecektir.Yapayalnız iken bana destek olacaktır.Ümitsizliğimi yok edecek,böbürlenmemi eğeleyecektir.Kalkanım kullanıla kullanıla daha da güçlenecek,beni daha iyi korur hale gelecektir,ta ki ben bir gün onu bir kenara bırakıp her türlü insanın arasında engelsiz yürümeye başlayıncaya kadar.Bunu yaptığımda adım hayat piramidinin en tepesine yazılacaktır.


Bu günü yüreğimdeki sevgiyle selamlıyacağım.Peki bunu nasıl başaracağım.Bundan böyle her şeye sevgiyle bakacağım ve yeniden doğacağım.Güneşi kemiklerimi ısıttığı için seveceğim;ama yağmuru da ruhumu temizlediği için.Işığı bana yol gösterdiği için seveceğim;ama bana yıldızları gösteren karanlığı da.Mutluluğu yüreğimi büyüttüğü için seveceğim;ama ruhumu açtığı için kedere de dayanacağım.Ödemem gereken bütün bedelleri şükranla ödeyeceğim;ama engelleri de bana meydan okudukları için selamlıyacağım.

Değerli arkadaşlarım ! Endişe,korku ve kaygu her insanın sorunudur. Bu sorunları olanlara yardımcı olabilmek için okuduğum “Dünyadaki en büyük satıcı” adlı kitaptan parağraflar da alıntılayarak sizlere yardımcı olmaya çalıştım.Hayırlara vesile olması dileğiyle…

Herkese saygılarımla.

[revolt]

Bu psikololjik gelişim kitaplarının yazarlarını afrikaya götürmek lazım.
O derin bilgilerini(!) bir deri bir kemik kalmış çocuklara anlatsınlar da onlarda güne gülümsüyerek başlasınlar.

[Türesin]

Sayın revolt !

Afrikalılarla sen ilgileniyorsun diye oradaki insanların kaderini sana bırakmıştım.:-)

Genellikle herkesin bildiği ve afrikalıların söylediği bir deyim vardır." Hiristiyanlar buraya geldiğinde ellerinde incilleri vardı,bizlerin ise toprakları .Elimize incil'i verip bizler duaya başladıktan sonra,gözlerimizi açtığımızda,onların ellerinde bizim topraklarımız,bizlerin ellerinde ise sadece incil vardı".

Sen ne götürmeyi düşünüyorsan onu yazmanı tavsiye ederim.:-)

İşi sadece çamur atmak olan insanların afrikaya ne götüreceğinide sahsen merak etmiyorum.Anlaşılan solcu ve sosyalistsin.Diğerlerinin bana yakıştırdıklarından etkilenmiş olmalısın ki,ardıma düşüp güya yazdıklarımı karalamaya kalkıyorsun.

Gözlerini çamurdan ayıramayanlara yıldızları göstermeye gücüm yetmez.Üstün çamurlanınca annene götür omo ile yıkat.Çocuklar için çamurlanmak güzeldir.

[viking]

Sn; Türesin,
Ben ifade edemedim galiba. Uzunca yazmışsınız ama konu dışı. Kapatmak en iyisi.

[Türesin]

Sayın viking !

Aslında yazdıklarım konuyla çok alakalı,bireyler kendi gelecek korkularını yendiğinde onun ülkeyede yansıması olacaktır.Devlet veya ülkenin toplumsal yapısı bireylerden oluşmuyor diyorsan ,onu bilemem.Korku ve endişelerinle mutluluklar içinde yaşamanı dilerim.

Saygılarımla.

[revolt]

Sayın Türesin şöyle demiş:

Sayın revolt !

Afrikalılarla sen ilgileniyorsun diye oradaki insanların kaderini sana bırakmıştım.:-)

Genellikle herkesin bildiği ve afrikalıların söylediği bir deyim vardır." Hiristiyanlar buraya geldiğinde ellerinde incilleri vardı,bizlerin ise toprakları .Elimize incil'i verip bizler duaya başladıktan sonra,gözlerimizi açtığımızda,onların ellerinde bizim topraklarımız,bizlerin ellerinde ise sadece incil vardı".

Sen ne götürmeyi düşünüyorsan onu yazmanı tavsiye ederim.:-)

İşi sadece çamur atmak olan insanların afrikaya ne götüreceğinide sahsen merak etmiyorum.Anlaşılan solcu ve sosyalistsin.Diğerlerinin bana yakıştırdıklarından etkilenmiş olmalısın ki,ardıma düşüp güya yazdıklarımı karalamaya kalkıyorsun.

Gözlerini çamurdan ayıramayanlara yıldızları göstermeye gücüm yetmez.Üstün çamurlanınca annne götür omo ile yıkat.Çocuklar için çamurlanmak güzeldir.

Ben o tür kitapların yazarlarına dedim sen niye alınıyorsun anlamadım.
Sen mi yazdın o kitabı?
Yok ardına düşmüşüm,karalamaya çalısıyormuşum daha neler.
Sanki başka işim yok.
Konuyla ilgili konusurduk ama bu önyargılarla biraz zor.