Biz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyor mu?

[kısgünesi]

biz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyor mu?

[oguzoglu]

Gerçekler hayallerin önüne geçmekte desek, büyüdükçe...

[Hanuman]

Sayın kısgünesi şöyle demiş:

biz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyor mu?

Gerçekliğin elini, hiçbir zaman ve halde hayallerine değdirmemeyi başaranlar ya bilgelerdir ya da çocuklar..

[giz]

kelebek ömrü kadar..

[maddeci]

Sayın kısgünesi şöyle demiş:

biz büyüdükçe hayallerimiz küçülüyor mu?

Bu hayallerimizin gerçekçiliğine ve bizim içinde bulunduğumuz şartların,hayallerimize olan uzaklığına bağlıdır.
Gerçekçi hayaller kurar ve önümüze çıkan engellere karşı yılmadan yolumuza devam edebilirsek hayallerimiz küçülmez tersine büyür.

[oguzoglu]

Sayın Hanuman şöyle demiş:

Gerçekliğin elini, hiçbir zaman ve halde hayallerine değdirmemeyi başaranlar ya bilgelerdir ya da çocuklar..

Sayın Hanuman;

Çok güzelmiş ve konuya da tam uymuş, doğrusu...

[maxim]

Benim hayallerim de hayalgücüm de hep büyüktü, uçsuzdu. Hayallerimden birçoğuna yıllarca inandım. 18 yaşını geçtiğimde dahi türkiye'nin ilk araba markasını kurmak gibi büyük hayallerim vardı Günün birinde belediye başkanı olup istanbul'u kurtarmak... İleride bir sistem kurarak tüm otellerden, restoranlardan arta kalan 'el değmemiş' gıdaları servislerle toplatıp aş evlerinde insanları doyurmak... Kazandığım paralarla huzur evlerini sevgi yuvalarına dönüştürmek... Daha sonra hiç ummadığım kadar kötü bir üniversite hayatı yaşadım. Binlerce kez şükür sevdiklerimi kaybettiğim kötü bir dönem değil, sadece bir türlü zihinsel olarak dinginliğe ulaşamayıp başarısız olduğum bir dönemdi. O yıllarda hayallerimin hiçbirini gerçekleştiremeyeceğimi düşünüp anlamsız, ruh gibi dolaştığım günler yaşadım. Şuan 25 yaşındayım ve çok şükür okulum da bitti, zihinsel olarak da kendimi iyi hissediyorum. Uzun süre üstü örtülü kalan hayallerim yeniden içimi kaynatmaya başladı. Şuan bir yat fabrikasında tasarım mühendisi olarak çalışmaktayım ve o hayallerimden birçoğunu başaracağım inancını yeniden hissetmye başlamak yüzümü güldürüyor.
Sonuç olarak şunu söyleyebilirim;
Aslında hayallerimiz küçülmüyor. Sadece hayatın sıradanlığı, insanların sıradanlığı, eğitim sisteminin sıradanlığı ve yaşanan bazı kötü dönemler o hayallerin üstünü kapatıyor. Kendi hayallerimizi unutur oluyoruz. Enerjimizi hayatın koşuşturmasında harcıyoruz. Bunu hissden herkese hayatın anlamını, el değmemiş çocuk zihinlerini yeniden hissetmeyi diliyorum. Siz de dileyin ve deneyin
Sevgilerimle, maxim...

[sestod]

Sayın Hanuman şöyle demiş:

Gerçekliğin elini, hiçbir zaman ve halde hayallerine değdirmemeyi başaranlar ya bilgelerdir ya da çocuklar..

bu sözü izninizle msn iletime alıntılayabilir miyim...

[maxim]

Sayın Hanuman şöyle demiş:

Gerçekliğin elini, hiçbir zaman ve halde hayallerine değdirmemeyi başaranlar ya bilgelerdir ya da çocuklar..

Sayın Hanuman;
Öyleyse ben ya bilgeyim, ya da çocuğum...!

Şaka bir yana, çok güzel söylemişsiniz. Ben de acizane hayallerimi elletmemek için didinip duruyorum...

[Hanuman]

Sayın sestod şöyle demiş:

bu sözü izninizle msn iletime alıntılayabilir miyim...

Est..bu inceliği gösterdiğiniz için teşekkür ederim..