Yaşasın Kongo....

[YAZGI]

Sevgilim,
Bu mektubu yazarken sana ulaşıp ulaşmayacağını ya da ulaştığında hâlâ hayatta olup olmayacağımı bilemiyorum.
Ülkemin bağımsızlığı için yürüttüğüm mücadele boyunca, ben ve arkadaşlarımın uğrunda hayatlarımızı verdiğimiz kutsal dâvânın zafere ulaşacağına hiç kuşku duymadım.
Ama bizim ülkemiz için istediklerimiz; onurlu bir yaşam, parlak bir saygınlık, kısıtlanmamış bir özgürlük gibi vazgeçilmez değerler, o güvendiğimiz ve yardım istediğimiz BM'deki önemli görevliler tarafından asla istenmedi. Çünkü farkında olsun ya da olmasınlar, doğrudan ya da dolaylı olarak Belçika ve batılı dostlarının sömürgeciliğini destekliyorlardı.
Yalnız değiliz... Afrika'da, Asya'da ve bütün dünyadaki özgür insanlar, bu topraklarda bir tek sömürgeci ve paralı asker kalmayana kadar savaşacak olan milyonlarca Kongolunun hep arkasındalar...
Ayrıldığım ve bir daha asla göremeyeceğim çocuklarıma anlatılmasını istiyorum ki; Kongo'nun mükemmel bir geleceği olacak. Bağımsızlık ve egemenliğimizi tekrar kazanmak görevi kendilerinin ve bütün Kongolularındır.
Saygınlık olmayan yerde özgürlük yoktur.
Adalet olmayan yerde saygınlık yoktur.
Bağımsızlık olmayan yerde ise tek bir özgür kişi yoktur.
Hiçbir barbarlık, hiçbir acı ve hiçbir işkence, beni merhamet dilemeye zorlamadı. Başım dik olarak, sarsılmamış bir inanç ve ülkemin kaderine dair derin bir güvenle ölmeyi, kutsal ilkelerimizin küçümsenmesini izleyerek yaşamaya tercih ederim.
Tarih bir gün sözünü söyleyecek. Brüksel, Paris, Washington ya da Birleşmiş Milletler'in öğrettiği tarih değil; bizim sömürgecilik ve kukla hükümdarlarından kurtulmuş, özgürleşmiş ülkelerimizde öğretilecek tarih...
Afrika kendi tarihini yazacak, sahranın kuzeyinde ve güneyinde, bu zafer ve saygınlığın tarihi olacak.
Ağlama sevgilim;
Biliyorum ki benim çok acı çekmiş ülkem kendi bağımsızlık ve özgürlüğünü savunacak.
Yaşasın Kongo!
Yaşasın Afrika!"
HALKININ OYLARIYLA SEÇİLMİŞ BİR BAŞBAKAN ÖLÜME GÖTÜRÜLÜYOR: Kongo'nun yalnızca iki ay iktidarda kalabilen sosyalist başbakanı Patrice Lumumba'yı, Belçikalı ajanlar ve onların kara derili işbirlikçileri tarafından işkenceyle öldürülmek üzere bir orman evine götürülürken gösteren 16 Ocak 1961 tarihli bu haber filmi karesi, aynı zamanda Afrika'nın emperyalizmle özdeş tarihinin de çarpıcı bir özetidir.
(PATRICE LUMUMBA'NIN ÖLDÜRÜLMEDEN ÖNCE
KARISINA YAZDIĞI SON MEKTUP)

[küçükkarabalık]

afrika'nin yüreğinde sabah

binlerce yıl, afrika'm, bir hayvan gibi acı çektin,
çölü yalayıp geçen rüzgârda savruldu küllerin.
gözalıcı, büyülü tapınaklar yaptı zalimler
ruhunu acılardan kurtarmak için
barbarların yumruğu, beyazların kırbacına karşı
yalnız ölmekti senin hakkın bir de ağlamak,
totemine bitip tükenmez açlık, tutsaklıklar oydular,
ağaçların kabuğunda bile korkunç, zalim bir ölüm
sinsice seni gözlüyor, sana doğru geliyordu
ağaçların deliklerinden, ucundan çıkan dallar gibi
ölüm vücudunu, tedirgin ruhunu sarıyordu.
göğsünün üstüne kocaman hain bir engerek yılanı koydular:
boynuna sert içkilerden bir boyunduruk geçirdiler,
canın ciğerin karını aldılar elinden, ucuz incilerle göz boyayıp
varını yoğunu inanılmaz, paha biçilemez.
kulübenden tamtam sesleri karanlık geceye,
yüce kara ırmaklara zalim sesler ile taşıdı;
aldatılan kızların, gözyaşlarının, kanların,
ve küçük adamların kaynaştığı, doların kral olduğu
anavatan dedikleri o ilençli ülkelere giden
gemilerin öyküsünü söyleyip.
işte orada çocuğum, öğüttüler karını gece gündüz
amansız, korkunç bir değirmende, yok oldu büyük acılar içinde,
sen de ötekiler gibi birisin. iyi kalpli beyaz tanrının
sonunda bütün insanları uzlaştıracağına inanmanı istiyorlar.
ateşler yakıp ağladın, içler acısı şarkılarını söyledin
el kapılarına çöken evsiz barksız dilencinin
derken bir şeyler oldu, bir şeyler kımıldadı içinde
kanın yanıp tutuştu geceleyin
dans ettin, bağırdın babadan kalma tutkuyla.
bir fırtına gibi azgın, ama insancıl bir tonda
bir güç doğuverdi binlerce yıllık felaketten sonra.
cazın madensel sesinde, önlenmesi güç bir bağırışla
bir dev kıpırdanışıyla sarstın her yeri.
şaşırdı herkes, duman oldu bütün dünya
kanının çılgın ritmini, cazın delice ritmini duyup
sapsarı kesildi beyazlar bu yeni şarkıyla
mor meşaleyi karanlık geceye diken bir şarkıyla.
sabah işte, kardeşim! sabah! yüzüme bak,
yeni sabahlar başlıyor eski afrika'da.
yalnız bizim olacak artık bu ülke, bu su, bu kutsal ırmaklar,
binlerce yıl anası ağlayan zavallı afrika.
tüm gücüyle güneş bizim için parlayacak,
gözümüzün yaşını, suratımızdaki tükürükleri kurutarak,
zinciri kopardığın an, koca zinciri,
kötülüklerin, işkencelerin köküne kibrit suyu,
hür ve şen bir kongo doğacak kara topraktan,
hür ve şen bir kongo - kara çiçek, kara tohumdan!

patrice lumumba

--------

Bağımsızlık Savaşçısı Özgür Ölen Yoldaş Lumumba'ya bin selam. Mirasın omuzlarımızda, er ya da geç kazanacağız!