Sayıklamalar..

[kajmeran]

Kendimi sayıklayacağım biraz..

Çarptıkça kalbimin çeperlerine bir el, belki bir beden, belki bir ses. Aşk neyse o işte...

Def edeceğim geceleri, geceler ki bir şiirin karartılmış heceleridir belki...

Ve günbatımından çok önce, gri bir gemiyi gözlerken kulede, kulenin ortasına düşen sesim gibi...

Beni sende aramalı kişi, belki henüz bilmediğim gözlerinde. Gecelerde... Sana verdiğim hecelerde...

Bende şairlerin ya da kendini şair zannedenlerin -ki söylemiştim ikincilerdenim diye- içine düştüğü bir sıkıntı...

Nasıl bir kadın yüzü şairde... Birikip rahminde, hazırlanıp döllenmeye ve döllenemediğinde küsüp bedene, dışa atılmak ister ya kan...

Duygularımı döndürüp içimde şiire çıkamadığımda, şiirde küstüğünde kağıda, beynimden ve kalbimden başlar ya, beni zorlamaya -ki şu sıkıntı dediğim bıkma duygusu ile aynısı işte...

[kajmeran]

Ne istediğini bilebildiğinde gel dedim.. Hiç olmadı ne istemediğini bil dedim.

İşte sırf bu demem yüzünden kendime gelemedim...

Başımın ağrısını,kalbimin sancısını dindiremedim..

Kan koktu,göz toktu..

Susuzluktandır sandım bu agzımdaki tatsız tat.. Meğer seni öpmeyişimdenmiş.

[kajmeran]

Sen de gittin ve Nazım’ın da gidenlerin ardından söylemiş olduğu şeyi söylüyorum ben de: Bence sen de herkes gibisin...

Sen varken bende,senin onlar gibi olmaman içindi tüm çabalarım.Bunca kendimi parçalayışım,kendimi yitirişim ve kendimi unutuşum...

Senin de onlar gibi olmanı istemiyordum.İstemiyordum;çünkü onlar her gidişinde benden bir şeyler götürdü ve yalnızca benden biraz kaldı...Senin de onlar gibi olmaman içindi yani her şey...Biraz da kendim içindi yani...

Her gidenin ardından söylediğim gibi,senin için de söylüyorum aynı şeyleri: Değmemiş sana da tüm yaptıklarım,sen de hakedememişsin beni diğerleri gibi... Bu yalnızca bir avuntu.. Seni sensizde sevebileceğim ben ,başından beri biliyorsun sen de..

Ama benim yine de umudum var.Belki ben bu umudu yaşatabilmek adına çok şey vereceğim yine kendimden.

Ama emin ol,bir gün bulacağım beni hakedecek sevgiyi...Gidene kal dememek gurur mudur ? Giden seni de götürüyorsa,bu kadar gururu aşk kabul eder mi bilmiyorum..

[kajmeran]

Nedir ki özlem ?

Özlem; içimde büyüttüğümdür, derinlerde bir yaradır..

Ölümcül olabilirken umut vermektir..

En acı anında bile yüzüne buruk bir tebessüm kondurmak, uçurmak, sonrada varlığını hissettirip yere bırakmak en yükseklerden..

Adildir.. Acının yanında dayanma gücünüde birlikte getirir.

Geçmişte gerçekleşmiş bir olayı tekrar yaşamaya kalkmaktır...Yaşayacağını sanmaktır..

Çoğu zaman derin bir çaresizliktir..

Tutkunluktur belki de, alabildiğine mavi bir denizde olan gibi..

İşitmeyen birine 'nerdesin?' diye sormaktır..

[gezer]

Geçmişte gerçekleşmiş bir olayı tekrar yaşamaya kalkmaktır...Yaşayacağını sanmaktır..

belki de;

İşitmeyen birine 'nerdesin?' diye sormaktır..

Iste, insanin kendi hayatiyla yaptigi calismalardan biri daha.
özlem nedir?
sevgiyle

[kajmeran]

Hadi gel ölelım bu gece ..

Bu gun bu sabah agır aksak gıtsın..

Ya da susalım bir ömür..

Bu soguk bu rüzgar parmak uçlarımızı yakmadan...

Kelimeleşmeler arasında cümleleşiyor olalım biz de ...

Oysa ben ;

"Hayatımsın." cümlesinde gizli özne sanmıştım kendimi...

Sus!

Bir cahilin karşısında bir kitap gibi sus!!!

[N@z]

her geçmiş öder kendini ve belki de kendinden.....

''sev ''dedi tanrı'' kimsesizliğini sev '' .....yok işte sığınağın yekdiğer bir gönülde....

hele de cehennemine odununu sırtına bağlamışken......

[kajmeran]

Sayıkladım hep gidişinden bu yana..

Başkalarına gelişini bile sayıkladım,gelişi güzel..

Gelişin güzel, gidişi güzel..

Belki kozasından çıkamamış kelebeklerdik...

Gidişinle ölünür dedik, ona gelişinle yittik..

[kajmeran]

Kayıp ama gittiği yer bilinemeyen değil. Yitirilmişte değil.Apaçık duruyor önümde. Ama başkasının sahip olduğu da değil. Ama kayıp,yitik olmayan.. Tükenmeyen olarak yerinde duruyor öylece.

Bir sevgili yada acemi bir kadın/adam ya da çömez bir kız/erkek ıslatamaz ıslanırken o siyah tüyleriyle yağmuru ve kimse başarmamıştır bu kadar uzun güneşe bakmayı..

Zehirlenmiş bir köpektim ben, ve sen arseniği bulan o ilk kimyager. Ve ellerim,hiç değmemiş ellerine.. Kayıp'sın ya bir o kadarda ayıp'sın aslında bana. Ya ellerim ellerini tutmak isterse ? Ya ellerim kayıp'lığında yitmek isterse..

Düşlerim uykusunda,kimsesiz kimsesizlik...Kimsemsin,kimsesizliğim..Kayıp kentlerin,kayıp kimselerin kayıp sevgilisisin..

Nasıl bir fazlalığın hayatımda bilmiyorum,iyi ki yoksun..!


" Sen gittiysen ve burda boşluğun kalmışsa, ben de durmam.. Yerin beni çürütür.."

" Gittiğin yolları yakıpta gitseydin.. Gözlerimi yerinden söküpte gitseydin.."