Ya varsa...

[hasansabah]

Hepimiz hayatımızın belli bir döneminde sorgulamışızdır Allah'ın varlığını. Bu sorgulamanın sizin zihninizde nasıl bir sonla bittiğini bilemem. Bunun doğruluğunu ya da yanlışlığını da ispatlayamam. Sadece şunu kabul etmenizi istiyorum bu başlıkta; ya varsa...


Uzun lafın kısası kimse yarın ölmeyeceğimizi garanti edemez.Çoğu zaman dini olarak yanlış olduğunu bilmemize rağmen, yanlışı yapmayı tercih ederiz. Eğer Allah yoksa sorun yok ama ya varsa...
Herkes kendini cennette hayal eder. Kimsede demez ki ben cehenneme gidecem Öldüğümüzde Allah bizden hesap sorduğunda ne diyeceğiz ona.

_Niye zina yaptın?

_Niye çaldın?

_Niye kul hakkı yedin?

_ Niye içki içtin?

_Niye kumar oynadın?

_Niye yalan söyledin?


Ne diye cevap vereceğiz Ya ben zina yaptım ama aşıktım, ben çaldım ama nefsim yüzünden, kul hakkı yedim ama ben daha çok hak etmiştim, içtim ama dünyaya bir defa geldiğim için...

Sizce bu bahaneler kabul edilebilir mi? Sonuçta gönderilen kitaplar ortada. Düşünsenize gerçektende bütün evreni o yaratmış. Sahip olduğu gücü çıkarmak çok zor olmasa gerek. Bir iğne parmağınızın ucuna battığında hissettiğiniz acıyı düşünün. Bir insanın yapabileceği en büyük işkenceleri düşünün. Sonra bir kefeye koyun insanın gücü ile Allah'ın gücünü. Sizce hangisi canınızı yakmak istediğinde daha kötü yakar?

[canugur]

Bununla ilgili cok güzel fikralar da var sayin Hasansabah; ama yeri burasi degil saniyorum.
anlarsiniz..
YA VARSA? ...

Iste insanari ya varsa celiskisine düsüren böyle bir aldatmaca; ülkemizde bilim baltalandigi icin hakim gücler tarafindan gerici gücler kanaliyla halka sunulmakta, bilgisiz kesimleri etkileyerek sömürülmeye hazir kaderci kurbanlar yetistirmek amacina yönelik diyorum.

[özedönüş]

Hz.Aliye ait bir söz.Ama aynı Ali "gayp perdesi açılsa imanımda artma olmaz" demiştir.Belli ki şüphe içerisinde olan birisine mantıksal bir olguyu anlatmak istemiştir. Hz Ali öyle bir imandan bahsediyor ki, bu, görmeden ama kalple görülen bütün iman gerçekliklerine veya imani gerçeklere o kadar samimi bağlanmış, o kadar içten benimsemiş, onları kabul etmiştir ki eğer dünya hayatının şartları değişse, gayb perdesi kalksa, herşey ayan beyan ortaya çıksa imanında bir artma olmayacaktır.

İmam Şaffi de "Görmediğim Allaha ibadet etmem"demiştir.Zaten Hz.peygamber de ihsanı böyle tanıtmıştır."Allahı görüyormuşçasına ibadet etmeye ihsan denir" demiştir.

Bu söz şüphede olanların mantıksal bir önermesini yapmaya yöneliktir.Yoksa iman şüphe istemez.Fakat şüphe ile gerçeği bulmaya doğru giren vasıtalardan şüphe etmek ayrıdır.Gazalinin yaptığı da gerçeğe doğru yolculuğunda her türlü bilgiden şüphe etmek olömuştur.Çözülemeyen noktalarda ise iman devreye girmelidir ki gayba imandan maksad da budur.

[hubbez]

Diyelim ki var...ispatlandı.

İnanç biter.

Talep başlar.

Hele bizim inananların Tanrının varlığı ispatlandığı an diyeceklerini düşünemiyorum;

"Tanrı dedik inandık şu yaptığına bak" gibi...
"Sana ne lan, Tanrı aha orada...o gereğini yapar sana mı kalmış savunmak"...
"Abi dün bana işaret gönderdi"
"Tanrı uyuyon mu...altı üstü bir araba dedik..."

[Libéral de gauche]

Varsa, takdir edeceği şeyin sorgusuzca bağnaz bir bağlanma yerine eleştirel mantık olacağına inanıyorum, ki zaten bir ateist değil, agnostiğim.

[hasansabah]

Sayın Ekinny şöyle demiş:

Varsa, takdir edeceği şeyin sorgusuzca bağnaz bir bağlanma yerine eleştirel mantık olacağına inanıyorum, ki zaten bir ateist değil, agnostiğim.

Sn Ekinny çok güzel bir noktaya değinmişsiniz. Ben de sizinle aynı fikirdeyim. Zaten sorgulamadan inanmak, inanmak değildir.

[Miran]

Sayin hasansabah korkuyorsunuz galiba.
Ben din veya Allah icin degil,öncelikle kendim icin bu zinayi,hirsizligi vs..yapmam.
Fazla dinle alakali bir ortamda büydügümü söyliyemem,sanirim bundandir Allah korkusu yok.Ama düzenli yasamak icinde illede Allah korkusu olmasi gerekmez saniyorum.
En azindan benim icin öyle,Allahi,kendinizi,ailenizi ne kadar sevdiginiz önemli.
Korku insana herseyi yaptirir,Allahin canimizi acitacagini sanmiyorum.
Ademle Havvanin canini ne kadar acittiki,bu kadar korkmayin.
Allah bagislayandir.

[hasansabah]

Sayin hasansabah korkuyorsunuz galiba.

Sn özgülen bir düşünün Allah var. Ve sizi yaptığınız kötülüklerden dolayı cezalandırmak istiyor. Bu sizi hiç korkutmuyor mu? Bunun yanında bende hakim olan duyguya gelince korku değil. Çünkü daha ağır basan bir şey var. Huzur!!! Yani anlatmak istediğim kimsenin yaptığı yanına kar kallmayacak, belki bu dünyada yaptıklarınızdan dolayı cezanızı çekmediniz ama ölünce bu cezayı çekeceksiniz. Haliyle adalet yerini bulucak.

Ben din veya Allah icin degil,öncelikle kendim icin bu zinayi,hirsizligi vs..yapmam.

İşte beni inançlı kılanda bunlar. Benim doğrularım ile dinin doğrularının kesişmesi. Kesinlikle sizinle aynı fikirdetim.

Ama düzenli yasamak icinde illede Allah korkusu olmasi gerekmez saniyorum.

Bence korku gereklidir. İnsanlar Allah'tan korkarsa bu toplum için daha iyi olur. Çünkü dini öğretiler toplum yaşamını kolaylaştıran, düzenleyen bir özelliğe sahiptir ve gereklidir.

[kemenCHE]

Bence var. Olmalıda. En önemli şey emekçinin verilmemiş hakkıdır.

Eğer sigrotası ödenmeyen, hakkı verilmeyen emeği sömürülen işçinin hakkı alınmayacaksa biryerlerde, yarin dibine girsin herşey.

[muenes]

Herşeyin hakkını hakedene vermek lazım korkuda böyle korkmanın hakkı Allahtır.Korku duygusu gerçektir bunun varlığını insandan kimse yok edemez o halde bunu doğru tarafa yönlendirmek gerekiyor.yani korkutan bir Allah olamaz yahut olmamalı denildiğinde bu sizin artık korkmayan biri olduğunuz göstermiyor siz hala birşeylerden korkarsınız ne var ki artık başka bir tarafa yönelmiştir, yani korkunuzu hiç haketmeyen birşeylere..bu durumda bu gerçeği böyle örtmek saçma olmaktadır.

Bilinçli olarak duyulan korkma duygusu korkan kişiye büyük bir erdem verir,bunun terside insanı rezil ve ahmak ediyor.

Hiç korkmasaydı bir dağcı, çıkarmıydı zirveye..dağın zirvesi korkulmayı hakeder bu durumda korku ve saygı duyma aynı anda olmaktadır.dağın zirvesi Allahın rızasıdır korkuda bu zirveye tırmanışta insanın hareketlerinde otokontrol sağlar hiç korkmayan bir dağcı yoktur elini soldaki kaygan taşa değilde sağdaki taşa atması aşağıya düşme korkusundandır,taşların şeklini sevmesi değil.. işte bu korku onu zirveye kadar götürür.