Varsayalım ki Allah Var!...

[ezkamo]

Düşünüyorum da varsayalım ki Allah var. Dünyayı ve insanı yaratmış. İnsana da akıl vermiş. İşte bu noktada artık Allah'ın geriye çekilmesi gerekmiyor mu? Ama o ne yapmış? Ben sizi yaratarak size iyilik yaptım ve karşılığında bana kulluk yapacaksınız demiş. Benim bildiğim bir iyilik yapılacaksa karşılığı beklenmemeli. Ama bu Allah karşılık bekliyor. Nerde o zaman bu Allah'ın büyüklüğü!...Bu büyüklüğe sığar mı?...

Varsayalım ki bu Allah dünyayı ve beni yarattı. Beni yaratması karşılığında benden kulluk istiyorsa bu büyüklük olamaz. Olsa olsa bencillik olur. Sadece bununla kalsa yine iyi. Bir de sizi sınava tabi tutacağım diyor. Üstelik bu sınav da bilgisi dahilinde yapılan bir sınav. Eğer bu sınavı geçemezseniz ben sizi acımasızca cezalandıracağım diyor. Böyle saçmalık olur mu? Şimdi biz ne anladık bu Allah'ın büyüklüğünden!...Bu mu büyük olmak?...

Ben bu dünyaya kimseye kulluk yapmak için gelmedim. Benim varoluş gayem kulluk üzerine olamaz. Ben bu dünyaya insanca yaşamak için geldim. Bir insan olarak da bu benim doğal hakkım. Ölümlü olmam o kadar da önemli değil. Ben ölsem de oğlum, kızım yaşayacak. Onların çocukları yaşayacak. Başka benim gibi insanlar yaşayacak. Eğer ben yaşayamadımsa onlar yaşasın ne fark eder ki. Böyle düşünmek bize ne kaybettirir ki...Nasıl olsa ölmüyor muyuz?

Yani diyorum ki biz insanız. Dünyayı anlamlaştıran da biz insanlarız. Dünyaya bir kere geliyoruz. İkinci kere gelme şansımız yok. Bu ömrümüzü geçireceğimiz bir yaşamımız var. Bu yaşam niye saçmalık olsun. Öleceksem ölürüm. Bu benim için önemli değil. Benim için önemli olan yaşadığım sürece insanca yaşamak. Tutturmuşsunuz öbür yaşam. Öbür yaşamın olduğunu nerden biliyorsunuz? Biri çıkmış öbür dünya var demiş. Siz de inanmışsınız. Kendinizi de buna şartlandırmışsınız. Bu dünyadaki yaşamınızı hiçe sayıp öbür yaşamı temel almışsınız. Ama bize göre önce bu yaşamın hakkını verin. Bunun gereğini yapın. Ondan sonra ne yapacaksanız yapın...

Kendimizi düşündüğümüz kadar başka insanları da düşünelim. Hep ben demeyelim. Biraz da biz diyelim. İşte insanlık olarak yaşadığımız sıkıntının temelinde bu var. Bir başkasının çocuğuna kendi çocuğumuz gibi bakabilirsek asıl olarak insan olacağız. Bakın ben bunları bir insan olarak söylüyorum. Benim gibi düşünenlerin bu dünyada çoğunlukta olacağını düşünelim bir an. Al sana işte cennet. Kalkıp da hayallerde arama bu cenneti. Önce bu dünyadaki cennetimizi kuralım. Sonra da isteyen de ölümsüzlük egosunu tatmin etmek için öbür dünyayı düşünsün. Bu daha mantıklı değil mi?

Dünyanın yaratılışını Allaha dayandırmak ve varlığımızı ona bağlamak işin kolayına kaçmaktır. Bunun sonucu düşünme tembelliğidir. İnsan doğası gereği hiç bir zaman düşünme tembeli olamaz. Dünyaya ayak bastığı andan itibaren hep bir takım şeyleri merak etmiştir. Bunun sonucunda da doğada olup bitenleri anlamaya çalışmıştır. Doğaya karşı ayakta kalmaya çalışmıştır. Bunu da aklını kullanarak yapmıştır. Bu temelde de yaşamına yön vermiştir. Bu yaşamda Allah sadece insanlar için çaresizlik karşısında bir avuntu kaynağı olmuştur. Sanki çaresiz kaldığımız zaman Allah yardım ediyormuş gibi dört elle Allaha sarılmışız. Ama sonuç olarak bir şey değişmemiştir. Doğa acımasızlığına yine devam etmiştir.

Sonuç olarak şunu söyleyeceğim. Öbür dünya yerine önce bu dünya diyelim. Bu dünyadaki cennetimizi kuralım. Bunu kurmak da biz insanlara bağlı. Aklımızı ve mantığımızı kullanırsak bunu başarırız. Çünkü bizim bu gücümüz var. Önemli olan bu gücümüzü açığa çıkarıp insanlığın refahı ve mutluluğu için kullanmak. Doğrusu da bu değil mi?

Ama iyi ki bu dünyada aklını kulanan insanlar var. O akıllı insanlar sayesinde bu dünya yaşanılır bir dünya haline geliyor. Umarım bir gün bu insanlar bu dünyada çoğunluğu sağlar, insanlık da rahat bir nefes alır. İyi ki varsınız...

[katrin]

ve sevgili ezkamo, "varsayalim allah var" diyerek ben de devam etmek istiyorum, gerci siz yazilmasi gereken herseyi yazmissiniz maasallah!

Diyelim ki o allah var. Yerin- gögün sahibi yüceler yücesi, olagan üstü bir valik yada her neyse; insan psikolojisinden bu kadar mi anlamaz!

yani gercekten cok tuhaf bir sey bu!
Muhattablari insanlar, onlardan beklentiler icinde, onlarin sürekli hayatinda ve O nun insan psikolojisinden zerre kadar anladigi yok!

Yani ben dogal olarak soruyorum bunu, pedagojik yaklasim nerede insana?
Mademki insanlarin iyi ve ahlakli olamsini, mutlu olmasini istiyor bunu önce kendisinin göstermesi gerekir. Örnek olur yani!

Tanri ne yapiyor? Nasil davraniyor?

Tanri küfür ediyor, tehdit ediyor, ödül karsiligi beklentilere sokuyor insani, ve böylece insanlarda sahte sevgilerin olusmasina sebeb oluyor, daha saymakla bitmez...

Tanri insanliga daha kendi örnek olmus degilldir. Tanri daha kendi tutarsizdir. Tanri tanrilik tasladigi sürece kaybetmiytir zaten!


sevgilerimle

[curufinwe]

Tanrı evvela tanrılığını bilecek değil mi?

[nesirce]

Sizin dediğinizden yola çıkacak olursam eğer tek bir sorum var.

Böylesi bir gücün sizlerin aklına ihtiyacı olur mu?

[Liberal_]

Allah insanlara karışmaz. Allah insanların hayatına müdahale etmez.

[sefilhippi]

Tanri surekli olarak insanlara mudahale eder,
Mikrop kaparsiniz, Tanri mudahele etmistir.
Acikirsiniz, Tanri mudahale etmistir.
Birini sevmissinizdir, Tanri mudahale etmistir.

[katrin]

Sayın alptegin şöyle demiş:

Sizin dediğinizden yola çıkacak olursam eğer tek bir sorum var.

Böylesi bir gücün sizlerin aklına ihtiyacı olur mu?

sn alptegin,

neden sizce tanri hayvanlar tarafindan bilinmiyor?

Bitkiler de ondan habersiz!

Demek ki yere -göge sigdiramadiginiz tanrinizin gercekten de bizim aklimiza ihtiyaci varmis! Bilinmek icin !

[katrin]

Sayın Liberal_ şöyle demiş:

Allah insanlara karışmaz. Allah insanların hayatına müdahale etmez.

Edemez! Yoktur cünkü!

Eger var olsaydi, bu kadar hiddetlenebilen bir tanri, bu denli red edilmeler karsisinda yeri-gögü tepemize gecirirdi.

az mi savaslara yardim etti, tesvik etti muhammed döneminde!

[kajmeran]

Yazılarınızda Tanrı'nın yokluğunu din üzerinden sorgulamıssınız. Kulluk,itaat vs..

E Deizm diye birşey var. Deizmi yok saymışsınız bir nevi. O'nun varlığını/yokluğunu bir de O'nun bizden kulluk istememiş, din göndermemiş hali ile açıklar mısınız ?

[katrin]

sn kajmeran,

sorunuz banamiydi anlayamadim fakat, kendimce sorulari paylasmak istedim yine de.

Eger dinleri göndermemis bir tanri olsaydi, bu tanri ne icin var olacakti? Yani tanrinin amaci nedir?

sadece evreni yaratmak mi? Neden?

Neden evrenin yaratilmasinda illa da bir tanri inancina varalim?

Amacsiz bir tanri neden vardir?

Tanri ne demektir?

Tüm bunlara tek bir cevap cikiyor simdilik agzimdan; Tanri denen sey, insan uydurmasi bir masaldan baska bir sey degildir, bir gereksinimdi belki, hepsi bu!

Ve sundan emin olun ki, insanoglu güclendikce, kendi icindeki güce inandikca bir tanriyada gereksinimi kalmiyor artik.

saygilar