Peygamber Mucizesi Var mı? Yok mu?

[spartaküs]

Ümmü Cemil’in Düşmanlığı
Peygamber Aleyhisselam’ın amcası olduğu halde ona aşırı düşmanlık besleyen Ebu Leheb ve onun şirret karısı Ümmü Cemil, Rasul-i Ekrem s.a.v.’e düşmanlıkta ve inkârcılıkta aynı yolu izliyorlardı. O müşrikler, Allah Rasulü’ne eziyet için ellerinden gelen her muzırlığı yapıyorlardı. Ümmü Cemil, her gece dikenli ağaç dallarını demetler halinde boynuna takarak, ayaklarını incitsin diye Rasulullah Aleyhisselam’ın geçeceği yollara saçardı. Bu hadise üzerine, Ebu Leheb ve karısını şiddetle kınayan, onları “cehennemlik” olarak tanıtan “Tebbet” suresi nazil oldu.
Ümmü Cemil, Ebu Leheb’le kendisi hakkında gelen ayetlerin tebliğ edildiğini duyunca, Rasulullah s.a.v. ile Hz. Ebu Bekir r.a.’ın Kâbe yanında oturdukları sırada, eline koca bir taş alarak onlara doğru yaklaştı. Hz. Ebu Bekir onun gelişini görünce dedi ki:
– Ya Rasulallah! Bu Ümmü Cemil zalim bir kadındır. Onun seni görmesinden endişe ederim. Keşke bunun sana bir eziyeti olmadan kalkıp bir tarafa çekilsen!
Rasul-i Ekrem ise şu anda onun kendisini göremeyeceğini söyledi ve duruşunu değiştirmedi. Gerçekten de öyle oldu; Yüce Allah elinde taşla yaklaşan Ümmü Cemil’e Allah Rasulü’nü göstermedi. Sadece Hz. Ebu Bekir’i gördü ve gelip onun yanında dikildi. Ona sordu:
– Ebu Bekir, arkadaşın nerede?
– Sen yanımda kimseyi görmüyor musun?
– Benimle alay etme! Yanında kimseyi görmüyorum. Aldığım habere göre arkadaşın beni şiirle hicvetmiş. O şairse ben de şiir söyleyen bir kadınım. Kocam da bir şair… Vallahi onu görebilseydim şu taşı ağzına vuracaktım!
– Hayır, hayır! Arkadaşım vallahi şair değil, o şiir söylemez. O seni şiirle hicvetmiş de değil.
Aradığını bulamayan Ümmü Cemil dönüp gitti. Hz. Ebu Bekir sordu:
– Ya Rasulallah, o kadın gerçekten seni göremedi mi?
– Evet, beni görmedi. Allah onun gözünü beni görmez eyledi.
Kadı Iyaz, eş-Şifâ bi-Ta’rîfi Hukuki’l-Mustafa (Dimaşk, 2000), s. 436; İbn Hişam, es-Sîre, 1/393; Uyûnu’l-Eser, 1/193.

SEMERKAND

Bu ne iştir siz böyle şeylere inanıyormusunuz?

[hubbez]

Aaah ahhh...keşke benimki de arada beni görmese.

[spartaküs]

bu arada ümmü cemilin kocası ebu lehebide anlatmadan geçemeyeceğim

son iki bin yilda
en çok reklami yapılmış olan
kötü karakterin adı.

islam halifelerinin bile
hepsinin ismi kuranda gecmezken,
değil ayet, kendi adına beddua içerikli de olsa
sure indirtebilmiş bir adamdir.

halen milyarlarca müslüman,
beş vakit namazın en az bir kaç rekatında,
küfrederek de olsa bu adamın adını söyler.

bu anlamda hitler bile çok sönük kalmıştır.
yani kimse günde beş vakit eğilip kalkıp hitlere küfretmez.

çok uluslu şirketlerin çoğunun,
her hangi bir kutsal kitabin içinde isimlerinin geçmesi için
milyarlarca dolar harcayabileceğini göz önüne alirsak,
adamin reklam değeri paha biçilmezdir.

reklamın iyisi kötüsü olmaz diyecek olursak
ebu leheb her ne kadar elleri kurumuş olsa da,
bu alanda ekoldür, bir numaradir.
islamdan daha kalabalik ve büyük bir din gelene kadar
da -ki muhtemelen gelmez bir daha- sonsuza dek
öyle kalacaktır.

ellerin kurusun leheb.
kurudu da.
kaynak vikipedi

[bol]

Sözkonusu kuran da, İsa'nın annesi "Meryem" bütün dünya kadınlarına tercih edilme şerefiyle yüceltilirken, Muammed'in annesi "Amine"nin adının bile anılmamış olmasının tuhaflığı bir tarafa; evladının kendisi için mağfiret dilemesi bile vacip görülmemiştir.

Lehep nere, Amine nere...

[ezkamo]

Peygamberin Kurandaki tek mücizesi ayın ikiye yarılmasıdır. Hadisler de bunu doğrulayacı niteliktedir. Buna şahit olan sahabeleri görüyoruz. Ama gelin görün ki insanların buna inanamayacaklarını anlayanlar ayete başka anlamlar yükleme yoluna gitmişlerdir.

KAMER:
1. Kıyamet saati yaklaştı, Ay yarıldı.
2. Bir mucize görseler hemen yüz çevirirler ve "süregelen bir büyüdür" derler.
3. Yalanladılar, nefislerinin arzularına uydular. Halbuki her iş yerini bulacaktır.

Ravi: İbnu Mes'ud
Tanım: Bir diğer rivayette "...Biz Mina'da Resulullah (sav) ile beraberken, ay iki parçaya ayrıldı. Bir parçası dağın arkasında, bir parçası dağın önünde idi. Bize: "Şahid olun!" buyurdu."
Kaynak: Buhari, Menakıb 27, Menakıbu'l-Ensar 36, Tefsir, Ihterebetu's-Sa'a 36; Müslim, Münafıkun 44, (2800).

Bu hadis Kütüb-i Sitte'den alınmadır. İslam dünyasının itibar ettiği hadislerdir. Yani sahih olarak kabul edilen hadislerdir. Akıl ve mantık olarak
ayın ikiye ayrılayamayacağını anlayan müslüman kardeşlerimiz de bu hadislere karşı çıkmaktadırlar. Yani Kuranın bu akıl dışılıklarını bu şekilde aklamaya çalışıyorlar. Aynı Muhammedin kalp ameliyatı gibi...

[spartaküs]

aslında ebu leheb kardeşi ebu talip öldükten sonra muhammedi başta koruyordu
ama muhammed kendisini ölene kadar koruyan amcası ebu talip sırf müslüman olmadı diye
cehenneme gidecek dediği için ebu leheb kızdı ve muhammede olan desteğini haklı olarak kesti
aslında ebu leheb kötü bir insan değil
müşrikler ,ebu lehebe "ne o müslüman mı oldun niye muhammedi koruyorsun"dediler
buna karşılık ebu leheb"o benim kardeşimin oğludur tabii ki korumak benim görevimdir "dedi
ama enson muhammedin ebu talibi cehennemlikle adlandırması ebu lehebi çileden çıkardı

kaynak:Bütün islam kaynakları

saygılar,

[bol]

Sayın spartaküs;

bilgim doğrultusunda, Ebu Leheb'e karşı olan öfkenin kökeni, Muhammed'in kendi kendisini "peygamber" olarak ilan ettiği ilk günlere iner.

Safha tepesinde Kureyş halkını toplayıp "Ben size su dağın eteginde veya şu vadide düşman süvarisi var, üzerinize baskın edecektir, desem, bana inanır mısınız?" diye seslendiğinde onların da "evet, inanırız!" demeleri üzerine "ben size ileride şiddetli bir azab günü bulunduğunu, mücrimlerin o zaman azab edileceklerini haber vermeğe ve azabdan sizi men etmeğ me'murum" demiş ve bunun üzerine Ebu Leheb öfkelenip "Ya Muhammed! Yazık sana, her gün hüsrana ugrayasın, bizi bunun için mi buraya çağıdın" diye onu alaya almıştır.

Kısacası, aralarında ki sürtüşme, yıllar sonrası ölen amcası Ebu Talib'in ölümüne denk düşmemektedir. Daha peygamberliğini ilanının ilk günlerinden başlar.

Ben böyle biliyorum.

saygıyla

[ezkamo]

Hadis No : 5574
Ravi: İbnu Abbas
Tanım: Bir bedevi gelerek Aleyhissalatu vesselam'a: Senin Allah elçisi olduğunu ne ile bileyim?" dedi. Aleyhissalatu vesselam: "Hurma ağacından şu salkımı çağırmamla. O benim Allah'ın elçisi olduğuma şehadet eder!" dedi ve onu çağırdı. Salkım, ağaçtan inmeye başladı. Resulullah (sav)'ın yanına düştü ve: "Selam senin üzerine olsun ey Allah'ın Resulü!" dedi. Sonra Aleyhissalatu vesselam ona; "Haydi yerine dön!" emrettiler. Salkım, yerine döndü ve eski yerine kaynadı. Bedevi (bu manzara karşısında) Müslüman oldu."
Kaynak: Tirmizi, Menakıb 9, (3632)

Hadis No : 3042
Ravi: Enes
Tanım: İnsanlar kıtlığa maruz kaldılar. Resulullah (sav) bir cuma günü hutbe verirken bir bedevi kalkıp: "Ey Allah'ın Resulü, malımız helak oldu, horantamız aç kaldı, bizim için Allah'a dua ediver!" dedi. Bunun üzerine Aleyhissalatu Vesselam ellerini kaldırdı. Biz gökte bir bulut göremiyorduk. Nefsim elinde olan Zat'a yemin olsun, daha ellerini geri çekmeden semada dağlar gibi bulutlar peydah oldu. Derken daha minberden inmemişti bile ki, sakalından yağmur damlaları dökülmeye başladı. O gün, ertesi güne kadar yağmur yağdı. Daha sonraki günde de yağdı, onu takib eden günde de yağdı, hatta müteakip cumaya kadar yağış devam etti. Öyle ki, o bedevi veya bir başkası kalkıp: "Ey Allah'ın Resulü, binalarımız yıkıldı, mallarımız suda boğuldu, bizim için Allah'a dua ediver (artık yağmur kesilsin)" dedi. Aleyhissalatu Vesselam ellerini kaldırıp: "Allahım etrafımıza yağdır, üzerimize olmasın!" diye dua ettiler. Eliyle bulutlara doğru hangi istikametteki buluta işaret etti ise, bulutlar orada açıldı. Bütün Medine buluttan temizlendi." Bir rivayette de de şöyle denmiştir: "Allahım, (yağmur) etrafımıza yağsın, üzerimize değil! Allahım,dağların ve tepelerin üzerine, vadilerin içine, ağaç biten yerlere olsun!" Hz. Enes der ki: "Bulut hemen çekildi, biz de çıkıp güneşte yürüdük."
Kaynak: Buhari, İstiska 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 24, Menakıb 25, Cum'a 34, 35, Edeb 68, Da'avat 24;

Kim diyor peygamberin mücizeleri yoktur diye. Asırlardır İslam dünyasında bu mücizeler anlatılagelinmiştir.

[spartaküs]

Sayın bol şöyle demiş:

Sayın spartaküs;

bilgim doğrultusunda, Ebu Leheb'e karşı olan öfkenin kökeni, Muhammed'in kendi kendisini "peygamber" olarak ilan ettiği ilk günlere iner.

Safha tepesinde Kureyş halkını toplayıp "Ben size su dağın eteginde veya şu vadide düşman süvarisi var, üzerinize baskın edecektir, desem, bana inanır mısınız?" diye seslendiğinde onların da "evet, inanırız!" demeleri üzerine "ben size ileride şiddetli bir azab günü bulunduğunu, mücrimlerin o zaman azab edileceklerini haber vermeğe ve azabdan sizi men etmeğ me'murum" demiş ve bunun üzerine Ebu Leheb öfkelenip "Ya Muhammed! Yazık sana, her gün hüsrana ugrayasın, bizi bunun için mi buraya çağıdın" diye onu alaya almıştır.

Kısacası, aralarında ki sürtüşme, yıllar sonrası ölen amcası Ebu Talib'in ölümüne denk düşmemektedir. Daha peygamberliğini ilanının ilk günlerinden başlar.

Ben böyle biliyorum.

saygıyla

http://biriz.biz/nebi/sp5c7.htm
yüzde yüz islam kaynağı
aslında bir çok kaynakta var
okumanı tavsiye ederim
saygılar,

[katrin]

yani benim aklim almiyor, her türlü mucizeyi yapabilen bir peygamber, onu koruyup gözeten amcasini müslüman yapamamis, ya da ne bileyim onun icin magfiret falan dileseymis, neden dilememis? dilemis de bu olmamis mi? Ne de olsa ugruna dünyalar yaratilan bir kul vardi karsisinda allahin!

Muhammed bu kadar koruyup gözetmeye karsilik amcasi lehebi nasil da insanlara karsi kücük düsürebilmis, bunun icin epey rahat bir insan olmus olmak gerkir!???