Abece düzenlemesi

[beg]

'İLK KÜRTÇE ALFABE TÜRKÇE'YE YAKINLAŞTIRILDI'

Kürt Latin Alfabesi oluşturulması sürecinin Türkçe'den çok daha eskiye dayandığını söyleyen Farqini Kürtçe alfabe oluşturma sürecini şöyle anlatıyor: "1912 yılında İstanbul'da yayınlanan Kürt Taleba Hevi Cemiyeti'nin Roji Kürd adlı yayın organında bir yazı yazan Abdullah Cevdat Kürtler'e bir Latin alfabesinin gerekli olduğunu söylüyor. 1919 yılında Celadet Bedirxan pratik olarak ilk alfabe çalışmalarını başlattı. Daha sonra Şam'da 1932'de çıkarılan Hawar dergisinde Latin harfleri ile Kürtçe yazılar çıkmaya başlıyor. Orada Bedirxan oluşturduğu alfabe için; 'Türkiye'de harf devrimi yapıldıktan sonra Alfabe'mi tekrar gözden geçirdim. Kürtçe'yi Türkçe'ye biraz yakınlaştımak için bazı harfleri mümkün olduğunca birbirine yakınlaştırmaya çalıştırdım. Mesela ş ve ç gibi harfleri bildiğim kadarıyla sadece Türkler ve Kürtler kullanılıyor. W, X,Q gibi harfler Azerbaycan'da Türkmenistan'da da kullanılıyor. Kürtler kendi harflerini kullanılmazlık edemezler, dilin yapısı bozulur. Kürtçe'de Welet, vatan anlamına gelir Velet olarak yazılırsa bildiğimiz çocuk anlamına gelir. Dev kelimesi ağız anlamına gelir Dew ise ayran. Sonuçta bir sesin olmaması kelimelerin anlamına da çok etki yapıyor"

http://yenisafak.com.tr/arsiv/2003/kasim/27/g04.html bağlantısından alıntıdır.


Gerçekten de Türkçe abece ile Kürtçe abece yakındır, C sesi, tüm dillerde s ya da k okunurken bizde "C" okunur, Ç harfi, Portekizce ve Fransızca'da da vardır ancak s okunur. (geçenlerde İspanyol tv'sinde ana haber bülteninde Cemil Çiçek'in altına adını yazdılar, sunucu "Kemil Sisek" diye okudu, yine Fenerbahçe'yi "Fenerbahse" okurlar Biz ise kendimizce "Ç" okuruz.

Ş harfi sadece Türkçe, Kürtçe ve Romence'de vardır ve "Ş" okunur.Türkçe'deki Iı sesi sadece Türk dillerinde vardır bir de Kürtçe'de diğer Farsi dillerde yoktur, aynı şekilde Üü sesi ...


Değinmek istediğim mesele, şu anda kullanmakta olduğumuz Türk abecesinin eksik oluşudur.Bizde eksik olan sesler "açık e" ve "kapalı e" ayrımının olmaması ve "geniz n'si" bu sesler abecemize alınmalıdır.

Hazır bu sesler alınırken, Kürtçe'de kullanılan X, Q, W seslerinin de serbest olması gerekir, İngilizce için kullanıldığında serbest olan bu sesler, Kürtçe için kulanıldığında birden bire Türklük damarı kabarıyor kimilerinin.


Yukarıdaki yazıda Kürtçe'deki W ile V'nin anlam değiştirici özelliği vurgulanmış.Türkçe'de de aynı biçimde ñ ile n anlam değiştiricidir.

Şu anda ñ sesimiz, abecemizde eksik olduğu için, ñ harfini barındıran pekçok Türkçe söz ölmüştür, ve diriltilmesi için bu sesi de abeceye katmak gerekir.Yörüklerin dillerinde hala ñ sesi zaten bulunur.

Örnek;

Ön ; arka karşıtı demektir. Öñ ise "renk"

Yün ; sonbaharda hayvanlardan kırkılan tüy demektir, Yüñ ise "huy" hatta bizim yörede Yüñsüz "huysuz" ve Yüñlü "iyi huylu" sözcükleri vardır, öz Türkçe'dir.

Günümüzde yaşamakta olan Onarmak aslında Oñarmak'tır (oñ "sağlam", "sağlıklı" kökünden gelir.), Anlamak da aslında Añlamak'tır, (añ "zihin" kökünden gelir.)


İkinci mesele de açık e, kapalı e meselesidir.Şu anda kullanmakta olduğumuz e, benze "kapalı e" olarak belirlenmeli, çünkü bolca kullanılır.Açık e sesi de Kürtçe'deki gibi ê ile belirlenmeli (bu sefer de biz Kürtçe'den alalım)

Örnek;

Bên, Sên, Hêr v.b...

En, Seçmek, Gezmek v.b...

Türkçe uyumlu bir dil olduğundan kimi zaman sesler değişir, tıpkı Dolap ve kapak dediğimiz ve yazdığımız halde, Dolabın kapağı yazarken yumuşama olması gibi, aslında yalın iken Bên, Sên olan sesler, ek alınca sondaki ince sesten dolayı asimile olur-benzeşir => Bên > Benim (i'den dolayı inceldi), Sên > Senin (i'den dolayı incedi)

Türkçe'deki gerek öz Türkçe sözlerde bulunan, gerekse Arapça, Farsça kökenli sözlerde bulunan "uzun sesler" de Fince'deki gibi "çift" yazarak çözülebilir.

Taarih, Saahil, Maazi v.b... gibi bu yöntem benimsenmezse, Macarca'daki gibi "uzatma imi" kullanılabilir > Tãrih, Mãzi, Sãhil (el yazısında harfin üzerine çizgi çekilir)

Yine, Türkçe'ye Farsça ve Arapça'dan gelen ince sesliler için Q kullanılabilir, Kar (Türkçe kar), Qar (Farsça kâr) bu söz zaten yabancı kökenlidir, Q kullanılabilir, ya da Türkçesi olan "assı".

Bunlar sadece önermedir, ancak abecemizdeki eksiklikler derhal giderilmelidir.