Adların anlamları

[beg]

Eskin (antik) Yunan adları

Aleksander (İskender) : "Savunan Adam" ; "alekho" > "savunma, yardım etme" + "andros" > "adam, er"

Alexis (aleksis) : yardımcı

Anastasius (eril) - Anastasia (dişil) : diriliş ; "ana" > "yukarı" + "stasis" > "durmak" ; dikilmek, dirilmek

Anatolius : gündoğumu

Andronikos : "yengin / utkan" ; "andros" > "adam" + "niko / nike" > "zafer"

Afrodit : Kökeni bilinmiyor, Fenike dilinden gelme olduğu düşünülmekte.Yunan dilciler ise "aphros" > "köpük"ten geldiğini iddia ediyorlar.

Apollon : Anlamı bilinmiyor.Yunan dilciler indo-avrupa "Apelo" > "güçlü" kökeninden geldiğini iddia ediyor.

Archimedes : "archos" > "usta, efendi" + "medomai" > "düşünmek"

Aristoteles : "aristos" > "en iyi" + "telos" > "amaç"

Arcadios - Arcadia : ayı

Artemis / Artemisios (eril) / Artemisia (dişil) : kökeni net değil, iki görül var "artemes" > "güven" , "artamos" > "kasap"

Athena : Anlamı bilinmiyor.Yunan dilcilere göre; "ather" > "keskin, ani, şiddetli" + "aine" > "dua"

Cleopatra : "kleos" > "şan, şeref, gurur" + "patros" > "baba, ata" > "babasının gururu"

Demeter / Demet : "de" > "yer" + "meter" > "ana" ; dünya anası, yeryüzünün anası

Diogenes : "dio" > "gökyüzü, parlaklık" (sonradan Tanrı anlamına gelmiştir Türkçe Teñri sözcüğü gibi, zeus da aynı sözcüktür.) "genes" > "doğuş"

Erasmus : sevgili, aziz, emre

Georgios / George (batı dillerinde) : "georgos" ; "geo" > "yer" , "ergon" > iş" > "georgios > çiftçi"

Herodotus : "heros" > "kahraman" + "dotos" > "veren" ; "kahramanlık veren"

Homeros : tutsak, 2) taahhüt

Melissa : arı (ing. "bee")

Olimpos : Anlamı bilinmiyor.

Pantaleon : panta "tüm" + loen "asrlan" > tümarslan (pantalon sözcüğü de buradan gelir, hikayesi uzun)

Platon / Plato : "geniş omuzlu"

Sophia : bilgelik, irfan

Hippocrates : "at gücü" ; "hippos" > "at" + "kratos" > güç" (beygir gücü )

Theodore : "theos" > "Tanrı" + "doron" > "hediye, verilen şey" > Tanrıverdi Tanrının hediyesi

[beg]

Antony (eril) Antonia (dişil) : Yunanca "anthos" > "çiçek"

Aquila : kartal

Augustus : augere- "arttırmak, çoğaltmak" > Augustus "ulu, saygın, büyük"

Aurelius : altın

Brutus : ağır [büyük olasılıkla "değerli" anlamında, Türkçe'de de "ağır" > "ağırlamak" değerli-değer vermek anlamındadır.]

Caesar : kıllı > "caesaries" > "kıl"

Cicero : nohut

Claudia (dişil) / Claudius (eril) : topal, aksak

Constantine : "Sabit, değişmez" (İngilizce'deki constant buradan gelme)

Cornelius (eril) / Cornelis (dişil) : "boynuzlu" > "cornu" > "boynuz" (İngilizce corn, İtalyanca corna buradan gelme)

Julius (yuliyus) : Yunanca kökenli "ioluos" > "ince sakallı, yumuşak sakallı" (Julius Ceaser : Yumuşak sakallı + Kıllı demekmiş yani veya biri Yunanca adı diğeri Latince)

Marcus : Mars > onun da kökeni "mas" > "adam, er"

Octavius : sekizinci (octave "sekizli" , octopod "sekiz ayak", october "sekiz ay" ...)

Patricia (dişil) / Patricius (eril) / Patrick (batı dillerinde) : Soylu

Pontius : Yunanca "pontos" > "deniz"

Seneca : yaşlı > aynı kökten "senatör" > "aksakal, yaşlı, bilge"

Valerius (eril) / Valeria (dişil) : güçlü > "valere" > "güçlenmek"

Victorius (Victor) (e) / Victoria (d) : Yengi, utku, zafer

[beg]

Arzu : istek

Behram : zafer, utku

Banu : hanım

Behruz : şanslı

Derya : deniz

Dilşad : mutlu (dil "gönül" + şad "mutlu)

Feridun : güçlü

Firuz : başarı / başarılı

Firuze : Türkuaz

Gul : çiçek 2) gül

Gulzar : çiçeklik, çiçek bahçesi

Cihan : dünya

Cihangir : dünya + tutan "imparator"

Cemşid : parıltı, parıldayan nehir

Cavid : bengü, sonsuz

Hurşid : gün ışığı

Mehtap : ay ışığı

Mirza : tekin (tigin), prens

Mujgan : kirpik

Nahid : kusursuz, onat

Nesrin : yabani gül

Peyam / Peyami : haber, mesaj

Ruşen : parlak

Rüstem : kökeni bilinmiyor.

Şebnem : çiğ

Şadi : mutlu ,şad

Şahan / Şahin : doğan (togan), sungur

Şehnaz : "kral gururu" > "şah" > kral" + "naz" > gurur"

Şirin : tatlı (şir "süt" kökünden)

Şukufe : çiçek

[gülübala]

değerli bilgiler için teşekkürler.

zeus'un farsça "dev"den geldiğini ekleyeyim. "dev", latince'de deus (tanrı) yani. d ve z ses dönüşümü sıkça görülüyor.

jüpiter de zeus baba anlamında diye biliyorum.

[Zıpçıktı]

İdil:Kır yaşamını anlatan şiir veya düzyazı.

Zeynep:Ailenin mücevheri.

Bu iki ismin de farklı farklı anlamları oluyor kimi yerde,ama en yaygın olanları bunlar.İsimlerimi seviyorum,anlamlarını da.


Sonsuz saygı ve sevgilerimle...

[beg]

Hint-Avrupaca kök ; dyeu- "parlamak, ışılmdamak" > "day" de bu kökten imiş, Sankritçe deva- , Farsça daiva- ortak Hint-Avrupaca dewos- Tanrı.

Kelimenin kökeni "Gökyüzü 2) Parıldamak" Türkçe'de de Teñri "gökyüzü" demektir Kök (gök) de "mavi" demek bildiğiniz gibi, Kök Teñri "mavi gökyüzü" demektir. Türkçe'de de, Hint-Avrupa dillerinde de aynı evrilim var.

Ancak köken farklı, Hint-Avrupaca olan kök "parlamak" iken, Türkçe kök Teñ günümüzdeki "denk" (aslı deñ'dir ancak ñ abecemizde olmadığından deng > denk olmuş) Teñri "Dengi olmayan" demektir.

Jupiter : Latince "Iupeter" Hint-Avrupaca kök dyeu-peter "Tanrı Baba" evet.




İdil : Asya'da bir göl adı bildiğim kadarıyla Rusların Lena dediği göl.

Zeynep : Arapça, Itır demek, "ıtırlı çiçek" anlamındadır.

[Zıpçıktı]

Sayın beg şöyle demiş:

İdil : Asya'da bir göl adı bildiğim kadarıyla Rusların Lena dediği göl.

Zeynep : Arapça, Itır demek, "ıtırlı çiçek" anlamındadır.

Rusların Lena dediği gölün bir adı da İdil olabilir.Volga Nehri aynı zamanda (İtil-İdil).İdil'in saf aşk,cennetin kapısı ve başta belirttiğim anlamları da var.Aynı zamanda Şırnak'ta sınıra yakın bir ilçe. Ne kadar çok anlamı varmış yahu.:D

Zeynep ise,ailenin mücevheri diye biliyorum.En azından annem koyarken o anlamdan yola çıkmış :D.Bir yerden de erken doğan kız çocuğu anlamını duydum.Ama ıtır çiçeğiyle bir ilgisi olduğunu bilmiyordum...



Sevgiler...

[beg]

Ai : aşk

Aiko : Ai "aşk, 2) etki" + "ko" > "çocuk" (aşık çocuk )

Akemi : ake "parlak" + mi "güzel"

Akira : "parlak + temiz"

Ayumu : ayu "yürümek" + mu "düş, rüya"

Hana : çiçek

Haruka : harika sandıysanız değil "mesafe, ara"

Hayato : doğan, şahin

Katsu : zafer, yengi, utku

Kiyoshi : öz

Kokoro : kalp

Mitsuko : mitsu "ışık" + ko "çocuk" (bu adamlar 75 yaşına gelince bu adlar komik durmuyor mu ya? adam 75 yaşında adın ne? Işıkçocuk )

Mizuki : mi "güzel, güzellik" + zuki "ay"

Ryuu : ejder

Sakura : kiraz çiçeği (milli simgedir.)

Sora : gökyüzü

Takashi : gönençli, müreffeh

Tsubasa : kanat

Yamato : Ulu, engin

Yasu : barış

Yori : güven

Yoshirou : yoshi "dürüstlük, erdem" + rou "oğul"

[beg]

Doğru, karıştırmışım Volga olacak

İdil , adı hangi dilden ise anlamı ona göre değişir, Türkçe anlamına bakarsak Volga, ama diğer dillerde Arapça, Farsça v.b. de bu ad olabilir, anlam ondan değişiyor.Meselâ "Baran" Kazakça "Varan" demektir, ama Farsça/Kürtçe'de "yağmur" anlamına gelir gibi...

Zeyneb'in "mücevher" ve "tombul" anlamları da var.Erken doğan kız çocuğu Fatima'dır ya da Hatice şu an tam anımsamıyorum.Burada adların anlamlarını derleyelim, öğrenmiş oluyoruz zaten bunun için açtım başlığı.

[beg]

Berivan : koyun sağan kadın (Farsça "beren-bere" kuzu demek, ban da "ilgilenen, güden" herhalde Kürtçe'de de benzer anlamları var.)

Baver : inanç

Rojda : gün doğumu

Velat : memleket, vatan

Jiyan : yaşam

Kendal : dağ

Zinar : kayalık

Hebun : varol, var olmak, yaşatmak (Hebun, buldum seni )

Baran : yağmur (Türkçe "Boran" ile ilgisi yoktur, çoğu kişi karıştırır, Türkçe Boran, eski Türkçe Buragan ; buran yağmur, burarak esen rüzgar demektir ki günümüzdeki "bora" [buraga], "boru" [burguy] v.b. bu bur- kökünden gelir, Baran ise Avestaca Wârâna'dan geliyor.)

Rojhat : gelengün

Zelal : saf, duru, berrak

Zozan : yayla

Rojhad : gündoğumu

Rujin : yaşamın yüzü

Rojin : gün ışıması, güneş

Şivan : çoban (Türkçe'de kullanılan "çoban" Farsça'dan alınmadır çubân/şuvan "koyun güden" demektir, kökteş ya da alıntı olmalı Kürtçe'de de)

Azad : erkin, özgür

Berfin : kardelen

Berfo : kar

Beritan : yaylaya giden kız

Dilan : halay

Dîlaver : cesur

Dîlovan : alçak gönüllü

Êzman : gökyüzü, asuman

Hawar : çığlık

Helîn : kuş yuvası

Zîlan : çığlık

Pelîn : yaprak (Pelin, Yunanca "yavşan / yavşan otu" demek, sanırım ikisi farklı)

Mîzgîn : müjde

Neçirvan : avcı

Rizgar : kurtuluş

Rozerîn : tan, tan yeri

Şermîn : utangaç

Şîlan : tomurcuk