...Türk Gençliği...

[Maurad]

Her geçen gün sokaklarda gençlerimiz dahada göze batar bir şekilde görünüyorlar.Giyiniş tarzları,konuşmaları,yazışmaları....
Kısaca Ben gençliğimizin nereye doğru ilerlediğini veya sürüklendiğini göremiyorum.
Sizce Gençlik doğru yoldamı?

Bugün gençlere baktığımızda ellerinde cep telefonu kiminin elinde bıçak,kuru sıkıdan bozma tabanca,ağızlarında sigara,yanlarında da tıpkısının aynısı olan hatta fotokopisi denebilecek bir arkadaşı daha yaşadığı ülkenin durumundan toplumun durumundan zerre kadar habersiz bir biçimde arkadaşları ile sevgili muhabbeti yapıyor.... Kendi dili olan Türkçe'yi konuşmaktan aciz her 2 kelimesinden 1i ingilizce olan bir gençlik.
Eskilere bakalım,ideolojisi fark etmeden sağcı veya solcu bir genç vatanın milletin durumu üzerine kitablar okuyan arkadaşları ile tartışan nasıl davamıza yararlı oluruz tarışmaları yapan gençler.

Sizce hangisi daha iyi?

[dipLoit]

eskisi şu ankine göre daha iyi tabiki. tam olarak amacını kavrayamasada o dava uğruna okuduğu öğrendiği şeyler oluyor en azından. bir kültürü oluyor iyi kötü. televizyonlardaki magazin haberlerinden başka dünyada ne olup bittiğini de öğreniyor. tamamen doğru demiyorum, ama şu ankine göre daha iyiydiler.

ama her iki durumdada suçu gençlere atmamak gerektiğini düşünüyorum. bu yanlış çok yapılıyor. toplumla sorunlu gençler daha da toplumdan dışlanarak iyice içinden çıkılmaz haller oluşturuluyor.

sebep büyük ölçüde medyadır, toplumun bilinçsizliği de olayı körüklemektedir.
çözüm de bunun tam zıttında, doğru amaçlara hizmet eden medya ve bununla bağlantılı olarak bilinçli toplumdadır diye düşünüyorum.

[ali0_1]

Sadece gençlik değil insanlık hep o haksızlıklar;kötülükler;hak arayanlar;iyilikler içerisinde...

Güzel olan daha az bulunur diye düşünüyorum...

Ve bu tür bir genellemeye de karşıyım...

İnsanı incelemek başlığında buna değinmek istemiştim...

[GÜRDAL]

Gerçekten değindiğiniz bu konu oldukça önemli, benim aklımdan geçen nerdeyse bütün düşünceleri dile getirmişsiniz. SİZE TEŞEKKÜR EDİYORUM.....

[DonJuan]

"Kahrolsun" diye başlayan ideolojik sözlerle, kılık kıyafete sığdırılan siyasi söylemlerle harcanmakta bir nesil.
"Uzlaşmak" "empati kurmak" gibi yaklaşımlar bizden uzak.
Kendi davamızdan olanı bile belli bir mesafeden dinleme tahammülünü gösterebiliyoruz.
Dünyaları kurtarma peşindeydi bir dönemin çiçek çocukları, bizlerse kendimizi kurtama peşindeyiz.
Aynı toplumu paylaştığımız, farklı görüşteki bireyleri bile bağrımıza basıp o farklılıklarıyla sahiplenemez olduk.
Koca bir ömrü kelimelere boğduk, karşımızdaki de bizim gibi insandı, unuttuk.
Kimi zaman dudaklarımızda eğreti Türkçe ile kurulmuş bir kaç dizi repliği, caddelere attık kendimizi.
Görünen odur ki, baştan aşağı markalara boğulmuş bedenimiz ve eternty kokan tenimizle, canlı kadavralar olmamıza çok fazla kalmamıştır.