Doğu Türkistan

[cengizfar]

Değerli Gönüldaşlarım;

Hani bazen başımızı yastığa koyduğumuzda içimizdeki huzur ve ferahlıkla Cenab-ı Allaha şükürler olsun deriz.Rahat bir yere,huzurlu bir yuvaya ve uğruna canlar feda yüce bir vatana sahibim diye içimizden geçirerek binlerce defa hamdederiz yüce Yaradan'a.

O duyguyu hissederken bir de esaret altında ki kardeşlerimiz gelir aklımıza.Evinden yurdundan sürgün edilmiş toprağında düşmanın pis çizmelerinin dolaştığı vatanında mahkum edilen kardeşlerimiz.Evet, bugün kü yazımda bunu dile getirmek istedim.Gökmavi bayraklarını semalarda dalgalandırma arzusuyla yaşayan Doğu Türkistanım...

Hergün katliam var orada.Hergün acı ve hergün hüzün.Kendi topraklarında rahatça dolaşamıyorlar.Onlar için bayram yok.Ne çocuklara ne de büyüklere.Gülmenin ne demek olduğunu çoktan unutmuşlar.Yardım eli uzatan hiç kimse yok.Ama olsun diyorlar.Allah bizimle beraber...

Ne yiğitler barındırıyor o topraklar.Hürriyet sevdalısı genç neferler,ve elleri hiçbir zaman inmeyen sevdalı ve umutlu duacılar.Zulüm hala devam ediyor orada.İnsan Hakları dediğimiz aldatmak ve haksızlığa ortak olmaktan başka hiçbir işe yaramayan kurum ise sesini hiçbir zaman çıkartmıyor.Çünkü onlar mazlumun değil zalimin yanındalar.Ama bilmiyorlar ki zalim zulmünün altında eriyip can verecektir.Açtıkları derin yaralar birgün başlarına patlayacaktır.

Biz ne yapıyoruz peki...Sürgün ediliyor Doğu Türkistanlı kardeşlerimiz.Türkiye'ye sığınıyorlar.Olmaz diyoruz olmaz.Çinle ilişkilerimiz bozulur.Bir avuç dolar uğruna açlığa ve sefilliğe mahkum ediyoruz soydaşlarımızı.Çileye ve sefalete mahkum ediyoruz.Onlar yine de Allah bizimle bareberdir deyip yürüyorlar.

Madem silahımız yok...Madem süper güç değiliz...Madem siyasi konumumuz yüksek değil...Peki ellerimiz de mi kelepçeli?Onlara göndereceğimiz dualarımızda mı yok?Aklımıza hiç mi getiremiyoruz?23 Nisan'da kızıl derilisi bile Türkiye'de buluşurken Doğu Türkistan çocukları niye bayram yapamıyorlar?

Yapacağımız iş çok basit.Hergün her saniye Allaha yalvarmak.Yarabbi sen özgürlük maskesi altında zulmedenleri kahret kardeşlerimizin yar ve yardımcısı ol demek.Bunu dahi yapamyorsak yaşamayı haketmiyoruzdur.

Allaha emanet olunuz...Muhabbet ve dua ile...