Türkçe Hakkında

[cengizfar]

Değerli Gönül Dostları;

Üstünde çok titrediğimiz ve hassasiyetle çalışmalar yaptığımız güzel dilimiz Türkçe hakkında dilim döndüğünce birkaç kelam edeceğim...

Hepimizin de bildiği gibi dil kavramı milletlere has bir değerdir.Yani milletleri, millet yapan ve diğer milletlerden ayıran önemli bir özelliktir dil.Bu sebeple bir milletin tarihe gömülmesinde ve yok olmasında dilinin üzerinde meydana getirilen yozlaşmaların ve bozulmaların da etkisi büyüktür.

Dil,tarih,kültür bir milletin namusudur.Ve her birey mensup olduğu milletin dilini,tarihini,kültürünü, maddi,manevi bütün değerlerini korumak ve yükseltmekle yükümlüdür.Bu yükümlülük, fertlerimizin milletine olan mensubiyetinin gerektirdiği bir davranıştır ve yüce bir sorumluluktur.Bu şuura sahip olan bir milletin; -hangi ekonomik koşullarda olursa olsun,hangi siyasi konumda olursa olsun- tarihe gömülmesi,tamamen yok olması düşünülemez.Çünkü bir binanın yıkılması için ara sütunların değil, ana sütunların çökmesi gerekir.

Milletleri millet yapan ana temellerin içinde "dil" elbette vardır.Ve en önemli hususlardan biridir.Aynı zamanda diğer kavramların da temelini oluşturur.Mesela dil olmadan, tarihin nesilden nesile aktarımı mümkün olmadığı gibi, dilde meydana gelecek yıpranmalar kültüre de aynı ölçüde intikal edecektir.

Gelelim kendi dilimize; binlerce yıllık tarihe sahip,bir imparatorluk dili olan Türkçemize.
Türkçe hiçbir zaman yıkılmamıştır veya yozlaşmamıştır.Onu yanlış kullanan, veya sahip olduğu -gafletten kaynaklanan- gereksiz bir duygu yüzünden her kullandığı yabancı kelime için biraz daha değer kazanacağına inanan, özünden ve aslından kopan yahut kopmak üzere olan kişiler tarafından yozlaştırılmış ve bozulmuştur.

Hele ki bu insanlar ekenomik ve siyasi konum bakımından yüksek bir mevkide oldukları takdirde gerçekten milletimize çok büyük bir kötülük yapıp, batı kültürüne isteyerek veya istemeyerek hizmet etmişlerdir.

Mesela "yedi tepe" yerine "sevenhill" yazan bir şirket, "aile" yerine "family" yazan bir işyeri, sizce nasıl bir mantığa sahip olabilir?

Daha büyük bir kitleye açılacağını,malının daha fazla satılacağını düşünen bir Türk, sırf cebini doldurmak uğruna kimliğini dahi çöpe atabilecek bir konuma gelmiş.Peki esnafların bu şekilde davranmasının sebebi ne diye soracak olursak, cevap "milletimizin duyarsızlığı" olacaktır.

Vatandaş tepkisiz ve duyarsız olmamalıdır.Türk Milletine mensup olan herkesi ilgilendiren bu meseleleri yine Türk Milleti çözmelidir diye düşünüyorum."Banane", "ben mi düzelteceğim" gibi zararlı bir mantıkla gidildiği takdirde, son derece tehlikeli bir durumla karşılaşıldığı tarihte gördüğümüz hadiselerdir.

Öğrenci,işadamı,memur,esnaf,öğretmen,yazar,mühendi s,doktor ve toplumun her kesmi tarafından bu değerlere hizmet edilmesi bir keyfiyet değil mecburiyettir.Herkes üstüne düşeni yaptığı takdirde,temel taşlarımız muhafaza edilecek ve ülkenin her alanda yükselmesi için gerekli zemin oluşmuş olacaktır.

Türk Milletine olan sevgimizin ve derinden bağlılığımızın gerektirdiği gibi yaşadığımız takdirde,el ele,gönül gönüle Türkiye'yi bir büyük güç yapabileceğimizden kesinlikle emin olunuz.

Mensup olduğu milletinden utanmayan ve milletinin değerlerini her alanda muhafaza etmek için çabalayan Türk gençliğine selam ederim...

Allaha emanet olunuz.

Not: Türk'çe konuşacaksak, Türkçe konaşalım.

[cengizfar]

Türkçe; dünyanın en pehlivan dili olsa gerek. Bu kadar çabaya rağmen yıkılmadı ve dimdik ayakta duruyor. Basınımız çok uğraştı, çok çaba sarfetti ama başaramadı. Esnafımız da büyük emekler verdi, onlar da istedikleri sonucu alamadı. Öztürkçecilik gibi saçma bir mantık da devreye girdi bir ara, fakat şükürler olsun dilimizin sırtını kimse yere getiremedi.

Anlamak mümkün değil. Türkiye'de yaşadığımı bilmesem, çarşıda, pazarda dolaşırken bulunduğum yerin Türk beldesi olabileceği ihtimalini aklıma zor getiririm. Her yer yabancı kelimelerle dolu. Herhalde herkes yabancı dil öğrenmeye çalışıyor, tabelalar da onların dil öğrenmesini kolaylaştırıcı bir malzeme olarak üretiliyor. "Pratik yapma" dediğimiz hadise yani.

"Merkez" demeye utanıyoruz. İş yeri açıyoruz, otel açıyoruz fakat hepsinin sonuna "center" getirerek tabela kirliliği oluşturmaya çalışıyoruz. Niçin acaba?

Öyle bir duruma düşmüşüz ki; yabancı kelime kullanıp şık konuşacağız sevdasıyla onları bile elimize yüzümüze bulaştırıyoruz. Hazır ev, takma ev, veya kurma ev demeyip Fransızca "prefabrike" kelimesini kullanıyoruz. Hatta onu da beceremiyoruz; "prefabrik" diyoruz. "Alahaısmarladık" veya "hoşçakal" gibi veda ederken kullandığımız kelimeleri de beğenmez olduk; bye bye (babay) getirdik yerine.

Bir de farklı bir düşünce sürdüler piyasaya. "Ulus" diyecekmişiz. "Millet" Arapça imiş. "Milli" yerine de "ulusal" kelimesini uydurdular. Çok şükür "milliyet" kelimesine birşey bulamadılar. Saf ve arı Türkçe konuşacağız diye, asırlar öncesinden gelen, ecdadımızın mirası olan, şekil verdiğimiz, yoğurduğumuz ve Türk oğlu Türk olan kelimelerimizden de vazgeçecekmişiz. Sebebi de kökeninin farklı olmasıymış.

Atatürk ne diyor; kitap benimdir, ketebe Arabın. Fakat bu insanlar bir türlü anlamak istemiyorlar. "Kafa" Arapçadır, kullanmayın diyorlar. Peki öyleyse, "kafa dengi" yerine de "baş dengi" mi diyelim? "Kafa atmak" deyimimizi "baş atmak" diye değiştirelim mi? Bu gereksiz ve tehlikeli bir düşüncedir. Bu görüş, Türkçeyi kısırlaştırmak, basitleştirmek ve fakirleştirmekten öteye gidemez.

Dil canlı bir varlıktır. Her canlı gibi onun da bakıma ve hassas ilgiye ihtiyacı vardır. Fakat Gothe'nin dediği gibi; çamaçır yıkanır gibi dil yıkanmaz.

Herkes Türkçeye bir koldan zarar vermeye çalışırsa, biz de millet olarak dilimize sahip çıkmassak sonumuz hiç iyi olmaz. Fakat milletin yanında devlet de dile sahip çıkmalıdır. Çin filozofu Konfüçyüs şöyle diyor:

"Bir memleketin idaresini ele alacak olursam, yapacağım ilk iş dilini gözden geçirmek olurdu."

Dil bir milletin bütününe ait bir değerdir. Öyleyse herkes sahip çıkmalıdır. Herkes üstüne düşen vazifeyi hakkıyla yerine getirmelidir.

İş yerlerimizin isimleri Türkçe olmalı, aydın geçinenler halka uydurmaca bir dille konuşmamalı, basınımız şık konuşma davasından vazgeçerek dilimizdeki akıcılığı ve güzelliği bir an önce görmeli, devletimiz dil konusunda ciddi girişimlerde bulunmalıdır.

Belediyelere ve mecliste oturanlara bu konuda büyük görev düşüyor. Hayvan hakları için bile yasa girişiminde bulunuluyorsa, dilimiz için de gereken çalışmalar yapılmalıdır. Çünkü bir kelimeyi bir alabalığa değişemeyeceğimiz gibi, dilimizi de bir tır dolusu hayvana değişemeyiz öyle değil mi?

Dilimizin değerini ve kıymetini bilenlere binlerce defa teşekkür ederim. Bilmeyenlere ise Türkçenin mucizevi bir dil olduğunu, bütün çabalara rağmen ayakta durmayı başarmış güçlü bir imparatorluk dili olduğunu belirtmek isterim.

Allaha emanet olunuz...

Saygılarımla...

[ozkankirim]

Dilimiz şu an genel bütünlüğünü koruyor olabilir ama bundan 50 yıl sonra ne olacak?Bundan 50 yıl önce konuşulan dili biz anlamadığımıza göre yine aynı şeyler olacak ve dilimiz çok değişecek.100 yıl sonrasını hayal bile edemiyorum.

[cengizfar]

Dillerin değişmemesi, hep aynı kalması zaten mümkün olmayan bir hadisedir. Fakat dedesini geçtim, bir çocuk babasını anlayamayacak duruma geldiyse başımızı elimizin üstüne koyup, düşünmemiz şart.

[cengizfar]

Türkçe üzerinde büyük oyunlar oynanıyor. Dilimizi kısırlaştırma gayretleri ve yabancı dillerin etkisi altına sokma çabaları bir arada yürüyor. Türkçenin geleceği hakkında ne düşünüyorsunuz?

[Antioksidan]

Örnek vermeniz mümkün mü acaba Sayın Cengizfar?

Türkçe nasıl kısırlaştırılmaktadır?

[ASİ12]

Dilin içine girmiş(Türkçe karşılıkları olmasına rağmen) pek çok yabancı sözcük bu kısırlaşmaya örnektir.Ya da ÖzTürkçe saçmalıkları.Bir de basın ve yayının dil konusunda özensizliği ve medyatik diye tabir edilen şahısların çoğunun dil özürlü şeklinde tabir edilebilecek durumda olması.

[Antioksidan]

Sayın ASİ12 şöyle demiş:

Dilin içine girmiş(Türkçe karşılıkları olmasına rağmen) pek çok yabancı sözcük bu kısırlaşmaya örnektir.Ya da ÖzTürkçe saçmalıkları.Bir de basın ve yayının dil konusunda özensizliği ve medyatik diye tabir edilen şahısların çoğunun dil özürlü şeklinde tabir edilebilecek durumda olması.

Peki, değerli arkadaşlar; sizce düğme yerine "buton" sözcüğünü de kullanmak kısırlaştırma mıdır?

[cengizfar]

Değerli, muhterem, saygıdeğer, itibarlı gibi kelimeler çıkartılarak, hepsinin yerine "saygın" kelimesinin getirilmesini bir örnek olarak verebilirim. Bunun asıl amacı da İslama zıt kurum ve kuruluşların, dilimize yerleşmiş ve Türkleşmiş kelimeleri sırf Arapça kökenli oldukları için atmaya çalışmasıdır diye düşünüyorum. Arapça kelime kullanmak daha çok müslümanlaşmak anlamına gelmediği gibi kullanmamak da bu durumun aksine sebep olmaz. Fakat bazı çevrelerin yanlış yorum ve değerlendirmeleri, bu gibi üzücü sonuçlara itiyor bizleri. Şart, imkan gibi kelimeleri atarak sadece "olanak" sözcüğüyle ikisinin birden yerini doldurmaya çalışmak sizce de dilimizi fakirleştirmez mi?

[cengizfar]

Sayın türker şöyle demiş:

Peki, değerli arkadaşlar; sizce düğme yerine "buton" sözcüğünü de kullanmak kısırlaştırma mıdır?

Yabancı diller boyunduruğuna sokma çabasıdır sn Türker.