Önyargılı mısınız? Okuyun o zaman.

[ozkankirim]

Paradigmamizi degiştirmek

"....Önemli bir toplantida cep telefonuyla bagira bagira konusan bir kisi garibinize gidiyorsa, paradigmanizi degistirmeden onu degerlendirdiginiz için, siz yaniliyorsunuzdur.

Örnegin trende giderken, bir baba, 3 evladiyla oturup, sürekli aglayan çocuklarina hiç, susun, demeden yolculuga devam ettiginde ; siz ona "ne gamsiz adam", diyebilirsiniz. Ama sorsaniz, onlar hastaneden geliyorlardir
ve bir saat önce çocuklarin anneleri ölmüstür ve eve dönüyorlardir.

Prof.Covey'in konusmasini dinlemeye gelen annesi, arka sirada oturan 2 kisinin toplanti boyunca sürekli konustuklarini görerek, çok öfkelenmis ve oglumu küçümsüyorlar diyerek çok üzülmüs. Yemek molasinda ogluna,
sunlarin kafasina çantami indiresim geliyor, demis. Oglu, anne o adam Finlandiyali, burada simultane tercüme yok, mecburen tercümani yanina oturttuk, demis.

Havaalaninda aktarma yapmak isteyen yasli bir hanim, uçaginin 2 saat gecikmeli oldugunu ögrenince, dergiler ve bir kutu kurabiye alarak bekleme salonuna geçmis.Yanindaki sehpaya da dergileri ve kurabiye kutusunu birakarak, okumaya dalmis. Bir ara bakmis ki, yanindaki koltugu oturan bir adam, sehpadaki kurabiye paketini açiyor ve de yemeye basliyor. Kurabiyelerin kendisine ait oldugunu hissettirmek isteyen kadin, adama dik dik bakmis. Hatta cani o an istemedigi halde, kutudan bir kurabiyeyi agzina atmis. Her halde kurabiyelerin sahibinin kim oldugunu artik anlamistir diye düsünürken, adam bir tane daha agzina atmaz mi. Hemen kadin da bir tane daha atmis ve bir
yarisma baslamis, adam bir tane, kadin bir tane. Sonuçta kutuda tek kurabiye kalmis, adam onu hizlica kaparak ortadan bölmüs ve gülerek kadina ikram etmis. O sirada, kadinin uçaginin alana indigi anonsu duyulmus ve
islemler için kadin bankoya gitmis. Pasaportunu çikartmak için çantasini açtiginda, ne görsün ; KENDI KURABIYE PAKETI, HIÇ AÇILMAMIS OLARAK ÇANTASINDA DURMUYOR MU ! MEGER, ADAMIN KURABIYESINI YIYORMUS.

Baskalarinin düsünce ve davranislari hakkinda hüküm verirken, elimizdeki veriler çogu zaman yeterli olmuyor. Davranislarin nedenini bilmeden çok yanlis yargilara varabiliyoruz.

Covey bu örnekleri ; ayni enformasyona farkli bakis, bizim davranislarimizi belirler, diye özetliyor. Buradan yola çikarak çözemedigimiz sorunlar için, paradigma (zihin haritasi) degistirmenin geregini vurguluyor.

Einstein'in bir sözünü animsatiyor :

Karsilastiginiz sorunlari, o sorunlari yarattiginiz düsünce düzleminde kalarak çözemezsiniz

[baranarth]

Süper bir yazı paylaştığınız için teşekkür ederim

Cidden bunları dikkate alıcağım ve almamız gerekiyor sanırım.

İyi geceler.. ( d.n.: saat: 3.51 )

[damla]

Bilinmeyen,insanı korkutur.Bu yüzden insan,bazı şeyleri bir kalıba sokmak ister.Önyargılarımızın bir kısmı belki de;bir şeyler hakkında fikir yürütme ihtiyacından kaynaklanmaktadır.

[köylü]

Gerçektende güzel yazmışsınız.
Teşekkürler

[otantik]

tamam güzel yazmışında verdiğin örnekler çok istisnai durumalar dikkatinizi çekerim

[damla]

O kadar da istisnai olduğunu sanmıyorum.Belki de sen,bu konuda kendini yeterince analiz edememişsindir.

[ozkankirim]

Bence de bunlar yaşamın her anında karşılaşabilinecek olaylar..

[Balıkçı Filozof]

"O kadar da istisnai olduğunu sanmıyorum.." diyen damlaya katılıyorum. Ama otoantikde bir noktaya kadar haklı ve o nokta kaçtığı için tam anlaşılamıyor.

O da diyalog.

Eğer , otobüste bağıara çağıra birisi cep yeliyle konuşuyorsa, telefonu kapat dedikten sonra, karşımızdakinin açıklamasını beklemezsek ne olur?

Eğer, yanımızdakinin kurabiyesini yedğimizi fark etmeden önce pardon kuarbiye sizin mi demek neden akla gelmez....? vb.

Bu nedenle otantik, eve verilen örnekler istisnai. Ama istisnai olmadıüını öğrenmenin de tek yolu, aynı zamanda ön yargıyı kırmanında tek yolu, diyaloğa geçmek değil midir? Diyolağa geçilmediği sürece, ne gerçeği anlarız, nede ön yargıdan hemen kurtulua biliriz.

BF...

[tecelli]

Bir başkasının şahsiyeti hakkında edindiğimiz fikir umumi ve noksan kalmağa mahkumdur, çünkü onun bizim kendimize benzemeyen unsurlarını tam manasıyla kavrayamayız. Çok zaman bir insanı, bilhassa faaliyetleri bizimkinden uzak sosyal sahalara taalluk ediyorsa, sırf onu muayyen bir sosyal tipin örneği olarak gördüğümüz için bakkal, imam, kapıcı, milletvekili veya bilmem nedir diye bir kalemde silip atarız; halbuki onu daha iyi tanımış olsaydık, onu bir tip, muayyen bir mesleğin veya sınıfın basit bir üyesi olarak değil de, daha ziyade bir şahıs, bütün zenginliği, şaşırtıcılığı, noksanları ve kusurları ile (ve görünürde tezatlarla dolu) bir şahsiyetin mümessili olarak görecektik. Bir şahsiyet hakkında hiç bir zaman tamamen doğru bir fikir edinmemize imkan yoktur, çünkü şahsiyet bize hiç bir zaman bir bütün halinde değil, ancak parça parça tecelli eder. Hepimiz yalnız insanlığın değil, fakat kendi kendimizin de sadece birer parçasıyız...

[Horozigo]

Çok güzel bir yazı insanların okuması ve ders cıkarması gerekli.