Oruç Aruoba

[il_bilge]

"Her ölüm dünyada bir çatlak açar -- bir boşluk bırakıp öyle gider her kişi: öteki kişiler de, şimdi, o çatlağı kapatmakla, o boşluğu doldurmakla görevlendirilmiş hissederler kendilerini.

Oysa, zamanla, çevre dokunun da çatlaması ve boşalmasıyla, o çatlak belirsiz --öteki çatlaklardan ayıredilemez-- hale gelecek; o boşluk da, zaten, yok olacaktır. Ama, kişiler bunu düşünmezler: uğraşıp dururlar o çatlkla, o boşlukla --ama faydasızdır bu çaba: çatlak kapanmaz, boşluk dolmaz; uğraşıp durur kişiler, kendileri de birer çatlak, birer boşluk olana dek-- o zaman da görevi yeni kişiler devralmış bulacaklardır kendilerini...

Oysa, önemli olan, çatlağı açıkça görebilmek, boşluğu olduğu gibi yüklenebilmekti.

Çünkü, ölüm onmaz; yaşam, onarılamazdır " UZAK'tan...*

Hacettepe, Tübingen ve Victoria-Wellington Üniversitelerinde akademisyenlik yapmış, Hume, Nietzsche, Wittgenstein, Rilke, Celan ve Başo gibi üstatların yazılarını dilimize kazandırmış bir felsefe-edebiyat insanıdır Oruç Aruoba.

Felsefenin iç gıdıklayan septisizmini kendine özgü bir üslupla sunar okuyucusuna. Her bir aforizmasından sonra beyniniz istemsizce çalışır, beyin kıvrımlarınızda tatlı bir etki-tepki zinciri meydana getirir.

Ve.. Düşünürsünüz... Düşündüğünüzü de hissedersiniz. Metaforlar ve allegoriler aslında belirsiz gibi görünse de okudukça aşina olduğunuz o üslup kendi içinde yatanları daha fazla serer duyularınızın önüne...

Çok yalın/sade diyebileceğimiz bir olgu üzerine ikilemler(dilemma) ve çelişkiler(paradox) üretilebileceğini de görürsünüz...

Wenn aber der Steurmann ruft, dann aile zum Schiffe, lass alles liegen und sieh dich nicht um. (Epiktetos, Enkheridion VII)**

Saygılarımla...


*ARUOBA, Oruç, Uzak, Metis Yayınları, 1995 İstanbul, s.33

** çevirisi: "Ama dümenci çağırınca, hemen tekneye koş, herşeyi olduğu gibi bırak ve etrafına bakınma."

[mektup]

özlediğin gidip göremediğindir ,
ama gidip görmek istediğin

hatırladığım kadarıyla çok uzun zaman oldu raftan indirip okumayalı hani uzak ve yakın ikilemi

[il_bilge]

90-92 - Yürüme, De ki İşte, Tümceler triosu
93 Hani
95 Uzak
97 Yakın
99 İle
01 Çengelköy Defteri


Evet, 'Özlem, "Yeniden --gelecek misin bana-- hep?" sorusuna artık yanıt bulamama konumudur-----
"Ne zaman hiç gitmeyeceksin?" sorusunun ise daha hiç sorulamadığı konum...'

Onun aforizmaları gerçekten bambaşkadır...

Saygılarımla..

[mektup]

birde tavşan besleyene klavuz vardı hatırlarmısın

[realsnatch]

Merhaba İl Bİlge;
Böyle bir yazarın varlığından bizi haberdar ettiğin için teşşekkür edrim. Öğrendiğim çok iyi oldu. Özellikle Wittgenstein çevirisini mutlaka bulup okuyacağım. Tabi önce kendisini okuduktan sonra...

[il_bilge]

Sn Mektup,

Evet Tavşan Besleyene Kılavuz, 1995 Metis kitabevince yayınlanan Uzak adlı eserinin içinde orta bölümde yer alıyor. Oruç Aruoba'nın "Kılavuzları" en hoş aforizmaları bünyesinde bulunduruyor.

Saygılar

[il_bilge]

Sn Realsnatch,

Benim için bir zevkti, ilgilenmeniz (özellikle Wittgenstein) beni hayli mutlu etti. Zorlanmadan bulabileceğinizi umuyorum. Ve zevk alarak okuyacağınızdan da eminim.

Saygılarımla, iyi günler.

[mektup]

sn ii bilge birde ateş yakmak isteyene klavuz vardı oda yakında idi değil mi ? biraz ondan bahsetsenize ...

[il_bilge]

Evet, Sn Mektup, Ateş Yakana Kılavuz bölümü de Yakın adlı kitabının ilk kısmında yer alıyor..

Tavşan Besleyene Kılavuz'da nasıl sevginin, dostluğun, sıcaklığın, insan ilişkilerinin, merhametin aynı zamanda vazgeçmenin, bırakmanın ve terketmenin aforizmalarını sunuyorsa, Ateş Yakana Kılavuz'da da hayatın yine kendisinden bahsediyor. Burada ise biraz daha belirgin olarak göze çarpan nokta bir kişi/kimse/insan/sevilen ile ilişkiden ziyade insanın kendi başlattığı/kurduğu, devam ettirdiği/beslediği/yaşattığı olgulardan dem vuruyor olması.

"20.

Ateşini yaktığın ocağı ancak yavaş yavaş tanıyabilirsin--
içinde ateş yaka yaka...
Ne ateşinin ne ocağının bilgisi sana önceden (a priori!)
verilebilir --onları ancak deneyerek
--yakarak ve bakarak-- öğrenebilirsin.
Ateşini, önceden, bilemezsin."

21.
Ateşin yalnız senindir:-
Onu yakan da sensin;
söndürmesi gereken de.

Ateşin, sensiz, yanmaz.
...
Ateşini yakan, sensin.

Ateşin, senden önce, yoktur.
Ateşin, senden sonra, yokolur--

Ateş, kor ve kül olarak sona ermeyi
kabullenmek zorundadır --- yanmak için;
ve, yandıktan da sonra -- --"

Daha ferdi, bireysel temalar var bu aforizmalarda. Yüzeysel olarak değil, aforzimaları bütünüyle ele alıp dikkatle incelendiğinde bambaşka yerlere gidebilirsiniz. Verdiğim bu iki aforizma kendi başlarına da yorumlanabilir ancak ben bütün olarak ele alınması taraftarıyım...


"40.
Bil ki, bir yaktığın ateş
bir başkasına
hiç benzemez."

Öyle değil mi gerçekten de? Umarım yararlı bir yazı olmuştur sizin için,

Saygılarımla...

[mektup]

teşekkürler