İnsan varoluşu ve davranışları

[DENİZLER_Ö]

1-yaşadığım süre içerisinde insanların bazı hissi davranışlarını gözlemmledim
örneğin:yeni doğmuş bir çocuk hayatını kaybettiği zaman insanlarımızın çoğunluğu fazla üzüntü içerisinde olmuyorlar.35 veya 40 yaşlarında bir insan vefat ettiğinde insanların üzüntüsü daha fazla oluyor ve söylenen genelde yazık çok gençti diyorlar.yaşı 60 ve üzerinde olan birisi vefat ettiğinde insanların üzüntüsü yine fazla olmuyor açık acık söylemeselerde davranışlarından ve söylemlerinden anlaşılan yeteri kadar yaşadı şeklinde oluyor.benim burada anladığım kaybedilen kişinin o insanların hayatlarına sağladığı katkı onların o insanın kaybı karşısında hissettikleri üzüntüyle eşdeğer insanların varoluş yapısında varolan bencilik ve egoizim buradada kendini gösteriyor.bu davranış şekli sevgi yönündede aynen kendini koruyor.
2.ben dünyada varolan insanlar arasında hiçbir fark olmadığına inanan birisiyim.insan dediğimiz varlık dünyaya gelmek üzere anne rahmine düştüğünde dünyanın neresinde olursa olsun aynı özellikleri taşıyor.anne ve baba çocuğu dünyaya getirdiğinde çocuk sadece ve sadece anne ve babanın üzerinde taşıdığı etiketleri ve doğduğu yerin doğal özelliklerini alıyor.
insan yaşamı dediğimiz süre anne ve babanın çocuğa verdiği etiketlerle ve doğanın verdiği özelliklerle ölünceye kadar şekillenip gidiyor.
benim için insan yaşamı bu
3-yaşadığımız dünyada çözemediğim bir düşüncede :insanı bir saniye fazla yaşatmak için maddi ve manevi olarak herşeyimizi veriyoruz fakat aynı insanoğlu insanı bir saniye önce öldürmek içinde aynı uğraşı veriyor bu paradoks düşünceyi şu ana kadar çözemedim bu konudaki yorumlarınızı bekliyorum

[phidas]

İşte insanın bu yüzden yaptıklarından sorumlu olduğunu düşüünyorum.

İnsan yaptığı herşeyin bilincindedir.

İyiliğinde ,kötülüğünde...