lekkabel'den

[lekkabel]

Yanına gelirken öğrenmiştim ben,
Durdurak bilmeden koşmanın anlamını,
Yürümeyi unuturdum sana her gelişimde,
Şimdiyse koşmayı bırak,
Yürümeyide unuttum artık.
Eskiden sende unuturdum kendimi,
Şimdiyse gülmeyi kuytulara saklamayı,
Üstüne gözlerimi sıkıca bağlamayı,
Hiç ama hiç unutmuyorum...

[lekkabel]

öyle yerini bilmediğim,
ansızın çıkıp gelecek kimsem yok benim,
birtek sen varsın gözümün önünde,
birde içinde göremediğim.
üşümüş bir sırtım yok mesela,
sarılmayı,dokunulmayı bekleyen,
yada tutulmayı özleyen yalnız ellerim yok.
sen varsın hep,
öyle varsın ki!yokken bile varsın,
sen benim bildikçe,bilmediğimsin,
hep öğrenip,hep yaşamak istediğim...

[439]

Şu an için unutamadıklarını, hatırlamamak üzere benliğinden çıkarman dileğiyle...

Tebrikler

[439]

Tebrikler Sn. lekkabel
Çok güzel mısralar...

[mayıs]

Size kızmalıyım. Hem de çok.
Sanki benim burada veya kendime yazdığım her şeyi okuyup yazmışsınız da yetmeyip üstüne yazacağım her şeyi de çalmışsınız!
Seçtiğiniz kelimeler önemli değil, hatta üslup da, ama bahsettiğiniz her şeyi kendim sahiplenmiş gibi olduğumdan bunları okuyunca acaba ben mi yazmıştım diye düşündüm! Saygıdeğer dostum, madem benden önce davrandınız, öyle oturup yeniden yazmak yerine-ki zaten hemen hemen aynı şeyleri yazardım her halde-, sizinkine ekliyorum sadece.

Öyle nerede, kim olduğunu bilmediğim,
Ansızın çıkıp gelecek, beni bulacak kimse yok benden önde.
Bir tek hayali var gelmeyen gözümün önünde,
Bir de beklentisi içimde.

Üşümüş bir sırtım da yok mesela,
Sarılmayı, dokunulmayı isteyen,
Ya da tutulmayı bekleyen yalnız ellerim...
Yok işte beklemeye alışmışken.

Yine de yaşıyor içimde
Her şeye rağmen
Gelmesi, beklentisi, ümidi...
Öylesine var ki!
Hiç yokken, hiç olmayacakken üstelik.

O ki benim bildikçe, bilmediğim
Bekledikçe gelmeyenim
Hep öğrenip, hep yaşamak istediğim...

Sanırım sizinki biraz daha farklı ve kendince daha güzel. Yani elinize sağlık arkadaşım. Burada ilk defa güzel bir şey okuduğumu samimiyetimle söyleyebilirim.

[melnur]

İki şiir de güzel...
İkinize de teşekkürler.

Edebiyat ve sanat bölümünün gelişmesi, forumun sadece siyasi ve dinsel tartışmalardan ibaret olmadığının da bir göstergesi olacak. Edebiyatla ilişki kuramayan insanların, siyasal ve dinsel söylemlerini çok da samimi bulmadığımı itiraf etmeliyim. Belki yanlış, ama bana öyle geliyor.

İnsanın "insan" olabilmesi düşünsel niteliklerinin olduğu kadar duyarlıklarının da gelişmesine bağlıdır. Bunun kazanıldığı yer de edebiyattır; sanattır; romandır, öyküdür, şiirdir...

Yazanlara selam olsun!

[lekkabel]

Az önce ayrıldım yanından aşk,
Birşeyim eksik,yokum üstümde sanki,
Ben giderken kendimi sende unutmuşum,
Sus hatırlatma sakın!
Dönüşte alırım kendimi senden.
Ve her gidişimde kendimi unutacağım sende,
Ve sen yine sus hatırlatma sakın!
Dönüşlerde alırım kendimi senden,
Belki de sende kalırım,
Bırak sende kalayım,
Bırak senin olayım...

[melnur]

Sn.lekkabel'in şiirleri gerçekten güzel. Sanırım bu şiirler tek tek gönderilerek dağılıyor. Bunların bir topikte ("Lekkabel'den..."sözgelimi) toplanması iyi olacak...

[mayıs]

Sn.Melnur, selamınızı öpüp başıma koyuyor ve teşekkür ediyorum. Haklısınız ki forumdaki üyeler bazen sadece siyasal gelişmelere, konulara takılıp kalıyor. Bazılarını hiç buralarda göremiyoruz. Edebiyattan ve sanatın her hangi bir dalından öylesine uzak ve yoksun yaşadıklarını düşünmek istemiyorum açıkçası. Ama ne yazık ki zamanın çarkı duyguların ve doğruya yönelmenin kaynağı olan edebiyat ve sanattan uzak, eksik, yoksun, yozlaşmış yaşamların yönünde dönüyor hep. Ne bu forumda ne de başka bir alanda buna engel olmak, insanlara yön vermek neredeyse imkânsız. Çünkü bireysel tercihlerle, kararlarla, biraz da insanların ruhlarıyla alakalı bu durum. İçten gelmeyen ilgilenmeler ne kadar tutabilir ki insanları bu dünyanın içinde?

Tespitinizde çok haklısınız. İnsanı insan yapan yönleri daha çok ortaya çıkarıp, hayata dair her şeyi başka bir gözle değerlendirmeye iten ve bu meziyete ulaştıran edebiyat ve sanatın diğer dalları, doğal olarak eylemleri, düşünceleri, yorumları da değiştirip yönlendirir ki bu da çoğunlukla doğruya yakın dünya görüşüdür. Bu durumda bunlardan uzak insanların ne kadar sağlıklı bakışı ve söylemi vardır tartışılır! Kendileri öyle zannedebilirler ama gerçeği görüp bilenler de bilir ayrıca. Belki bu sebepten haklısınız oradaki yargı ve yorumlardan şüpheye düşmeye ve fazlaca iddialı olma hakkını vermemeye.

Yaşamdaki her şeyin olgusu ve öğeleri yaşanılan ortam ve zamana göredir. Ama edebiyatın artılarıyla, kazandırdıklarıyla kendini belli bir noktaya getirmiş kişi, o her ayrı birdeki çok yönü görebilmeyi de öğrenir aynı zamanda. Duygusal ve ruhsal zenginliğe ulaştırıp, doğruyla yanlış arasındaki tereddütü de git gide kaldırır sanatla, edebiyatla uğraşı. Perdeler kalkar anlayacağımız. Gül sadece gül değildir artık, kırmızı da kırmızı. Edebi gözün duyarlılığı kişiyi saplantılı bakışlarından, geleneksel gidişatlardan kurtarır. Her konuda böyledir aslında. Gerçek, bozulup çarpıtılmadan, sadece mantığa ya da sadece kendi zihniyetimize vurulup bulandırılmadan algılanır onunla edindiğimiz gözde. Ve hayatta herkesi, her şeyi aynı orta ve doğru noktada kesiştirir onun yolu.

Şimdi ben o yolda yürümeyi sevmesem belki bu ruh halinde olmaz, belki yazmayı düşünmez ve yazamazdım da. Oysa başka bir arkadaşımın belki de benzer yaşamıyla yazdığı bir şiirle buluşabildim. Sanıyordum ki bir benim gerçeğimdir, bir benim içimdekidir böylesi duygu ve düşünceler. Ve bencilce sahiplenmiştim de. Ama şimdi bencillikten sıyrılıp paylaşıyorum en güzeliyle. Ve bu sayede belki siyasi ve dini noktalarda da daha uzlaşıcı, ılımlı ve doğruya yakın bir bakışla da karşılaşabiliriz kolayca.

Oysa olayları, dünyayı hiç edebiyata, sanata bulaşmadan, tanışmadan, edinmeden yorumlamaya ve anlamaya çalışanlar ve oradan doğru bir bilgiye ve yargıya ulaşmayı bekleyenler, beyhude bir zannedişten öteye gidemezler.

Belki onlar kolayını tercih ediyorlardır edebiyattan uzak durarak kim bilir?!
Arkadaşım lekkabel, şiirini bozduğum için de özür dilerim. Ben sadece kendim de yazmayı düşünürken karşılaştım ve bendekileri ekledim. Çoğu sana ait olduğu için ben küçük ortak olarak aynı güzelliği paylaşma cüretini gösterdim. Eğer şiir yarışmasına gönderseydin oyumu kesinlikle sana verirdim. Çünkü tamamiyle edebiyat kokan, demagojiden, arabesk söylemlerden uzak, özel ve ona hizmet eden güzel bir şiir.
Sanırım insan kendisininkine benzediği oranda beğeniyor bu konuda da.

[439]

Sn. Lekkabel başlıklarınız tarafımda birleştirilmiştir. Forumun daha düzenli işleyebilmesi için şiirlerinizi bu başlık altında devam ettirmenizi rica ediyorum.
Topic başlığı içinde sizin uygun gördüğünüz bir ismi yazarsanız o şekilde düzelteceğim..
Saygılar...