İnsanın zamana bakışı??

[analiz]

şimdi 2 kişi düşünelim:

1.kişi

10 saat ağır bir işte çalışması gerekiyor,08:00-18:00 çalışma saatleri var,sürekli gözü saatte ve bu 10 saat o kişi için geçmez oluyor.

2.kişi

sabah 08:00 da kalkıyor,kız arkadaşıyla buluşuyor,18:00 a kadar çok eğlenceli vakit geçiriyor.Saat 18:00 olup gitme vakti geldiğinde aaa saat ne çabuk olmus diye yakınıyor.

gerçek olarak 2 kişiyede eşit zaman dilimi uygulanıyor,ancak 1.kişi 10 saati zar zor doldururken,2.kişi 10 saat ne çabuk oldu diyor.

İnsanın zaman kavramını düşünmemesi veya aşırı düşünmesi mi bunu sağlıyor?

çok merak ediyorum bunun mantıgı nedir?

[canugur]

Sayın mr trouble şöyle demiş:

şimdi 2 kişi düşünelim:

1.kişi

10 saat ağır bir işte çalışması gerekiyor,08:00-18:00 çalışma saatleri var,sürekli gözü saatte ve bu 10 saat o kişi için geçmez oluyor.

2.kişi

sabah 08:00 da kalkıyor,kız arkadaşıyla buluşuyor,18:00 a kadar çok eğlenceli vakit geçiriyor.Saat 18:00 olup gitme vakti geldiğinde aaa saat ne çabuk olmus diye yakınıyor.

gerçek olarak 2 kişiyede eşit zaman dilimi uygulanıyor,ancak 1.kişi 10 saati zar zor doldururken,2.kişi 10 saat ne çabuk oldu diyor.

İnsanın zaman kavramını düşünmemesi veya aşırı düşünmesi mi bunu sağlıyor?

çok merak ediyorum bunun mantıgı nedir?

evet, zamanin göreceligi ortaya koymak icin ayni örnek, Einstein tarafindan da verilmisti.

Zaman kavrami, psikolojik olarak beyin ile ilgili olsa da, 10 saat su veya bu bicimde geciyor iste

[elmakurdu]

zaman diye kavramı ortaya koyan tartışan biziz aslında oysa zaman hep eşit kendi boyutunda o kadar bilgeki bu zaman hala biz ona söylenirken o bekle diyebiliyor sakince

[il_bilge]

"Eğer yeniden başlayabilseydim yaşama...
...seyahat ederdim, daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim
Görmediğim birçok yere giderdim.

...

Yeniden başlayabilseydim eğer
yalnız ve mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten:
Anlar, sadece anlar... Siz de anı yaşayın..." **

Herkes zamanı kendine göre, kendince, kendi imkanları dahilinde yaşıyor, geçiriyor, arkaya dönüp baktığında geçirmiş olduğun anların toplamı senin yaşamın oluyor... Aynı an içerisinde binlerce insan farklı şekillerde yaşıyor... Bazısı bu hayata yeni açarken gözlerini, bazısı sessizce karanlığa akıyor... Herşey, zaman ve hayat, ne kadar da kendine özgü, ne kadar da benzer...

Saygılar

**Jorge Luis BORGES

[damla]

Zaman göreceli bir kavram.Örneğin ben çok kötü depresyondayım-ah bir geçseydi-hiçbir şeyden en ufak bir zevk alamadığımdan zaman bir türlü geçmek bilmiyor,adeta beni deli ediyor.Galiba mutlu insanlar için zaman kısalıyor!...

[elmakurdu]

zamanı aslında çok seviyorum sahte dostları ölee güzel gösteriyoki
ne bilge diyorum içimdem üzldüğüm zaman kayıplarım var aslında öle çok ki yalnız zaman ençokta bana güvensizliği öğretti ne güzel=(

[elmakurdu]

İnsanca olan her şeyden korkuyoruz.Duygularımızın açığa çıkaçağı fikri uykularımızı kaçırıyor. Perdenin arkasına saklanıyoruz. Sisli havaları çok seviyoruz. Kendimizi göstermemek için türlü türlü maskeler icad ediyoruz. Sonra o maskelerle yaşamaya başlıyoruz. Maske öylesine yapışıyor ki yüzümüze, bir süre sonra tenimizden ayrılmaz hale geliyor. Olgunluk maskesi ciddiyet maskesi bir gün birini bir gün diğerini takıp çıkıyoruz ortalığa.. Aklımız sıra güvendeyiz artık.

Maskemizi düşürmeye kalkışanlara şiddetle karşılık veriyoruz. Ya kırıcı oluyoruz ya da arkamıza bakmadan kaçıyoruz. Zaman sa deli bir ırmak gibi akıp gidiyor önümüzden. Biz hayatımızı ''Bugün hangi maskeyi taksak'' sorularıyla tüketirken duygular bir bir yok oluyor içimizde.. Bir kez daha elimize asla geçmeyecek mutluluk fırsatlarını teperken yüreğimiz kıpırdamıyor bile. Öyle donmuş kanımız, öyle kanıksamışız ki maskeli yaşama etrafmızda tek tek gördüğümüz maskesiz insanları küçümsüyoruz. Küçümsemekle kalmıyor ayıplıyoruz da üstelik.

Oysa onlar oldukları gibiler. İçleri neyse dışları da o. Sevinçleri hüzünleri çoşkuları, aşkları oldukları gibi yansıtabiliyorlar. Ve buu yapabildikleri için o kadar şanslılar ki. Peki kim zayıf şimdi? Yüzlerinde maske ile dolaşanlar mı. Duygularını saklamayan, dilediğince yaşayan içinde ki çoçuğu öldürmeyenler mi? Duygularımızın açığa çıkmasından korktuğumuz için biz zayıfız elbette. Dilimizin ucuna kadar gelen sözcükleri bir söyleyebilsek, bu zayıflığın üstesinden gelebileceğiz. İşte o zaman cesur olacağız , işte o zaman mutlu edeceğiz içimizde ki çoçuğu. Öylesine bir huzur yayılacak ki içimize, anlatamıyacağız, anlatacak sözcük bulamıyacağız.
şimdi maskem var tıpkı bu alıntı olarak aldığım yazımda acaba zamanda maske takıyormudur?