Ustalardan Seçmeler

BİR DENİZDİR YOKLUĞUN

Bir denizdir yokluğun
Girdaplarında boğulup gittiğim
Ne bulduysam en güzel
Hepsini birden kaybettiğim
Ve kıyılarında ağladığım uzun uzun
Bir denizdir yokluğun
Ne iyiydi gitmesen, kalsan
Dayasan başını omuzlarıma
Unutulmaz anlar anılar götürseydik
Seninle bu günden yarına
Gelmeseydi ayrılıklar, dursaydı zaman
Ne iyiydi gitmesen,kalsan
Gittin bir kere neyleyim
Nerdesin şimdi kimbilir
Ne zaman yumsam gözlerimi
Ah aklıma gözlerin gelir
Çaresiz acılarla dolar içim
Gittin bir kere,neyleyim
Yokluğunun denizlerindeyim artık
Girdaplarında gitgide Kayboluyorum
Bir dalga geçiyor üstümden
Gel tut ellerimi boğuluyorum
Anlasana o en korkunç en karanlık
Yokluğunun denizlerindeyim artık.

Ümit Yaşar Oğuzcan

[İlkem]

Okulda, anladıkça başaracaksın.
Yaşamda, başardıkça anlayacaksın.
Gelecek mutlu-mutsuz, inanmasan da;
Gözlerin yaşardıkça anlayacaksın.

Özdemir Asaf.

[melnur]

Sayın berfu şöyle demiş:

Okulda, anladıkça başaracaksın.
Yaşamda, başardıkça anlayacaksın.
Gelecek mutlu-mutsuz, inanmasan da;
Gözlerin yaşardıkça anlayacaksın.

Özdemir Asaf.

Özdemir Asaf benim de sevdiğim bir şairimizdir.
Bu kısa dörtlüğü de hoş.
Ama neden anlamak için gözyaşlarına ihtiyaç olsun?

İnsanlar acı çekerek olgunlaşır ve gerçeği sadece, öyle kavrayabilirler mi demek istiyor?

[İlkem]

İnsan her zaman
Bir uçuruma
Hazır olmalı diye düşünüyorum.
Ölmeye, soğukta ve tek
Kalmaya.
-Kafka bunu
Yaşamıştı.
Ama bence
Olumsuz bir tarzda-
Birini bekliyorum alacakaranlıkta.
Yağmur tekdüze
Yağıyor.
Günlerdir süren
Yapışkan sıcaklardan sonra
Bunu ferahlatıcı olması
Beklenebilir;
Nerde..
Çünkü yağmur da
Yapışkan
Islak
Kirli.
Tekim, hayatımı
Düşünüyorum.
Uzaktaki beyaz kız
Belki beni
Hiç bir zaman anlamadı.
Bu belki
Benim içinde böyle.
Ama seviştik bazı-
Odalarda.
Mutlu zamanlarımızda
Oldu.

Ataol Behramoğlu

[suri]

Bu topigi ben açmıştım,
ne güzel olmus ama
American siirinin düayenlerin Emily Dickinson dan bir şiir:



I hide myself within my flower,
That wearing on your breast,
You, unsuspecting, wear me too
—And angels know the rest.
I hide myself within my flower,
That, fading from your vase,
You, unsuspecting, feel for me
Almost a loneliness

[Manon]

Eniştem Şair Gültekin Kutluk'un bana yazdığı şiiri sizlerle paylaşmak isterim

Akşam Olmadan

Gün müsün, güne bakan mıyım ben
Neden rüyaların koşar peşimden
Şu aydınlık yüzün, baharın çiğ dolu sabahlarında
Başkaca yaratılmış ne var daha güzel
Başkaca yaratılmış, güneşin altında.

[antiC]

Ey parlaklığın ve ihtişâmın beşiği ve mezarı olan,
Doğu’nun öteden beri imrenilen eski kıralıçesi!
Ey kanlı sevişmeleri titremeden, tiksinmeden
sefahate susamış bağrında yaşatan.
Ey Marmara’nın mavi kucaklayışı içinde
sanki ölmüş gibi dalgın uyuyan canlı yığın.
Ey köhne Bizans, ey koca büyüleyici bunak,
ey bin kocadan artakalan bakire

Tevfik Fikret'in SİS adlı şiirinden
şiirin tamamı değil aslında daha uzun ama bu bölüm çok etkileyici.
İstanbul'u kötüleyen ilk şiir olarak edebiyat dünyamızdaki yerini almış.

[439]

ADIMLA NASIL BERABERSEM

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
Bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan
Koşar gibi yürüyüşün
Karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
Uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın
Karanlık boşluklarında akıp giderken zaman

Adımla nasıl berabersem öylece beraberiz
Seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye
Gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat
Koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz
Ve sonra her zaman her ölümlüye
Aynı şartlar altında kısmet olmıyan
Gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
Sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın..

Attila İlhan