Cherokawan'dan Şiirler

[cherokawan]

GERÇEK VE ACI

Acıdan olma gerçekten doğma bir çocuktu doğruluk,
Acı söyleyeni en iyisi dostların,
Ve kahramanca yüceltilirken karşısında yalancının,
Doğru söyleyendir hep kovulan bütün civar köylerden.
Hayatlarımıza anlam katma peşindeyiz hep,
Erdemler üzerinde duruyor temellerimiz,
Oysa hangi erdem anlam kazandırabilir acıya,
Hangi doğru sünger çekebilir hasretlere,
Bir fanusa hapsedilmiş sevdalar dostluklar,
Yalnız gelip geçmekte bir ömür,
Peşinden koşulan ve asla yakalanamayan bir hayat,
İşte bunlar anlamlarımız…
Hepsinden öte yanlış cevapları aramak bir de,
“Seni sevmiyorum çünkü ben değilsin”
“Sevmiyorum çünkü benim gibi değilsin”
“Ve ölü doğmuş bir bebektir aşkın”
Oysa ağlayamaz bebekler,
Ama ben ağlıyorum,
Ve biliyorum niye ağladığımı,
Biliyorum niçin nefes aldığımı,
Yaşarken hapsedilir aslında insan,
Kendisidir acı veren yaşamın,
Ve sevişmek canlılara günahtır,
Yaşamaktır yasak olan aşklara,
Ben hiç faydasını görmedim doğrunun,
Hiçbir erdem anlam katmadı hayatıma,
Şimdiyse yine sevda evreninde bir kara delik yazıyorum,
Bu da şairin acı gerçeği olsa gerek….




07-08-2002

[cherokawan]

GÖLGESİNDEYDİ SEVDA DENİZİN

Gölgesindeydi denizin sevda,
Bitirilmemiş bir şarkıydı bizimkisi,
Yağmurla gelen sonbahar kadar sade,
Ve eksikti yine de son notalar,
Yapraklar düştü gözlerden,
Sararan gençliği götürüyordu,
Dingin bir boşluğa.
Bu yıl her şeyden çok,

Hasretin nabzı atıyor sol cenahlarda,
Okyanus olsun istediğimiz,
Yeni yetme bir denizdi sevgimiz,
Kabardı kudurdu bir yerlerde,
İlk kurbanları oldu solgun yüzlü deniz kızları.
Utanıyorum konuşmaktan,
Utanıyorum sana aşık olduğum için,
Ve şiir yazmak öylesine kolay,
Ulaşmaksa bir okadar zor bu bahara,
Bir mevsim sonu rüzgarıdır bu,
Seni de beni de savuran aynı nefes,
Üç kilit vurulmuş özgürlüğün kapılarına,,
Ve anahtarlar derinliklerinde yüreklerin,
Gölgesinde denizin sevda,
İntihar öncesi bir sessizlik yankılanıyor gezegende,
Sokaklar ıssız yollar daralıyor hava kurşuni,
Ve korkutan bir sancı getiriyor bu mevsim...



13-07-2002

[cherokawan]

ÖZ

Sazın teli gibisin,
Ne de güzel yakabiliyorsun canımı,
Seni aklıma getiren şehvet değil,
Aldanıyorsun…
Görmemezlikten gelip sana bakan gözlerimi,
Sonbaharda sarı yapraklar gibi,
Ruhumun rüzgarında savruluyorsun,
Aldanıyorsun…
Bir şişe şarap ve bir parça et,
Yahut çıplak bedeninin yüzeyine davet,
Bana yeter sanıyorsun,
Aldanıyorsun…
Yalpalanmalarıma bakarak,
Ve tıkayarak meleklerin seslerine kulaklarını,
Şeytana uyuyorsun,
Aldanıyorsun…


19-04-2002

[cherokawan]

BAŞKA ÜLKENİN ÇOCUKLARI

Bugün bayram…
Yüzlerce ışıklı oyuncak varmış caddelerde,
Panayırlar alaylarmaskotlar,
Bugün neşe içindeymiş bütün çocuklar.
Şehri izlerken başka ülke çocuklarını gördüm sokaklarda,
Esmer sarışın kızıl boy boy…
Oyuncakları yok şekerleri de yok,
Kunduraları bile yok ayaklarında,
Kimi ayakkabı boyar kimi mendil satar duraklarda,
Dudaklarında çekingen bir çığırtkanlık,
Yüzlerinde yaşlanmış bir çocukluk,
Ve hala inadına bir masumiyet suratlarında.
Kış gelmiş tipi varmış,
Böyle zamanlarda çocuklar,
Sevinçle kar topu oynarlarmış,
Kardan adam yapar kömür korlarmış gözlerine,
Dinlerken tüm bunları,
Kömür karası gözler ilişti gözlerime,
Kardan adamlar değil buzdan yavrular,
Başka ülkenin çocukları,
Ve onların paltosuz minik sırtları,
Üşüyen gövdelerine bir tekme,
Kürk mantolu kadınların acıyan bakışları
Ve daha da acınası gülüşmeleri,
Kalabalıkların gelip geçişleri,
Çöpte bulunan ekmeği yiyişleri,
Yaralı bir kuşu sevişleri…
Başka ülkenin çocukları onlar,
Biz ise başka ülkenin insanları,
Bu da ülkenin başka bir ülkenin yüzü,
Ya da ülkenin başka bir yüzü,
Geriye kalan rüzgarda uçuşan yapraklar,
Ve bir avuç gökyüzü…

23-04-2000

[cherokawan]

GÜNDOĞUMU

Kar kış kıyamet vurmuş ölü şehri,
Bir intihar saldırısı akşamı kadar sessiz,
Göçebilen kuşlar çoktan gitmiş buralardan,
Şimdi hazan zamanıdır,
Devrik bir aile babası öfkesinde vurmuşum kapıyı,
İhanet etmiş umut,
Örselenmiş tüm hayatım ve yenik düşmüş,
Bir “ dava “ adamıyım.
Gözleri bağlı düşlerin,
Ve elleri arkadan kelepçelenmiş,
Hoyratotu bir şafak vakti,
Kurşun yemiş bir çukurda onuru kırık,
Gün olmuş devran hep aynı kalmış,
Ve aynalar daha bir gösterir olmuş kırışıklıkları.
Kadınım olmamış ömrümce,
Koca olamamışım…
Böyle geçmiş bir ömür işte,
Makine sesleriyle uğuldayan kulaklar,
Boş bir yatakta dönüp duran,
Ve sadece onlarla mutlu olunan anılar,
Şimdi böyle sakince beklerken celladı,
Pişmanım elimi tutan kızdan kaçtığım için,
Okumadığım kitaplar için,
Kayıp giden çocukluğum için,
Bir tek yenildiğim için pişman değilim,
Elime silah alıp dövüştüm çünkü,
Vurdum…Vuruldum…Yüzyüze sakınmadan,
Bir tek öldüğüme pişman değilim,
Gün yine doğacak çünkü,
Şimdi dağlarda gezen hayalet,
Sana bırakıyorum şehri,
Emekleyen çocuğu yosun kokusunu,
Ve tütüne bulanmış tozlu sayfaları,
Ah etmek kar etmese de elde değil,
Daha dün gibiydi elde bayrak koştuğum yıllar,
Serde delikanlılık yürekte yangın,
Bizimdi o zaman bu topraklar,
Sana bırakıyorum yüreğimdeki çarpıntıyı,
Bir de sırtımdaki parkayı,
Sıkı tutasın kelebeği avucunda,
Bizim türkümüzdür çünkü,
Yankılanan şeffaf kanatlarında,
Sana bırakıyorum işçileri,
Gözbebeklerimizde yürüyecek onlar,
Toprak ekenin fabrika üretenin olacak,
Gün yine doğacak çünkü.

03-11-2003

[kadri]

Sayın cherokawan,

Alıntı yaparak yazı yazacaktım ama şiirin hangi bir yerini alıntı yapacağıma karar veremedim.

Ellerinize sağlık, yüreğinize sağlık... Çok güzel şiirler...

Özellikle en sonuncusu...

"GÜNDOĞUMU"

[cherokawan]

Çok teşekkürler dostum.Şair olma iddiasında değilim.Etkilendiğim bir iki şair var tabii.Ahmet Telli Ahmet Arif Nazım Hikmet gibi...En büyük idealim de bir gün bu saydığım üstadlardan biri gibi hayalimdeki şiiri yazabilmek.Ama ne yazıkki 13 senedir bu amacıma ulaşamadım.Umarım bir gün yazabilirim.Yine de yazından onur duydum.Ben teşekkür ederim...