Bir Harabeden Arda Kalanlar - Artena'dan Dökülenler

[küçükkarabalık]

aman.

[phidas]

Teşekkürler güzel şiir sn.artena. paylaştığınız için

[phidas]

Sayın artena şöyle demiş:

Ben teşekkür ederim sn. Kanaat vakit ayırıp, okuduğunuz için..

Güneş ile Deniz'in Hikayesi

Güneş Sordu Deniz'e
Gece bensiz ne'ylersin?
Dedi Deniz Ay'layım
Ben sensiz de varım

Güneş bir an duraksadı.
Varlığının anlamını sorguladı.
O denizle bir bütündü
Deniz onu nasıl yok sayardı?

Güneş sakladı kendini
Gri bulutların ardına
Görünmesini istemiyordu belli ki
Hesaplaşmasının kendisiyle

Bulutlardan damlalar
Düşerken ardı ardına
Deniz vardı farkına
Ağlıyordu Güneş

Her düşen damla
Deniz'i güçlü kılıyordu
Güçlenirken deniz
Olanları umursamıyordu

Güneş baktı bir an
Bulutların arasından
Sırıtıyordu Deniz
Gücünün doruklarında

Baktı kendine Güneş
Hiddetlendi birden
Anlamıştı denizi
Onun ne istediğini

Esirgedi ışığını Deniz'den
Dostu Rüzgar ona yardım etti
Koparken fırtınalar denizde
Güneş sadece izledi

Anlamsızca çırpınışları
Sonuç vermedi denizin
Anlamıştı o da
Güneşsiz hiçliğini

Mavi deniz kaybetti rengini
Büründü siyahının sonsuz karartısına
Son bir çare haykırdı Güneş�e
Affet diye beni.

Güneş baktı kıyıya
Ağlıyordu genç kadın
Farketti o anda
Suçsuzluğunu kadının

Dedi denize suç senin
Affetmedim seni
Ama senin cezanı
Çekmemek masum ahali

Dindi rüzgar bir anda
Çıktı Güneş meydana
Baktı denize yukarıdan
Güldü alay edercesine

O zamandan beri küstür
Denizle Güneş
Hatırlar bazen Güneş
Gösterir hiddetini yeniden
Elbet biter bu ayrılık
Kavuşur sevgililer yeniden.

Boşuna teşekkür etmemişim.

İnanılmaz hoşuma gitti.

Tekrar teşekkürler.

[439]

İkiside muhteşem şiirler Sn. artena, zaten ne varsa harabelerde vardır...


(Halim Bahadır okuyor musunuz Sn artena?)

[sosyologgg]

Sessizlik olmasın sn. artena benimde yıllardır boğazımda düğümlenen bu çığlık...Ne zaman bağırmaya çalışsam susturuyorlar.Çığlığınıza eşlik edebilir miyim?

[sosyologgg]

Biliyorum durmak kimin umrunda zaten

[mayıs]

Sayın artena şöyle demiş:

Sensiz

Soğuk bir gece
Elektrikler kesik
Köşeye çömelmişim
Sırtım duvara yaslı
Ellerim kavuşmuş dizlerimde
Gözlerim ileriye odaklı
Ama karanlık acıtıyor gözlerimi
Güneşten daha çok
Çünkü biliyorum ki
Aydınlandığında burası
Olmayacaksın yanımda
Yalnızca yine siluetin buralarda
Kapatıyorum gözlerimi

Acıyla titriyorum aciz köşemde
Aklımda senin hayalinle
Bir anda
Dönebileceğinin ihtimaliyle
Yanıyorum
Ama gerçek vurunca tokadını
Yine titriyorum
Soğuktan değil Sensizlikten
Elektrikler geliyor
Açmıyorum gözlerimi
Bekliyorum
Bekliyorum bir şey söylemeni
Ne olursa olsun bir şey demeni
Ama gece hala sessiz
Ben ise sensiz,
nefessiz.

Sevgili Artena, Ne düşünüyorsun? Yazdığın ortamlar belki de gerçek bir mekan olduğu için, benim için de eski, tanıdık bir ev olduğu için, yabancılığı hissettirmeyen bir devamlılık gibi geliyor yazdıkların bana. Belki o yüzden oradaymışım, seni son okuyarak geldiğim misafirlikten bu yana, bu gün de tekrar konuk olmuşum, belli bir rahatlık ve mutluluk hissediyormuşum gibi geliyor misafirinken. Kafanı gözünü yardığın o günden sonra evine ikinci misafirliğim!! Ama keşke yine böyle üzüntülü ruh hali vesilesiyle olmasaydı. Bir kere de mutlu mesut günlerine rast gelse iyi olur!

Okurken, yine senden bir haber alıp da koşup yanına yerleşmemiz gerekiyormuş gibi bir his uyandırıyorsun. En azından bende. Yalnız bırakmak istemiyoruz seni iyi günde, kötü günde. Soğuk gecede üşüyorsan üşümeliyiz seninle. Karanlığını paylaşmalıyız.
Korkmaktan öte mutlu hikâyeler anlatıp şarkılar söylemek gerek elektrikler kesildiğinde, ya da korkup iyice sokulmak birbirimize. Yokluklara, gidişlere, bakılıp da kederlenenleri duvar köşelerinden çekip mutlu etmeye çalışmak gerek. Ama sanırım bu zor görünüyor şimdi. Gücümüz yeter mi ! Yetmezse seninle beraber gözlerimizi kaparız biz de elektrikler gelinceye kadar.

Belki beklerken senin için koruyucu ağıtlar yakar dururuz biz de. :

“Bekliyoruz gözlerimiz kapalı, güneşten daha heybetli aydınlıklarla doğdunuz mu, doğmadınız mı bilmiyoruz açmadığımız için gözlerimizi. Nereye gittiniz, neden gittiniz tek söz etmeden bilmiyoruz. Bu bilinmezlikle üzüntülü bekliyoruz hep birlikte.
Hangi geceleri aydınlatıyorsunuz şu an bilemeyiz, istediğiniz geceyi aydınlatabilirsiniz ama biz zavallı kulları bilgilendirip rahata erdirirseniz seviniriz…”

Şiirlerin boyunca hep bekleyip duruyoruz seninle. Çünkü biz de bekleyenlerdeniz! Sence bir işe yarar mı böyle gözü kapalı bekleyişimiz? Sesimize ses gelir mi?
Üzüntü verici kayıp değil yani, kazançtır belki bir bakıma…

[pulsar]

sn artena size ait çok daha iyi yazılar okudum...
daha iyilerini yapmıştınız neden bu kadar la yetindiniz anlamakta zorluk çektim...bunu düşünürmüsünüz?

[sosyologgg]

Sn. artena büyümek iyi birşey midir?Bende bu aralar uzun uzun düşünüyorum üstünde.Bana korkularımı hatırlattığınız için teşekkürler.

[pulsar]

Ayrılık değil bizimkisi
belki aykırılık
ama biliriz ki
yokluklardan yaratılır
her varlık...

Sevgili artena yazılarını göremediğim için üzgünüm.Nerdesiniz . Kendimi yalnız ve terkedilmiş hissediyorum.