Toprakhan'dan Şiirler

[toprakhan]

KARADENİZ


Buralar çok yeşildi bir zamanlar
Yağmuru da boldu güneşi de
Kış başka güzeldi çamlarda beyazlardı
İşte benim memleketim böyle bir yerdi


Yaylaları ovaları şenliklerle güzeldi
Dağları büyüklüğüyle büyülerdi
İnsanları çok sıcak birazda hırçındı
Tabi karadeniz di asıl hırçın olan

Çernobil belası uğramadan önce idi
Şimdi ne yaylalar şen ne insanları hırçın
Durdu hayat durdu atan kalpler bir bir.
Aklıma gelmişken o Karadeniz gerçekten karardı

Gencecik gözler kapandı açılmaksızın
Kabristan oldu o güzelim ovalar
Artık şenlikler değil mevlidler okunuyor yaylalarda
Gözü yaşlı anne baba kardeşler ağlaşıyor başında


Ne olur doktorlar bulun şu çareyi artık
Bir bir gidiyor benim laz kardeşlerim
Bitiyor kara denizim artık dalga yapmıyor
Gitmesin kardeşlerim genç yaşta toprağa
Ne olur duyum sesimi ben KARADENİZ……

[toprakhan]

GİTMELİYİM



Bugün kendimi iyi hissetmiyorum birazda yorgunum
Ellerim üşüyor, ayaklarımda derman yok adım atacak
Çıkmam gerek dışarı yoksa patlarım evde yalnız
Kalabalığa girmem gerek o sesleri duymalıyım


Sanırım biraz gayret etsem kalkacağım ayağa
Kapının arkasında onun bastonu olacaktı
Bugünde üçayaklı çıkayım fark etmezler beklide
A a ellerim neden bugün biraz daha soluk ve buruşmuş


Şimdi o olacaktı girerdi koluma gezdirirdi delice
Alışverişi çok severdi önce alır sonra beğenmezdi
Mutlaka o sahil kenarındaki balıkçıya uğrardı
Her gezmeye çıktığımızda durmadan martıları konuşurdu


Bazen gidiyorum onu görmeye tabi elimde her zaman papatya
Çok severdi kokusunu onunla oyun oynamayı
Ne zaman sevmiyor çıksa çiçek bu nerden bilecek derdi
Şimdi evini sevdiği çiçeklerle süsledim kokusunu özlemesin

Sanırım bugün de çıkamayacağım sokağa tek başıma
Bazen düşünürüm onun yanına bir ana önce gitmeyi
Çok özlüyorum gittiğimde konuşuyorum dinliyor, ama seslenmiyor bana
Havada karardı şurada biraz yiyecek bir şeyler vardı


Uykum geldi hadi yatağa yılların yorgunluğu
Kendimi sabah daha iyi hissederim belki o zaman
Atarım kendimi dışarıya atar o sahildeki lokantaya giderim
Martıları izlerken onu görürüm belki bir haber getirmişlerdir ondan bana

GEL ARTIK DİYE……….