Değerlilik-Önemlilik

[il_bilge]

"Kızgınlık, bastırılarak yok olmaz. Ama yaratıcı biçimde ifade edilen bir enerjiye dönüştürebilir. Değerli insanda umursamazlık bir tahribat yaratmaz. Ama yalnızca "önemli" olan kişi hep kızgın, yetersiz, ve hırslı kalmaya mahkumdur. Değerli insan zaten önemlidir. Değerli insanı umursamamak ne mümkün? KIZARSIN, SEVERSİN HATTA NEFRET EDERSİN AMA UMURSARSIN..."

ve

"Dedikodu, iftira, değersizlik duygusunun bir başka yansımasıdır. Dedikodu ve iftirayla kişi değersiz kılınmaya çalışılır. Bu yollara başvuran kişi, hedefi olan kişiyi kendinden değerli gördüğü için aşağılamaya çalışır. Hedef kişi değersiz olduğu zaman, kendisi daha değerli olacaktır. Nice hayatlar söner bu dedikodular ve iftiralar yüzünden.

Başkalarını değersiz kılmaya çalışan kişi duyarsız, kıskanç, öfke ve korku doludur. Kendisine yöneltemediği eleştiriyi başkalarına yönelterek değersizlik duygusundan kurtulmaya çalışır."

Hepimiz bu tarz insanlarla karşılaşmışızdır. Dedikodudan ve iftiradan nasibini alanlar vardır aramızda. İnsan psikolojisinde yerini alan bu konu hakkında düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim. Gerçekten de suçluluk/değersizlik psikozu yaşayan insanlar mı saldırır?

Saygılarımla

[armes]

Sayın il_bilge şöyle demiş:

" ............
Başkalarını değersiz kılmaya çalışan kişi duyarsız, kıskanç, öfke ve korku doludur. Kendisine yöneltemediği eleştiriyi başkalarına yönelterek değersizlik duygusundan kurtulmaya çalışır."

Hepimiz bu tarz insanlarla karşılaşmışızdır. Dedikodudan ve iftiradan nasibini alanlar vardır aramızda. İnsan psikolojisinde yerini alan bu konu hakkında düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim. Gerçekten de suçluluk/değersizlik psikozu yaşayan insanlar mı saldırır?

Saygılarımla

Sayın İl_bilge,
Bence sadece sucluluk yada degersizlik yaşayan insanlar degil emek harcamadan bir şeye sahip olmak isteyenlerde saldırır.
Hatta bazıları yeterli olmadıgının farkında bile degillerdir.

Yani sadece suçluluk/değersizlik piskozu yaşayan insanlar saldırmaz.

Kendini herkezden üstün kılan ama başarısız olunca da insanlara saldıran "aslında benim hakkımdı ama elimden aldılar" mantığı ile yaşayan emek harcamadan sahip olmaya alışmış insanlarda saldırır.

Acımasız olurlar ve tüm haksızlıkların kendilerine uygulandıklarını devamlı olarak ifade ederler.

Armes

[il_bilge]

Özellikle belirtmek istediğim bu değersizlik psikolojisiyle hareket edilmesiydi Sn Armes, elbetteki psikolojik saldırıların, sadece bu duygudan kaynaklanmadığı, çok farklı sebeplere de dayandığı aşikardır. Ancak birçok kişide gözlemleyebildiğimiz, hatta bazen kompleks olarak adlandırabildiğimiz bir olgudan bahsediyordum ben. Hani ahlaksızların toplumda en ahlakçı kesilmeleri gibi..

Emek harcamadan emek harcayanların eserlerini sahiplenmeye kalkanlar da psikoz yaşayabilirler. Bu doğru.. Dedikodu ve iftiranın kaynağına yönelmek istemiştim biraz da. Bu konudaki fikirlerinizi de paylaşırsanız sevinirim.

Saygılarımla

[angela35]

Sn İl bilge,dedikodu ve iftiranın kaynağı genelde aynı sebeplerdir bence.dedikodu boş insanların işidir.yapacak birşey bulamayıp onun bunun yaptıklarıyla giydikleriyle ilgilenen ve bunlarla vakitlerini öldürüp boş konuşan insanlardır.Bir anlamda kendi yapamadıklarını başkalarında bulup ardından sadece konuşmakla yetinen insanlardır bunlar..iftiranın kaynağı ise sanırım yine cekememezliktir.Bir insanın başka birisine duyduğu kıskançlığı, hırsı,kini başka türlü bastırılamayınca o kişiyi karalayarak yapmadığı şeyleri ona yükleyerek bastırmaya calışırlar..benim düşüncelerim bu yönde..

[_MaT_]

Sayın il_bilge şöyle demiş:

"Kızgınlık, bastırılarak yok olmaz. Ama yaratıcı biçimde ifade edilen bir enerjiye dönüştürebilir. Değerli insanda umursamazlık bir tahribat yaratmaz. Ama yalnızca "önemli" olan kişi hep kızgın, yetersiz, ve hırslı kalmaya mahkumdur. Değerli insan zaten önemlidir. Değerli insanı umursamamak ne mümkün? KIZARSIN, SEVERSİN HATTA NEFRET EDERSİN AMA UMURSARSIN..."

ve

"Dedikodu, iftira, değersizlik duygusunun bir başka yansımasıdır. Dedikodu ve iftirayla kişi değersiz kılınmaya çalışılır. Bu yollara başvuran kişi, hedefi olan kişiyi kendinden değerli gördüğü için aşağılamaya çalışır. Hedef kişi değersiz olduğu zaman, kendisi daha değerli olacaktır. Nice hayatlar söner bu dedikodular ve iftiralar yüzünden.

Başkalarını değersiz kılmaya çalışan kişi duyarsız, kıskanç, öfke ve korku doludur. Kendisine yöneltemediği eleştiriyi başkalarına yönelterek değersizlik duygusundan kurtulmaya çalışır."

Hepimiz bu tarz insanlarla karşılaşmışızdır. Dedikodudan ve iftiradan nasibini alanlar vardır aramızda. İnsan psikolojisinde yerini alan bu konu hakkında düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim. Gerçekten de suçluluk/değersizlik psikozu yaşayan insanlar mı saldırır?


gılarımla

güzel bir düşünce ve mantıklı...kendini ortam içinde küçük gören kendi içinde bir iç savaş halinde olan insanlar başkaları üzerine saldırma eğleminde bulunur mesela bir tartışılacak bir konuyu deilde kişiye atfen konu dışına çıkmakta bana göre saldırıdır...

Böle insanlar karşı tarafın sıcak ,samimi, üslubuna ve hala seviyesini korumasına bile bir kızarlar..

[damla]

Kendini herkesten değerli görüyormuşçasına davranabilen bu insanlar;aslında yalnızca narsisizmin soğuk kucağında bulunuyorlardır.Narsisistik kişiler,bir yandan kendilerini üstün görürken,bilinçaltından bir yandan da kendilerini aşağı görme eğilimindedirler.Bu yüzden davranışları patolojik öğelerle yoğrulmuştur.Oysaki,sağlıklı kendini seven insan,kendisini sevdiği oranda başkalarını da sevebilir,gereksiz yargılamaz ve insanlara kucak açar.

[il_bilge]

Kendini aşağı/değersiz görme eğilimi (bilinçaltı veya değil) hangi koşullara göre değişebilir? Belirli bir yaşam seviyesine ulaşamayanlar, maddi ihtiyaçlar, sosyal çevre, aile yapısı,..vs insanı psikolojik olarak değersizliğe iter mi? Yoksa sadece insanın içsel yapısı ile ilintili midir?

Dedikodu ve iftira bilinçsizce psikolojik bozukluklardan/komplekslerden kaynaklanabildiği gibi belirli bir amaca hizmet etmesi amacıyla entrikaya da dönüştürenler yok değil mi?

Sn Mat'ın da değindiği üzere, kendi içindeki savaşta kendine yenik olan insanlar mıdır hep saldıran? Peki farkındalık kavramını tüm bunların neresine koyabiliriz?

Saygılar...

[damla]

Kendini değersiz görme eğilimi sosyal koşullardan etkilenir.Yenidoğan insana sağlıklı gelişme ortamı sağlanırsa,değersizlik duygularına takılmadan,kendine saygıyla büyüyecektir.Kendi kompleksinin farkında olma,insanı belli durumlardaki olası yanlış davranış döngülerinden alıkoyabilir.