Siz ne kadar yaşadınız??

[angela35]

BiR UZAKDOĞU İNANIŞI
Bir keşiş araştırma yapmak için bir köye gitmişti.Önce o köyün mezarlığına girdi.Cünkü kültürlerin,yaşam felsefesinin böyle yerlerde gizli olduğuna inanıyordu.Gözleri birden mezar taşlarındaki rakamlara takıldı.Mezar taşlarında 5, 867, 900, 20003, 4979, 4, 421 örneği,birbirleriyle hiç de bağlantısı olmayan rakamlar vardı.Uzun uzun düşündü,fakat bu rakamların anlamını çözemedi.Köyün en bilge kişisine gitti,ona sordu:'Nedir bu rakamlar Tanrı aşkına?'dedi.'Bu rakamların gösterdikleri ay mıdır,yıl mıdır,saat midir?'.Bilge kişi gülümseyerek yanıtladı:'Bizler bebeklerimiz doğduğu zaman bellerine bir ip bağlarız.'dedi.'Yaşamı boyunca her güldüğü an,o ipe bir düğüm atarız.Öldükten sonra ise,bellerindeki düğümleri sayar,düğümün sayısını mezar taşına yazarız.'
Bilge kişi,karşısındaki kişinin bir şey anlamadığını görünce açıklamasını sürdürdü:'Böylece onun,ne kadar 'YAŞAMIŞ' olduğunu anlarız.'

[flamenko]

Ortadoğu gerçekleri,Bosna gerçekleri,çeçen gerçekleri
bunları görünce pek gülmeyi unuttuk maalesef o yüzde bizde hiç yaşamayacağız herhalde

[arpaz]

insan o kadar acı çeker ki tüm canlılar arasında bir tek o gülmeyi icat etmiştir. nietszche

ama yine de yaşanmışlık sadece gülmekle özetlenmemeli sonuçta acılarımız da bizi büyütür.

[il_bilge]

Kışın soğuğunu tatmak gerek, iliklere kadar üşümek... Ki yaz geldiğinde hücrelerini ısıtan güneşin kadrini bilmek gerek..

Düalizmden girmek istemiyorum aslında ama gerçekten de yaşam-ölüm, karanlık-aydınlık... gibi çiftlerle yaşanıyor. Birine bakmadan diğerini göremiyoruz.. Üzülmek de yeri gelince önemli, insanı tamamlıyor.

Saygılar

[angela35]

Zaten bu yazıyı gülmeyi unutmayalım diye yolladım.Tabikide acılar insanı olgunlaştırır,sevinçten cok acı var hayatımızda bunu kabul ediyorum ama yinede gülmek,kendimizi mutlu etmek birazda bizim elimizde..herşeyin başı sağlık,su an rahatca nefes alabiliyorsanız bi yerleriniz ağrımıyorsa,kolunuz bacağınız yerindeyse gülebilmek için milyonlarca insandan daha fazla sebebiniz var demektir..hayata gülen gözlerle bakabilmeniz dileğiyle..hoşcakalın

[il_bilge]

Sayın angela35 şöyle demiş:

Zaten bu yazıyı gülmeyi unutmayalım diye yolladım.Tabikide acılar insanı olgunlaştırır,sevinçten cok acı var hayatımızda bunu kabul ediyorum ama yinede gülmek,kendimizi mutlu etmek birazda bizim elimizde..

Evet, olaylara bakış açısı ve insanın tercih ettiği yol oldukça önemli. Şikayet edebilecek birşeyler varken bile gülümseyebilmek de kayda değer.

Sayın angela35 şöyle demiş:

herşeyin başı sağlık,su an rahatca nefes alabiliyorsanız bi yerleriniz ağrımıyorsa,kolunuz bacağınız yerindeyse gülebilmek için milyonlarca insandan daha fazla sebebiniz var demektir..hayata gülen gözlerle bakabilmeniz dileğiyle..hoşcakalın

Gerçekten de, kaybetmeden değerini tam olarak bilemediğimiz bir olgu sağlık. Bazen sahip olduklarımızın, -yürüyebilmek, koşabilmek, görebilmek gibi-, anlamını bilmek gerek..

Herşeyi tadında yaşamak dileğiyle,

Saygılar

[Balıkçı Filozof]

Moskova Önlerinde kitabında şöyle bir düşünce vardır;
Cesaret savaş anında bile gülebilmektir.

Cümlenin aslını buluğumda ekleyeceğim.

Bence çok hoş bir yaşam tarifi

BF...

[yankı]

gerçekten yaşayan kaç kişi var acaba dünya üzerinde???

[nöron]

yaşamak....
yaşamak; ayaklarımızın altında ezdiğimiz bir yol,gülmek yokuş aralarında soluk almaktır.düzlüklerde herkes gülebilir.
insan "renk" olmalıdır yaşamın kendisine de,yaşamındaki insanlara da...gülmek bu renklerin üzerindeki "sim"lerdir.
gülmeyi bilmeyenler denemesin,komik oldukları anlaşılıyor

[Gezmiş]

Çok güzel bir konuya değinmişsiniz sayın angela35. Teşekkürler..

Bende (acizane) fikirlerimi söyleyeyim bu konuda.

"Siz ne kadar yaşadınız" adlı konu başlığını görünce, böyle bir şeye (gülmek) değineceğinizi beklemiyordum. Hayat içerisinde yaptıklarımızla alakalı cümleler kuracağınızı tahmin ediyordum, ama bu da gerçekten çok güzel.

Fakat şunu da belirteyim. Zannımca, kişinin ne kadar yaşadığı, ömrünün uzunluğundan ziyade, bu ömür içerisinde neler yapabildiğine bağlıdır.

Deniz Gezmiş, daha 24 yaşında idam edilecekken, babasına yazdığı mektuptaki;

Sayın Deniz Gezmiş şöyle demiş:

mektup elinize geçmiş olduğu zaman aranızdan ayrılmış bulunuyorum.ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum. fakat bu durumu metanetle karşılamani istiyorum, insanlar doğar,büyür,yaşar ölürler,önemli olan cok yasamak degil,yaşadğı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir.bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum

satırları, bu konuda bizleri yeterince aydınlatıyor.

Ama tabi ki, sizin belirtmiş olduğunuz "Gülmek" konusuda, Aşırı derecede önem arzediyor..
Saygılarımla