Benim İnsanlarım-1

[Balıkçı Filozof]

İlk defa bu resmi nerde, nasıl gördüğümü hatırlamıyorum. Ama resmin hani NTV'de Oğuz Haksever'in 'Ve İnsan' programınının sonunda yer alan 'O An'lardaki gibi, bu fotoğrafın hikayesini öğrendiğimde çok etkilenmiştim.

Resimdekinin statüsünü, görevini ilk anda çıkarmak çıkarmak zor. Bu resim çekildiğinde dünya şoke olmuştu.

Çünkü resimde diz çöken kişi sıradan bir insan değildi. Zamanın Almanya Sosyal Demokrat Parti başkanı ve o günün Almanya Başbakan Willy Brand'ı.


Willy Brand 2.Emperyalist Paylaşım Savaşından sonra Polonya'yı ziyaret eden ilk Alman Başbakanıdır. Program gereği toplama kamplarında ölenler için yapılan anıta zirayette bulunulması gerekir. Anıta çelenk koyulur. Çelenk koymadan sonra herkesin geri çekildiği bir sırada Willy Brand birden dizlerinin üzerine çöker. Bir süre durur.

Bir başbakan statüsüne, konumuna, tüm protokolo geleneklerine sırt çekerek en insanı biçimde bir dönem kan kusturdukları insanlara ait anıtta, hemde hiç bir sorumluluğu olmadığı halde (*) , diz çökerek özür diler.

Şeyh Bedreddin der ki; 'Emir her kimden gelirse gelsin, önce vicdanına danış."

Willy Branda tarihin en karanlık dönemlerinden birisine karşı bir ulusu temsilen olamasa bile, bir insan olarak dönemin utancı ile birlikte özür dilemesi daha ne olabilir ki...?

Willy Brand bana özellikle "utancın" ne olduğunu gösterdi. Her ne kadar Hitlerin yarattığı pisliğe alet olmasa bile yeri geldiğinde o utancı taşıyabilme gücünün en güzel sembolü olarak karşıma çıktı.

Ey bu yazıyı okuyan en başta Türkler, Ermeniler (ve diğerleri) .... Sizi yönetenlerin size öğrettiği önyargılı düşüncelerimizden bir an için bile sıyrılıp öldürülen her Ermeni, Türk; Kürt'ün ve diğerlerinin mezarı başına gidip böyle diz çökebilme cesaretimiz var mı?

Yok mu? O zaman insanın içinden yazıklar olsun demek geliyor.


30/06/2006

BF...