Bir düşünün..

[angela35]

Dünyada en az 2 kişi sizi,uğrunuzda ölecek denli seviyor.Dünyada en az 15 kişi ,uğrunuzda ölecek denli olmasa da ,sizi seviyor.Biri sizin gibi olamadığı için size cok imreniyor.Sizin bir gülümsemeniz,size bakan bir cok yüzü aydınlatıyor.Her gece bir kişi uykuya dalmadan önce aklından mutlaka sizi geciriyor.Bir kişi için siz dünyalara bedelsiniz.Siz olmadan yaşayamayan en az bir kişi var.Siz sahip olduğunuz tüm özelliklerinizle kendinize özel ve eşsizsiniz.Varlığından haberiniz bile olmayan biri sizi seviyor.Dünyanın en büyük hatasını yapsanız bile ,kesinlikle bundan size yarayacak bir şeyler cıkacaktır.Tüm dünyanın size sırtını döndüğünü düşündüğünüzde ,cevrenize bir bakın.Belkide sırtını dönmüş olan sizsiniz.Birşeyi elde edemeyeceğinizi düşünürseniz,ona hiçbir zaman sahip olamazsınız.Ama kendinize inanırsanız,er ya da gec istediğinizi elde edebilirsiniz.Başka kişilerin yalnızca güzel sözlerini aklınızda tutun,kabalıklarını unutun.Kişilere her zaman ,onlarla ilgili duyumsadığınız güzellikleri söyleyin.Siz bunları söyleyince ,onlarda duyunca,ikinizde kendinizi cok daha iyi hissedeceksiniz...:p

[akinm]

"Bir şeyi elde edemeyeceğimizi düşünürsek ona asla sahip olamayız."
İşte gerçek önemli nokta bu. Tebrikler.

[angela35]

Sayın akinm şöyle demiş:

"Bir şeyi elde edemeyeceğimizi düşünürsek ona asla sahip olamayız."
İşte gerçek önemli nokta bu. Tebrikler.

Gercekten önemli olan bu..Önce insan kendine ve yapacaklarına inanmalı daha sonra arkası gelir zaten..

[il_bilge]

Sn Angela35, güzel bir yazı ve anlatım olmuş,

Sahip olduklarımız ile sahip olduklarımızın farkına zamanında varma ve değerini bilme konusu da burada devreye giriyor sanıyorum...

Hayat, kazanılanarın ve kaybedilenlerin birlikte yaşandığı, insanlardan uzaklaşamayacağımız, kısa bir süreç...

Değerini bilmek gerek,

Saygılar

[angela35]

Asla değiştiremeyeceğin şeyler için üzülme...Değiştirebileceğin ama istediğin halde değiştiremediğin şeyler için ağla..Asla bir daha sevmeyeceğim deme..Mahcup olursun...
Asla sevgiyi arama cünkü sen aradıkça o saklanır...Sevgi,seni istedimi bulur...Tıpkı baharı,kışın arasanda bulamayacağın gibi...O bulduğun sadece bir aldanmışlıktır...Aldanırsan,tıpkı kış ortasında çicek açan ağaclara dönersin...Kışın ortasında sevinçten cicek acarsın...Kış gercek yüzünü gösterince de donarsın,anlarsın ki yaşadığın bahar,kış ortasında yaşanan yalancı baharmış...
Sevgi aranmaz...Sevgi istedimi seni bulur.Hiç ummadığın bir anda arkanda beliren bir dost olur bu bazen...Bir tesadüf sana sevgiyi taşır...Sen sevgiyi aramamışsındır...Tıpkı gecikse de gelen ve geleceğinden emin olduğun bahar gibi...Tıpkı bir sabah kalktığında baharın pürüzsüz yüzü ile karşılaşman gibi bulmuştur seni sevgi...
Sevgiyi kaybederkende cesur olmalısın...Yüreğin dolu olmalı sabır ve güçle...Her kaybedilen,kazanılan bir derstir zaten...Sevgi cok şey öğretir severken ve kaybederken...Sevgiyi kaybederken aslında onu hiç kaybetmek istemediğini öğrenirsin...Sevgiyi kaybederken,onu kaybetmenin,bulmak kadar güç olmadığını ama acısına katlanmanın ne güç olduğunu öğrenirsin...Sahipken sevgiye hep yanında olacakmış gibi onu hoyratca harcamışsındır...Kaybettiğinde ise her an yanında olacağına inanmakla ne büyük yanlış yaptığını anlarsın...Her kayıp bir derstir alman gereken...


Cook eskiden bir gazetede okumuştum bu yazıyı saklamışım öyle kesip..Cok anlamlı sözler içeriyor.Herkesin alacağı bir ders mutlaka vardır diye sizlerle paylaşayım dedim..Zaten yukarıdaki satırlar herşeyi anlatmaya yetiyor oyüzden yazacak bir şey bulamıyorum..Ve sizinde böyle kayıplarınızdan sonra yada herhangi bir durumda aldığınız dersler varsa sevgiye dair paylaşmanızı bekliyorum..sevgiyle kalın...

[il_bilge]

Sn Angela 35, bu güzel yazıyı bizimle paylaştığınız için teşekkür ederiz.

Sevgi aslında hem ne kadar belirgin, ve ne kadar belirsiz bazen hayatımızda. Var olduğunu düşündüğümüz anlarda sessizce giden, farketmeden de bizi bulup yanımıza gelen..

En kötülerin bile bir şekilde sahip olduğu, dünyada yüreğine girmediği herhalde hiçbir insanın var olmadığı bir duygu...

Saygılar

[angela35]

Sn İl_bilge sizde sağolun asıl ben teşekkür ederim sizde görüşlerinizi paylaştığınız için...sevgiyle kalınn..

[mayıs]

Geçmiş zamanlarda hatırlıyorum böyle bir mail almıştım bir kız arkadaşımdan. Açıkçası o zaman da okuyunca bunları düşünmüştüm ve paylaşmak şimdiye nasipmiş.

Bana göre sevgi içinde saygı, dayanışma, korku, dikkat, karşılıklı anlayış, güven, özveri, özgür bırakma gibi kavramları bulundurmalıdır mutlaka. Almadan vermeli, istemeden alma becerisine sahip olmalı, gocunmamalı, gurur yapmamalı, hep önce sen demeli, esirgememeli ve karşıdaki ses vermese de bunu yanlış anlamaya gitmeden sabretmeli ve her tür sevgiyi öncelikle sadece kendi istediği için hissetmeli. Böyle olduğu sürece bana gerçek gelebilir. Yani karşısındakine bağlı sevgi, bana gerçek sevgi alışverişinin başlangıcını oluşturamaz gibi geliyor. En azından benim için öyle.

Ben konunun başka bir yönüne değinmek istiyorum. Bir çok kişinin ölümüne sevgisini beklemeyen, beğenilmek gibi bir saplantısı olmayan, bununla ilgilenmeyen, sırf veriliyor diye kabul etmeyi aklına getirmeyen insanlar da var. Peki onlara ne diyeceğiz, nasıl bir son telkinde bulunacağız? Onlar zaten kendilerine güvendikleri, seçici oldukları, ne istediklerini, aradıklarını bildikleri, herkese kapılarını açamadıkları için bazen sırtlarını üzülerek dönmek zorunda kalırlar. Artık samimiyetsiz, çıkarcı, balon, gerçek sevgiden, aşktan, dostluktan bi haber insanların çoğunlukta olduğu böylesi bir hayatta insanlardan geri duruyor olmaları, korkmaları, harcayıp kaybetmemek için hemen sevgileri kabul edip vermemeleri ukâlalık, bencillik, insanca duygulardan uzak mı görülmeli?

Bazıları için sevgi en büyük yalan olabilir. En büyük sıradanlık, en çok saçılıp savrulan söylem, gösteri olabilir. Dostluklarında, arkadaşlığında, aşkında, insanca sunulan her şeyinde söylenenden, görünenden öte eksik, yavan, tutarsız, kuşkulu, yetmeyen bir yan olabilir. Düzmece gibi gelir bana alınıp verilenler. Samimiyetsizlik akar her sevgilerinden. Zaten saklayamazlar da fazla, karşılığını hemen ve aynen göremeyince kısa süre sonra ele verirler kendilerini.

Bazen etrafımdakilerin birbirleriyle her türlü sevgi alışverişlerine bakıyorum. Ne zaman gösterilenlerin etkisine kapılarak iç çekip “seviyor” “ne çok düşünüyor” “ne değer veriyor” “ne güzel bir bağ”... diye geçirsem içimden, imrensem, hayıflansam sahip olamayışıma, hiçbir ard-niyet aklıma getirmeden, aradan bir süre geçince bakıyorum ki sevgiyle alakası yokmuş veya artık kalmamış. Altından, üstünden, etrafından hep başka şeyler fırlamaya başlamış. Beklemeden, sınamadan, düşünmeden, gözlemlemeden “seviyor” payesini vermişim hemen. Ne büyük yanılgı ve duygusal kayıp bu insan için!

Bütün bunlar gerçek sevgilerin anlamına, değerine gölge düşürmez ama insanın aklına, davranışlarına, bakışına etki ediyor işte. Şahsen ben de sunulan bütün sevgilere gerçek sevgi olarak bakmayıp arkamı dönmekten dolayı pek bir şey kaybetmiş saymıyorum kendimi.

Böyle düşünen insanlar da var ve onlar zaten nötr oldukları için aynı zamanda kimseye kırılma, küsme, kötü, çirkin düşünme gibi hislere kapılma gereğini de hakkını da görmezler kendilerinde. Onlar herkese güler yüzle ve eşit sevgiyle yaklaşırlar. Herkesi düşünürler, ama özelinde hiç kimse yer edemez onlarda kolayca. Gerçeği görüp onay verdiklerinde herkesten daha olağanüstü, fazla ve ışıltılı değerler, sevgiler, mutluluklar sunarlar karşılarındakilere.

Gösterilen sevgilerde gerçek anlamının yanında yan anlamlar, anlam kaymaları hissediyorsam, sırf veriliyor diye alamam ne yazık ki. Kişi bildiği, yaşamak istediği, kendisine layık gördüğü, düşlerinde yaşadığı türden sevgiyi tercih edip onun ayrımını yapmak istiyorsa, dostlukları, arkadaşlıkları, aşkları için kendisini, sevgisini dağıtıp durmamak ve en taşkın haliyle gerçeğine sunmak için en özelini beklemek istiyorsa yanlış mıdır? Gerçek sevgiler gelir ya da gelmez o da ayrı, ama yine de içimdekileri böylece tutmaktan ve kendi dünyamda hayal kurmaktan şikayetçi değilim. Çünkü her çeşit sevginin zor olduğunu, zor verilmesi gerektiğini ve biraz zorlanarak da olsa irdelenerek kabul edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Hayat gerçekten de gerçek olmayanlarla, azıyla, sıradanıyla, bu dünyadaki benzerleriyle yetinmeyi istemeyeceğim kadar kısa bana göre!