Aşk olmasaydı Edebiyat olur mu idi..

[komutan]

Aşk için ne ağıtlar yakılmıştır..
Aşk için ne türküler söylenmiştir..
Aşk için ne şiirler yazılmıştır..

Ve AŞK ne şairler yaratmıştır....

Acaba aşk olmasa idi...Biz insanlar edebiyat'ı sever miydik..

Edebi olan bir şiir,deneme,yazı veya kitap neden aşk teması olmayınca fazla ilgimizi çekmez..
Elbette istisnalar vardır..Bunları unutmuş değilim..

[Maurad]

Edebiyatın aşksız var olmayacağı görüşündeyim.
Vatan millet aşkı,Doğa aşkı,Allah aşkı,İnsan aşkı.....

[emine]

insanoğlu Allah'ın ruhundan bir parça lütfetmesiyle hayat buldu.bu lütuftan sonra yasağa adım atmanın cezası bir sürgüne mahkum oldu.sürgün yeri dünya'da derin bir pişmanlık sardı ve bitmez bir özlem içinde bulundu.ne yazıkki zaman en sevgiliyi,aşığa maşuğunu hep unutturuyordu..gerçek olan Allah aşkını, hep farklı yerlerde aratıyor,yaşatıyordu ..beden dahi ruhun bu hasretine,arayışına dayanamaz oldu öyle değilmi ki her nefeste 'hu' diyerek inledi....

işte duyduğu özlemi edebiyatına da yansıttı insanoğlu..zaten edebiyatda bunun için değil miydi!! edebiyat hasretti, özlemdi, duyguların diliydi...

[komutan]

Nereye baksam seni görüyor gibiyim..
Halbu ki bu gün senesi doldu ayrılığımızın..Neden gittiğini bile açıklamadın bana..
Sadece bir resim bir gül ve bir tarak bırakmıştın bana..
Resmi ve gülü anlamıştım ama o tarak ne içindi..
Halbu ki hiç saçlarıma dokunmamıştın..Hiçbir zaman koklamamıştın o uzun kapkara saçlarımı..
Her buluşmamızda ellerimi tutar sıkıca öper ve okşardın..
Tıpkı ilk çocuğunu doğuran bir ana gibi öperdin ellerimi..
Ben ise gözlerine bakar hiç gerçekleşmeyecek hayallerime dalardım..
Aslında hayallerimiz demeliyim..Sensiz bir hayal ancak kabus olurdu benim için..
Dedim ya herşeyi anlamıştım ama o tarağı hiç anlamadım.
Neden bırakmıştın bana..
Beni daha fazla üzmek için mi yoksa sevgili..
Bilseydim eğer bir gün çekip gideceğini...
Saçlarımı kendim yolar sana verirdim..
Belki saklardın koynunda resmim gibi..
Bilemedim ama sevgili..Bilemedim gideceğini..
Şimdi nerdesin ne yapıyorsun bilmiyorum..
Belki çok uzağımda belki de bir adım kadar yakınsın..
Ama ben hala koynunda resminle..
Gelinlik çeyiz sandığımın içinde kurumuş gülünle..
Seni bekliyorum..
Tarak ne oldu diye soracaksın sevgili..
Tarak durmasına duruyor ama saçlarım..
Saçlarımı bir zaman sonra kesmek zorunda kaldım sevgili..
Neden mi..
Çünkü sen gittiğinden beri hasta düştüm..
Belki öleceğim..
Doktorlar söylemiyor hastalığımı ama her geçen gün verdikleri ilaçlar saçlarımı döküyordu sevgili..
Resmini sakladım..
Gülü de sakladım..
Ama tarak nerde bilmiyorum..

NOT:Bu gerçek bir olay ama hiçbir zaman kahramanlarını öğrenemedim...
Babaannemin bana anlattıklarından yazabildiğim bu kadar..

[melnur]

Beni unutma.
Beni sev ve kendine iyi bak.

Seni unutmadım,
Seni hep seveceğim.Ama kendime hiç de iyi bakamıyorum

Sensiz bir dünyada bunu yapabilmek o kadar zor ki!