Gölgeler-İl_bilge

il_bilge · 18-08-06, 14:00

Lise zamanlarımda yazmış olduğum bir şiir..

Başım ağrıyor
Sorma birşey, cevap veremem
Gözlerine bile bakamam...
Başım ağrıyor
Ve anlıyorum,
Kaç zamandır uykusuz olduğumu...
Parmaklarımın soğukluğu yıldırmasın seni
Sen yine nasılsan öyle kal
Ve kaçma sakın sevgimden,
korkutsa da seni
Bilemiyorum
Ne dediğimin farkında değilim
Ve geri dönüş olmadığı kazınmış sadece beynime
Herkes uyurken kalkıp
ben sana şiirler yazıyorum;
Ne anlattığı belli olmayan...
Ağaçlardaki yapraklara takılıyor gözüm,
yeşili özlüyorum..
Sen de söyler misin o şarkıyı?
Ya da duyar mısın ben mırıldanırken...

il_bilge · 18-08-06, 14:02

Bu da o zamanlardan...

Korkulardan arınmış hissederken
Sebepsizce ve anlayamadan
Şimdi hesabını soruyorum
Çekip gitmenin...
Susmuşluğun
karşı konulamaz gizinde
otururken öylece
şimdi eskileri anıyorum
senin, günlerin...

il_bilge · 19-08-06, 08:57

GEZİNTİ

Ne zaman ki ödeyemeyeceğim
Armağanları vermemeye,
Ne zamanki öğüt istememeye, almamaya ve
vermemeye başladım

Ne zamanki duygularımın
kendilerine göre nedenlerinin olduğunu,
aklımın onları tanımadığını anladım
kapıldım duygularımın seline

Ne zaman ki bedenimi sevdiğimi,
Ne zaman ki gücümün gizemi içinde
ne kadar çok incindiğimi ve kırıldığımı hissettim

Ne zaman ki ne oluyor ne bitiyor diye
anlamaya çalıştığım denetleme gücümün
güçsüzlük ve korkularımdan kaynaklandığını anladım

Ne zaman ki insanları şöyle yaptın, böyle davrandın,
şunları söyledin... yargılamamaya başladım
Ne zaman ki yaptığım herşeyde
neden, niçin aramamaya başladım

Ne zaman ki zorundayım ve ihtiyacım var'ı
-istiyorum- ile yer değiştirdim

Ne zaman ki beni istediğim gibi sevecek mi
beni seviyor mu sorularını,
Ben istediğim gibi sevecek miyim
ben seviyor muyum sorularına dönüştürdüm

Ne zaman ki istediğim gibi yaşamanın bencillik olmadığını,
Başkasının benim istediğim gibi yaşamasını
istemenin bencillik olduğunu fark ettim...

Ne zaman ki kendimle uğraşmamı
başka insanlarda çözmemeye başladım

NE zaman ki inancım yıkıldı

Ne zaman ki hüznümü, acımı ve gözyaşımı
coşkum ve sevincim gibi sevdim

Ne zaman ki içimde kalan kullanılmamış yaşantı
ve duygularımdan ötürü suçluluk duymaya başladım

Ne zaman ki kendimi affetmeyi öğrendim

Ne zaman ki yaşadıklarımın farkına vardım

Ne zaman ki kendi var oluşumun bana verilmediğini
benden istendiğini de gördüm

Ne zaman ki sevgiye giden yolun acı bir bedelinin olduğunu,
Sevgilinin ise topraktan gelen bir sızı,
Vazgeçilmez bir acı, anlam ve anlamsızlık,
Uzun yollardan gelen bir özlem,
Çatlak dudaklardaki su damlası,
Güneşi doğuran, geceyi batıran,
her seferinde beklenen
umutsuz bir umut olduğunu fark ettim..

Ne zaman ki sevginin coşkuları, acıları, hüznü,
sızısı ve hoşnutluğu ile bir potpuri olduğununa,
Sevmeninse tek başıma ve kendimce yaşanacağına inandım

Ne zaman ki yaşamın amacını ve araçlarını ayırt etmeyi,
Yaşamın araçlarını kendi işlevlerinde kullanmayı başardım

Ne zaman ki özgürlüğün kendime yetmek olduğunu,
Başkasının verebileceği birşey olmadığını,
Özgürlüğü benim hissedip, yakalayıp
İstediğim gibi kullanabildiğimi yaşadım

Ne zaman ki sıcaklık ve desteğe gereksinimi olan
içimdeki çocuğun sevecenliğini,
sıcaklığını duydum,

Son günlerde de mantıklı umutsuzluk yerine
mantıksız umut aramaya başladım

Şimdi de sevgiyi kendimde tutarak
sevdiklerimi uğurlarken
kendim için, kendimde olduğunu artık iyi bildiğim
duygularımla sevmeye başladım

Yaşıyorum,
onu anlıyorum...

**Biraz uzun olduğunu biliyorum ancak sizinle paylaşmak istedim. Şiir bana ait değil arkadaşlar, yazarını da bilmiyorum. Hani olur ya eski defterleri karıştırırken karşınıza birşeyler çıkıverir. Bu da öyle bir şiir.

Saygılarımla

439 · 19-08-06, 09:01

Şiir gerçekten çok güzelmiş sevgili il_bilge. Paylaştığın için teşekkkürler...

mayıs · 20-08-06, 16:49

Sn. il-bilge keşke bu şiiri siz yazmış olsaydınız!
Öyle güzel, gerçek, olması gerektiği gibi ve öylesine herkesin ihtiyacı olan bir keşif ki....
Ne olursunuz nasıl başardınız, nasıl buldunuz, edindiniz ve aklınıza, ruhunuza, yaşamınıza yerleştirdiniz bunu, bize de öğretin ki biz de bunların keşfiyle mutlu olalım demek isterdim.

il_bilge · 22-08-06, 11:45

Sn Norma, bu şiiri ben yazmadım... Keşke yazsaydım demiyorum ancak aslında yapmamız gereken çok şeyleri anlatıyor, dili karmaşık değil, oldukça yalın ve rahat. Bu yalınlıkla ise hayatın en basit kurallarını öğüt vermeden anlatıyor kendince. Hala çok severek okuduğum bir şiirdir..

Saygılar

il_bilge · 01-09-06, 08:15

Rengi ve kokusu değişmez kaldırımları
Seni seviyorum

Bir şarkıda duyduklarım,
Annemin mutlu sesi...
Aydınlık ezgiler dolmuş yüreğime

Tükenmemiş umutlar var kucağımda.
Yıkılmaya yüz tutmuş bir duvarın
önünden geçiyorum,
Sadece ağlayabiliyor suskunluğunda..

Ellerim üşümüyor şimdi
İncinmişti, kırıktı içim
Kaldı herşey
Öylece...

Yağmur yağıyor
Az önce damlalar vardı yüzümde...

il_bilge · 01-09-06, 08:22

Küçücük odamda
Kendime ait dünyamda,
Kendi kendimeyim..

"...Yalnız ve mutlu anlar..."

Bir de sen olsan yanımda..
Ya da benim olduğunu bilsem,
içim rahat olsa...

il_bilge · 01-09-06, 08:27

Bir kelimenin basitliğinde olsaydı sevmek
sana birçok şeyi anlatabilirdim...
Söylenmemiş bir yürek
konu olsaydı ölümlere
tutam tutam dökülebilirdim avuçlarına...
Sen bir yaprak gibi zayıf
ama onurlu kalsaydın satırlarda
Ruhum bu denli yorulmazdı...
Saçlarımın arasına
koymasaydın o notaları
Arzularımın
gerçeklik dışında haykırdığı çizgide
doaşabilirdin...
Bir uykusuzluk şiirinde bulabilseydin gözlerimi
Yaslanıp yüreğime yaşayabilirdin
bir rüya vakti...

il_bilge · 01-09-06, 08:29

Garip bu dünya...
İnsan nelerini yitiriyor
farkında olmadan,
neler kazandığını sanıyor..
Özlemek yaşamak demek,
yaşamak çok kısa...
Kocaman hasretler doluyor yüreğe
Geceboyu tavana dikip gözleri
Günleri saymak...

18-08-06, 14:00	#1
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Gölgeler-İl_bilge Lise zamanlarımda yazmış olduğum bir şiir.. Başım ağrıyor Sorma birşey, cevap veremem Gözlerine bile bakamam... Başım ağrıyor Ve anlıyorum, Kaç zamandır uykusuz olduğumu... Parmaklarımın soğukluğu yıldırmasın seni Sen yine nasılsan öyle kal Ve kaçma sakın sevgimden, korkutsa da seni Bilemiyorum Ne dediğimin farkında değilim Ve geri dönüş olmadığı kazınmış sadece beynime Herkes uyurken kalkıp ben sana şiirler yazıyorum; Ne anlattığı belli olmayan... Ağaçlardaki yapraklara takılıyor gözüm, yeşili özlüyorum.. Sen de söyler misin o şarkıyı? Ya da duyar mısın ben mırıldanırken... __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

18-08-06, 14:02	#2
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Bu da o zamanlardan... Korkulardan arınmış hissederken Sebepsizce ve anlayamadan Şimdi hesabını soruyorum Çekip gitmenin... Susmuşluğun karşı konulamaz gizinde otururken öylece şimdi eskileri anıyorum senin, günlerin... __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

19-08-06, 08:57	#3
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Gezinti GEZİNTİ Ne zaman ki ödeyemeyeceğim Armağanları vermemeye, Ne zamanki öğüt istememeye, almamaya ve vermemeye başladım Ne zamanki duygularımın kendilerine göre nedenlerinin olduğunu, aklımın onları tanımadığını anladım kapıldım duygularımın seline Ne zaman ki bedenimi sevdiğimi, Ne zaman ki gücümün gizemi içinde ne kadar çok incindiğimi ve kırıldığımı hissettim Ne zaman ki ne oluyor ne bitiyor diye anlamaya çalıştığım denetleme gücümün güçsüzlük ve korkularımdan kaynaklandığını anladım Ne zaman ki insanları şöyle yaptın, böyle davrandın, şunları söyledin... yargılamamaya başladım Ne zaman ki yaptığım herşeyde neden, niçin aramamaya başladım Ne zaman ki zorundayım ve ihtiyacım var'ı -istiyorum- ile yer değiştirdim Ne zaman ki beni istediğim gibi sevecek mi beni seviyor mu sorularını, Ben istediğim gibi sevecek miyim ben seviyor muyum sorularına dönüştürdüm Ne zaman ki istediğim gibi yaşamanın bencillik olmadığını, Başkasının benim istediğim gibi yaşamasını istemenin bencillik olduğunu fark ettim... Ne zaman ki kendimle uğraşmamı başka insanlarda çözmemeye başladım NE zaman ki inancım yıkıldı Ne zaman ki hüznümü, acımı ve gözyaşımı coşkum ve sevincim gibi sevdim Ne zaman ki içimde kalan kullanılmamış yaşantı ve duygularımdan ötürü suçluluk duymaya başladım Ne zaman ki kendimi affetmeyi öğrendim Ne zaman ki yaşadıklarımın farkına vardım Ne zaman ki kendi var oluşumun bana verilmediğini benden istendiğini de gördüm Ne zaman ki sevgiye giden yolun acı bir bedelinin olduğunu, Sevgilinin ise topraktan gelen bir sızı, Vazgeçilmez bir acı, anlam ve anlamsızlık, Uzun yollardan gelen bir özlem, Çatlak dudaklardaki su damlası, Güneşi doğuran, geceyi batıran, her seferinde beklenen umutsuz bir umut olduğunu fark ettim.. Ne zaman ki sevginin coşkuları, acıları, hüznü, sızısı ve hoşnutluğu ile bir potpuri olduğununa, Sevmeninse tek başıma ve kendimce yaşanacağına inandım Ne zaman ki yaşamın amacını ve araçlarını ayırt etmeyi, Yaşamın araçlarını kendi işlevlerinde kullanmayı başardım Ne zaman ki özgürlüğün kendime yetmek olduğunu, Başkasının verebileceği birşey olmadığını, Özgürlüğü benim hissedip, yakalayıp İstediğim gibi kullanabildiğimi yaşadım Ne zaman ki sıcaklık ve desteğe gereksinimi olan içimdeki çocuğun sevecenliğini, sıcaklığını duydum, Son günlerde de mantıklı umutsuzluk yerine mantıksız umut aramaya başladım Şimdi de sevgiyi kendimde tutarak sevdiklerimi uğurlarken kendim için, kendimde olduğunu artık iyi bildiğim duygularımla sevmeye başladım Yaşıyorum, onu anlıyorum... **Biraz uzun olduğunu biliyorum ancak sizinle paylaşmak istedim. Şiir bana ait değil arkadaşlar, yazarını da bilmiyorum. Hani olur ya eski defterleri karıştırırken karşınıza birşeyler çıkıverir. Bu da öyle bir şiir. Saygılarımla __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

19-08-06, 09:01	#4
439 Giriş Tarihi: Jul 2006 Ülke / Şehir: İzmir Mesajlar: 274	Şiir gerçekten çok güzelmiş sevgili il_bilge. Paylaştığın için teşekkkürler... __________________ Kimse nüansların önemini anlamıyor hala! Nüans beni ben yapandır, Aynı zamanda katilim olacak bıçaktır...

20-08-06, 16:49	#5
mayıs Giriş Tarihi: Jun 2006 Mesajlar: 630	Sn. il-bilge keşke bu şiiri siz yazmış olsaydınız! Öyle güzel, gerçek, olması gerektiği gibi ve öylesine herkesin ihtiyacı olan bir keşif ki.... Ne olursunuz nasıl başardınız, nasıl buldunuz, edindiniz ve aklınıza, ruhunuza, yaşamınıza yerleştirdiniz bunu, bize de öğretin ki biz de bunların keşfiyle mutlu olalım demek isterdim. __________________ "Dürüst insanların ceza görmeden ülkelerine hizmet edebilecekleri zaman henüz gelmedi" Isidore de ROBESPİERRE (1794'ten beri)

22-08-06, 11:45	#6
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Sn Norma, bu şiiri ben yazmadım... Keşke yazsaydım demiyorum ancak aslında yapmamız gereken çok şeyleri anlatıyor, dili karmaşık değil, oldukça yalın ve rahat. Bu yalınlıkla ise hayatın en basit kurallarını öğüt vermeden anlatıyor kendince. Hala çok severek okuduğum bir şiirdir.. Saygılar __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

01-09-06, 08:15	#7
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Ankara Rengi ve kokusu değişmez kaldırımları Seni seviyorum Bir şarkıda duyduklarım, Annemin mutlu sesi... Aydınlık ezgiler dolmuş yüreğime Tükenmemiş umutlar var kucağımda. Yıkılmaya yüz tutmuş bir duvarın önünden geçiyorum, Sadece ağlayabiliyor suskunluğunda.. Ellerim üşümüyor şimdi İncinmişti, kırıktı içim Kaldı herşey Öylece... Yağmur yağıyor Az önce damlalar vardı yüzümde... __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

01-09-06, 08:22	#8
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Küçücük odamda Kendime ait dünyamda, Kendi kendimeyim.. "...Yalnız ve mutlu anlar..." Bir de sen olsan yanımda.. Ya da benim olduğunu bilsem, içim rahat olsa... __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

01-09-06, 08:27	#9
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Bir kelimenin basitliğinde olsaydı sevmek sana birçok şeyi anlatabilirdim... Söylenmemiş bir yürek konu olsaydı ölümlere tutam tutam dökülebilirdim avuçlarına... Sen bir yaprak gibi zayıf ama onurlu kalsaydın satırlarda Ruhum bu denli yorulmazdı... Saçlarımın arasına koymasaydın o notaları Arzularımın gerçeklik dışında haykırdığı çizgide doaşabilirdin... Bir uykusuzluk şiirinde bulabilseydin gözlerimi Yaslanıp yüreğime yaşayabilirdin bir rüya vakti... __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

01-09-06, 08:29	#10
il_bilge Giriş Tarihi: Jul 2006 Mesajlar: 2,221	Garip bu dünya... İnsan nelerini yitiriyor farkında olmadan, neler kazandığını sanıyor.. Özlemek yaşamak demek, yaşamak çok kısa... Kocaman hasretler doluyor yüreğe Geceboyu tavana dikip gözleri Günleri saymak... __________________ Senden vazgeçmeden ölürüm belki...

Şimdi Bu Konuyu Görüntüleyenler: 1 (0 üye ve 1 misafir)

Konu Araçları
Printer Çıktısını Göster Sayfayı Emaille Yolla