Hangi evredesin??

[ady]

Nakış nakış; öfkeyle dolu.
Hırçın ama kırık, dökük.
bakmayın ana avrat küfrettiğine,
o gözyaşları içinde bir çocuk...!


ady.(alıntıdır.)

Hangi evredesin ey aşık?
sorarım sana.....

1.evre:
Seçersin tane tane. Sonra özene bezene bakarsın büyüsün diye. Karşıdan öylece seyredersin dokunmayı özleye özleye...

2.evre:
Ne yapsan da ne etsen de artık onunsundur ve ondan kaçması imkansızdır.
Sevişirsin. Deli gibi sevişirsin. Ve hiç doymayacakmış gibi istersin.

3.evre:
İçindeki heyecanın acısıyla sızısıyla bir yerlere akıp gittiğini görürsün ve bir daha o heyecanı yakalayamazsın. Bitiyorsun. Sonbaharsın. İçindedir yarası koparıp atamazsın.

[ady]

Yoktun!
Ama seninleydim sevdiğim... Okursun diye küçük notlar almıştım yüreğime ama korkudan yırttım. Ellerim titremiş yazarken. Terlemiş üstelik.
Sen terli ellerimi sevmezsin.
Beni düşündüğünü ve beni düşlediğini diliyorum çünkü ben öyle yapıyorum.
Ya da ben öyle düşleyip yaşamak istiyorum.
Bazen beni umursamazmış gibi davranmaların var ya!!
Aradığımda o ruhsuz sesin.
hem beni huzursuz ediyor ; hem de bazen seviniyorum.
Belki aramızda soğukluk olur da biter diye.
Bitsin!
Bitsin diye diye bitecek galiba en sonunda. İçimden okuduğum tüm yazılardaki yalınlığı gördüğüm tüm filmlerdeki yalanları sevmeyi bilenlerin yüreğini sana bahşetmek geliyor ve her seferinde ona neler yazacağım dediğim mektubumda yoruluyorum.
Zaten aşk yorarmış adamı. Bir o kadar da gençleştirirmiş derler.
Ben cuma akşamı uzun zamandır hiç hissetmediğim bir kıpırtı hissettim içimde.
Bana bunları yaşattığın için teşekkürler sevgilim.
Dedim ya yürüdükçe rüzgar bana hiç senin gibi dokunmamıştı.
Yeşil gözüme yemyeşil göründü.
İnsan tekrar hissedince bunları heyecanlanıyor.
Yersiz yere. Gideceksin belli. Biteceğini bile bile.
Aşk böyle bir şey işte....

ady (sevenlere) ben sanırım 3.evredeyim.

[Anadolu]

Sn.ady 3.evre olmasa herhalde bütün insanlar memnun olurdu.

[stream]

Sayın ady şöyle demiş:

Nakış nakış; öfkeyle dolu.
Hırçın ama kırık, dökük.
bakmayın ana avrat küfrettiğine,
o gözyaşları içinde bir çocuk...!

3.evre:
İçindeki heyecanın acısıyla sızısıyla bir yerlere akıp gittiğini görürsün ve bir daha o heyecanı yakalayamazsın. Bitiyorsun. Sonbaharsın. İçindedir yarası koparıp atamazsın.

Sonbahar gelse de sen koca bir ağaçsan,
ne yapabilir ki hoyrat rüzgarlar sana, en fazla sararan yapraklarını uzaklaştırır senden, fena mı olur?
köklerin derinde senin korkma sakın, kış ta gelecek hem,
Dinlen biraz,ağla biraz...
Ama eğer kapatmazsan içindeki yarayı, işte o yok eder seni sonbahar değil...
Ve sonra...sen istemesen de gelecek yine bahar

[Anadolu]

Sn.stream demiş ki:
Sonbahar gelse de sen koca bir ağaçsan,
ne yapabilir ki hoyrat rüzgarlar sana, en fazla sararan yapraklarını uzaklaştırır senden, fena mı olur?
köklerin derinde senin korkma sakın, kış ta gelecek hem,
Dinlen biraz,ağla biraz...
Ama eğer kapatmazsan içindeki yarayı, işte o yok eder seni sonbahar değil...
Ve sonra...sen istemesen de gelecek yine bahar

Evet galiba bu beni daha umutlandırdı.Teşekkürler.

[ady]

Sayın Anadolu şöyle demiş:

Sn.ady 3.evre olmasa herhalde bütün insanlar memnun olurdu.

öyleyse silelim 3. evreyi hayatımızdan

[il_bilge]

Sayın ady şöyle demiş:

öyleyse silelim 3. evreyi hayatımızdan

Keşke hem evreler hem de kendimiz üzerinde böyle bir mekanizmayı çalıştırabilseydik..

Ama öylesine söz geçmez, öylesine asi ki aşk..

Her yerde soru işareti, her yerde cevapsızlıklar.
Bitişler, gidişler..
Bağırmalar, sessizlikler..
Boyun eğmeler, isyan etmeler..

Ne tam anlatılır ne tam anlaşılır..

Sizin deyiminizle "işte böyle birşey aşk.."

Teşekkürler Sn Ady,

Sevgiler

[yazarkedi]

İkinci evreyi doya doya yaşayanlar 3. evreye geldiklerinde hoş bir tebessüm kalır yüzlerinde. Çünkü yapamadıkları birşeyler ve keşkeler yoktur onlar için. Hoş hatıralar vardır.

İkinci evreyi doya doya yaşayanlara selam olsun!

[canugur]

Sayın ady şöyle demiş:

Nakış nakış; öfkeyle dolu.
Hırçın ama kırık, dökük.
bakmayın ana avrat küfrettiğine,
o gözyaşları içinde bir çocuk...!


ady.(alıntıdır.)

Hangi evredesin ey aşık?
sorarım sana.....

1.evre:
Seçersin tane tane. Sonra özene bezene bakarsın büyüsün diye. Karşıdan öylece seyredersin dokunmayı özleye özleye...

2.evre:
Ne yapsan da ne etsen de artık onunsundur ve ondan kaçması imkansızdır.
Sevişirsin. Deli gibi sevişirsin. Ve hiç doymayacakmış gibi istersin.

3.evre:
İçindeki heyecanın acısıyla sızısıyla bir yerlere akıp gittiğini görürsün ve bir daha o heyecanı yakalayamazsın. Bitiyorsun. Sonbaharsın. İçindedir yarası koparıp atamazsın.

Cok güzeldi...
Neyse ki 4. evreden söz etmemissiniz

[masteer]

Bahsettıgınız evreler hepımızın yasadıgı donemler. 2. evreyı ne kadar yogun yasarsak 3. evre bır o kadar acı verıyor sanırım, sayın canugurun bahsettıgı 4. evre ıse galıba 2. evreye bır daha donemeyecegımızı farkettıgımız an baslıyor.

Ben 3teyım , colugu cocugu butun sorumlulukları bosverıp donemem kı bır daha 2 ye , galıba 4 e gırıs yaptım