Şiirlerim

[socialist]

vazgeçemediğim hayallerimle yaşadım
sen girdiğinden beri rüyalarıma
rüyalarımda yaşamak istedim ama
her seferinde uyandım sensiz sabahlara
çok kere resminle bile konuştum
ama hep aynı baktın bana
hiç birşey demedim sonra,sadece baktım
gözlerine baktım
düşümdüm bir gün sadece benim için bakarlarmı diye
sonra yavaşça yanağımı sildim
ilk defa ağlamıyordum ,ama
ilk defa gözyaşlarımda imkansızlığın acısını hissettim
o camın içinden çıkarmak istedim seni çoğu kez
dokundum ,soğuktu
yokluğun gibi tanıdık geldi soğuk
üşümüşsün dedim ,güldüm ,
sonra yine dökülen inci taşları gözlerimden armağan sana


daha ne kadar yaşarım böyle bilinmez
dayanabileceğimde söylenemez aslında
senin gelmen imkansız biliyorum
hakda veriyorum sana
sadece bekle sen,ben gelirim birgün sana
her gece söz veriyorum ben tanrıya
oda söz verdi ,seni verecek bana
biraz beklemem gerekiyor ama
senin için yaşıyorum ben,buda değer sana...

[socialist]

kaç kişiye hesap vermem gerekiyor
bitti işte ben bitirdim hayatımı
günahlarıyla sevaplarıyla benim benim hayatımdı
kimseye bir şey söylemek zorunda değilim
yaşıyorun belki ama,nedeni yok
hep bir neden bulmaya çalıştım hayatımda
kalmamış hepsini tüketmişim,bitmiş
kalmamış ,kalan sadece benmişim
tek kişi için yaşamak aptallıkmı ?
kendini bile yok sayarak
merkezi yaparak hayatının vazgeçilmezi
söylemek istemiyorum işte bütüm bunları
belkide kabul etmekten korkuyorum yanlışlarımı
yaşanması gerekmiyordu, bende bitirdim işte hayatımı

[Sürgün]

çok içe dönük ve karamsar şiirler. biraz dışa dönülmeli. içerde hiç bir şey yok. içeri dışarının sadece yansıması. hep içeriye bakarsak hiçlikle karşılaşırız.