Burjuva demokrasisiyle demokratik-sosyalist bir devrim yapılabilir mi?

[mekurnaz]

Arkadaşlar ben öyle düşünüyorum ki burjuva demokrasisiyle demokratik bir devrim yapılamaz çünkü kapitalist sistemde herşey burjuva egemenliğini korumak için kullanılır yani asker,polis ,medya vs hep burjuva egemenliği içindir.
Asıl sormak istediğim şu:kan dökmeden devrim yapılır mı?............

[PAN]

Kan dökmeden yapılan devrimler var ancak. Sosyalist bir devrim yapılabilir mi dersen. Önce şunu hatırlatmak isterim; Artık bir ülke yada akım eskiden olduğu gibi bütünüyle yada kısmen yalıtık ve kendi başına değil. Sermaye kendini birleştirirken sınıfları ve halkları da birleştiriyor. Her hangi bir avrupa ülkesinde sosyalizmin bir devrimci duruma gelmesi demek zaten bu akımın dünya çapında bir harekete enternasyonel bir zemine oturması demektir. Bu tür nitelik kazanmış bir devrimci durumda bir, birkaç ülkede yada bölgede kansız bir halk hareketiyle bir sosyalist devrim teorik olarak olasıdır.

Silahlı bir ordunun yada polisin başına gelebilecek en kötü şey, silahsız milyonların (hatta kendi çocuklarının yada kendi arkadaşlarının da içinde bulunduğu) haklı sloganlarla üzerine doğru geliyor oluşudur.

Böylesi bir meşruiyet, kitlesellik kazanmış bir hareket bir devrimi kansız gerçekleştirebilir.

[cohen01]

"demokratik devrim-sosyalist devrim", bu konularda formülasyonlara gitmek doğru bir yöntem değil

[PAN]

Sayın cohen01 şöyle demiş:

"demokratik devrim-sosyalist devrim", bu konularda formülasyonlara gitmek doğru bir yöntem değil

neden değil anlatırmısınız??

[yorum2006]

Teorik tartışmalara başlamadan önce, tarihte tek bir örneğinin bile olmadığını söylemek gerekir. Geçmişte yalnız Şili'de seçim kazanıldı. Çok özel bir durumdu. "Unitad Popular" deneyimi. Onun yakın hedefi de, zaten sosyalizmi kurmak değil, halkın geniş bir cephe halinde hükümet olmasıydı. Bırakmadılar. Emperyalizm halkın adeta taptığı bir lider olan Salvador Allende'yi kanla devirdi.

Bunun dışında, geniş emekçi kitlelerin, bırakın siyasi bilince sahip olmayı, temel eğitimden bile yoksun oluşu, karnını ancak doyurduğu ve emperyalist medyanın akıllara durgunluk veren ideolojik bombardımanı altında olduğu düşünülürse, seçim almak zaten hayal.

Eğer seçimle iktidara gelinecek olursa, bu ancak eski sosyalist ülkelerde gerçekleşebilir diye düşünüyorum ben. Çünkü halkın belirli bir sosyalizm deneyimi ve birikimi var. Tabii bu kuşaklar giderek yaşlanıyor. Gençlik, o dönemi yaşamamış veya anımsamıyor. Bunun dışında, başta dini inançları yeniden aşılamak olmak üzere, olağanüstü bir ideolojik bombardıman var orada da.

[Hoca]

Sayın yorum2006 şöyle demiş:

Teorik tartışmalara başlamadan önce, tarihte tek bir örneğinin bile olmadığını söylemek gerekir. Geçmişte yalnız Şili'de seçim kazanıldı. "Unitad Popular" deneyimi. Onun yakın hedefi de, zaten sosyalizmi kurmak değil, halkın geniş bir cephe halinde hükümet olmasıydı. Bırakmadılar. Emperyalizm halkın adeta taptığı bir lider olan Salvador Allende'yi kanla devirdi.

Bunun dışında, geniş emekçi kitlelerin, bırakın siyasi bilince sahip olmayı, temel eğitimden bile yoksun oluşu, karnını ancak doyurduğu ve emperyalist medyanın akıllara durgunluk veren ideolojik bombardımanı altında olduğu düşünülürse, seçim almak zaten hayal.

Eğer seçimle iktidara gelinecek olursa, bu ancak eski sosyalist ülkelerde gerçekleşebilir diye düşünüyorum ben. Çünkü halkın belirli bir sosyalizm deneyimi ve birikimi var. Tabii bu kuşaklar giderek yaşlanıyor. Gençlik, o dönemi yaşamamış veya anımsamıyor. Bunun dışında, başta dini inançları yeniden aşılamak olmak üzere, olağanüstü bir ideolojik bombardıman var orada da.

Yorumunuza kismen katilmakla birlikte, degisen dünyayi, kapitalizmin son durumunu degerlendirip, dünyanin su an geldigi üretim iliskileri ve üretim mekanizmalarini da göz önünde bulundurursak, bazi duragan teorilerimizin degistigini ya da degismeye mahkum olduklarini da görebiliriz..

[yorum2006]

Üretim ilişkilerinin özünde bir değişiklik var mıdır? Ben aynı kanıda değilim. Tekeller var, bunların oluşturduğu tekelci devlet var ve bilgi çağını yöneten de bunlar. Bir de tabii emekçiler var. Bunlar yaşamını, emeğini yine bunlara satarak kazanıyor. Kol gücü daha rafine. Kafa (Beyin) gücü iyice yükselmiş, hatta kol gücünün önüne geçmiş durumda. Ancak bu emekçinin konumunu değiştirmiyor.

Değişiklik derken, benim yorumumdaki, emekçilerin bilinç ve eğitim düzeyini mi kastettiniz acaba? Toplumların çoğu için değişen birşey yok. Kafa gücü ile çalışmanın daha ağırlıklı olduğu daha gelişmiş toplumlarda, emekçilerin donanımı daha iyi gibi, ama yalnızca kendi branşları ve ilgili konularda. "Tek tip insan" yaratılmış durumda. Bence bunların durumu da son derece vahim.

Kısaca ben, burjuva demokrasisi içinde, seçimlerle siyasal erkin el değiştirebileceğine ve sosyalizmin kurulabileceğine kesinlikle inanmıyorum. Bu kanaatım da, sizin "durağan" olarak tanımladığınız, klasik Marxist teori nedeniyle değil. Gözlemlerime dayanıyor.

[Doras]

Günümüzde de Chavez ve Morales iktidara geldiler fakat;işler biraz yavaş ilerliyor ne yazıkki...

Örneğin Morales toprak reformu yapmaya çalışırken zengin toprak sahipleri silahlanıyor;bunun karşısında Morales kesin bir yaptırım uygulayamıyor çünkü ülkede burjuva demokrasisi var...

Chavez biraz daha halk desteğini ve askeri avantajını arkasına alıp daha hızlı ilerliyor gibi gözüküyor...

Fakat;tabii ki hala sosyalizmden çok uzaktalar...

Ne yazıkki yabancı sermaye güney amerikayı parsellemiş durumda...

(bu arada güney amerikaya bakınca Türkiye'nin 20 yıl sonrasını görüyorum sanki;üzülerek...)

[bozkır]

Sayın yorum2006 şöyle demiş:

Teorik tartışmalara başlamadan önce, tarihte tek bir örneğinin bile olmadığını söylemek gerekir. Geçmişte yalnız Şili'de seçim kazanıldı. Çok özel bir durumdu. "Unitad Popular" deneyimi. Onun yakın hedefi de, zaten sosyalizmi kurmak değil, halkın geniş bir cephe halinde hükümet olmasıydı. Bırakmadılar. Emperyalizm halkın adeta taptığı bir lider olan Salvador Allende'yi kanla devirdi.

Bunun dışında, geniş emekçi kitlelerin, bırakın siyasi bilince sahip olmayı, temel eğitimden bile yoksun oluşu, karnını ancak doyurduğu ve emperyalist medyanın akıllara durgunluk veren ideolojik bombardımanı altında olduğu düşünülürse, seçim almak zaten hayal.

Eğer seçimle iktidara gelinecek olursa, bu ancak eski sosyalist ülkelerde gerçekleşebilir diye düşünüyorum ben. Çünkü halkın belirli bir sosyalizm deneyimi ve birikimi var. Tabii bu kuşaklar giderek yaşlanıyor. Gençlik, o dönemi yaşamamış veya anımsamıyor. Bunun dışında, başta dini inançları yeniden aşılamak olmak üzere, olağanüstü bir ideolojik bombardıman var orada da.

bu belkide sosyalizmi nasıl pazarlayacağımıza bağlı.Herkesin eşit olma durumunun vadeden bir parti neden iktidara gelemesin.Tamam dinciler,ülkücüler yüzünden sosyalizmin pek iyi bir imajı yok ülkemizde...Kapitalist dünyada yaşıyoruz.İslamcılar bile kendilerini sol olarak pazarlayabilirken harbi sol niye yapamasın.

[Bolşevik]

Bir kere Türkiye burjuvazisinin kişiliğine ve buna mukabilen Türkiye devletinin yapılanmasına aykırı.

Ortak hitap edilen alanlara, çok daha 'soft' bir çerçeve çizebiliriz. Eşitlik özgürlüğü savunan, parasız eğitim sağlık vaad eden, patronların değil işçi ve emekçilerin yönetiminde, refah ve bolluk sistemi olan bir rejim neden seçimle iktidara gelmesin ki? Neden toplumsal basınçla değil de toplumsal onayla gelmesin? Mantık olarak hayli cezbedici.

Günün anlam ve önemi açısından ise durum pek öyle değil. Bahsettiğimiz sol, sokaklara hakim olmadan yukarda saydığımız 'soft' çerçeveyi maalesef çizemez. 15-16 Haziran olayları bu açıdan konuya ikili cevap sunuyor. AP ve CHP, Türkiye İşçi Sınıfı'nın yükselen örgütlenmesi DİSK'i "çanına ot tıkayarak" burjuvazinin temennisini yerine getirdi, ardından eylemlikler ardı ardına patladı. Diğer taraftan sokaklara hakim olamayan sol, bu hareketi ancak eyleme geçtikten sonra fark edebildi. İlk cevabın sizi, ikincisinin Türkiye solunu ilgilendirdiğini düşünüyorum.