Rudyard Kipling

[Horozigo]

Her zaman okudugum ilaç gibi şiir.

EĞER
“Etrafındakiler panik içine düştüp de
bunun sebebini senden bildikleri zaman
Eğer sen başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen;
Eğer sana kimse güvenmezken sen kendine güvenir
Ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen;
Eğer beklemesini bilir ve beklemekten de yorulmazsan
Veya hakkında yalan söylense de sen yalanla iş görmezsen,
Ya da senden nefret edildiği halde kendini nefrete kaptırmazsan,
Bütün bunlarla beraber ne çok iyi ne de çok akıllı görünmezsen;
Eger hayal kurabilir ama hayallerine esir olmazsan,
Eğer düşünebilir ve düşüncelerini amaç edinebilirsen,
Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır
Ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen;
Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar tarafından
Ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen,
Ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür
Ve eğilip yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen;
Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir
Ve yazı -tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen;
Ve kaybetsen de yeniden başlayabilirsen.
Ve kaybın hakkında bir kerecik olsun bir şey söylemezsen;
Eğer kalp, sinir ve kaslarını tükendiğinde bile onları daha fazla zorlayabilirsen
Ve kendinde ‘dayan’ diyen bir iradeden başka bir güç kalmadığı zaman dayanabilirsen;
Eğer herkesle zaman geçirip erdemli kalabilirsen,
Eğer krallarla dolaşsan da benliğini kaybetmezsen.
Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitemezse;
Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen;
Eğer bir daha dönmeyecek olan her dakikanın her bir saniyesini dolu dolu yaşayabilirsen;
Yeryüzü ve üstündekiler senindir oğlum.
Ve dahası sen bir İNSAN olursun oğlum...”

(Rudyard KIPLING)