Dicle`nin defteri

[dicle]

Aliskanlik, hastaliklarin en sinsisi en beteridir.Her mutlulugu, her aciyi, her ölümü farkina vardirmadan insana kabul ettirir.Aliskanlik sonucudur ki, en nefret ettigin durumlarda bile sessiz kalir, haksizliklara , yalnizliklara katlanir ve daha kabul edilmez bircok duruma boyun egersin.Aliskanlik zehirlerin en korkuncudur; insanin icine yavas yavas sessizce girer ve insan farkina varmadan bütün dokulari buna uyum saglar.Vücut, zamanla aliskanligin kölesi olup hareketsizlesirken , zihin bu duruma karsi koymak ister ve hayalgücü siirler yaratir...

[skytalker]

Sevgili Dicle arkadaşım.
İnsanların hayalleri vardır .Lakin hayaller şiirlerin birer öğesi olabilir diye düşünüyorum .Hayalgücü hayaller yaratmaz yaratamaz ki şiirler meydana gelebilsin.Ben hayalgücü kelimesine de karşıyım sakıncası yoksa . Hayaller insanın özünden , varlık sebebinden belki de bilmediği , bilemeyeceği bir alemden ruhuna üfleniyor da olabilir. Dolayısıyla şiirlerin doğuşuna doğru ,bir yola girmiş oluyorsun. Unutma güneş doğarken güneşin doğuşunu sadece sen izlemiyorsun .Sayamayacağın kadar görüş açısı var .Şiirlerinin de doğması için (hayalgücünü unutuyoruz) sayamayacağın kadar yol var...

[dicle]

Cok haklisin arkadasim, siirlerin dogmasi icin sayamayacagimiz kadar yol var.Hayalgücü de bunlardan biri bence...Kimi zaman yasanmis gerceklerden, kimi zaman yasamak istediklerimizden yola cikarak siirler yazariz.Hayalgücü ise sinirsizdir; imkansizi yasamaktir.Senin görüslerine de saygi duyarim ancak benim siirlerim hayallerimlerimle besleniyor!

[PAN]

Sayın dicle şöyle demiş:

Aliskanlik, hastaliklarin en sinsisi en beteridir.Her mutlulugu, her aciyi, her ölümü farkina vardirmadan insana kabul ettirir.Aliskanlik sonucudur ki, en nefret ettigin durumlarda bile sessiz kalir, haksizliklara , yalnizliklara katlanir ve daha kabul edilmez bircok duruma boyun egersin.Aliskanlik zehirlerin en korkuncudur; insanin icine yavas yavas sessizce girer ve insan farkina varmadan bütün dokulari buna uyum saglar.Vücut, zamanla aliskanligin kölesi olup hareketsizlesirken , zihin bu duruma karsi koymak ister ve hayalgücü siirler yaratir...

Biri alışkanlık mı dedi? Aklıma Ahmet Tellinin şu dizeleri geldi.

Mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta
Güneşin batışını seyretmek ölümdür biraz
Ölümdür biraz hep aynı yatakta
Aynı kadınla sevişerek sabaha varmak
Kitapları hep aynı raflara sıralamak
Aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz
Soluk soluğa yaşamalı insan
Her sabah yeni bir şeyler görebilmeli
Ve cehenneme dönse de bir ömür
Mutlaka bir şeyler değişmeli her/gün

Soluk soluğa'dan