Aksana: Denemeler

[Hoca]

Köprüler....
Bütün gün sokakta oyun oynamis bir cocugua gelen aksam mutlulugunu unutmustum nicedir. Cünkü cevremde benim tanidigim cocuklar yoktu.
Daha dogrusu cocuklugumu cebime koymadan gelmistim.

Baskalarinin bilgisiyle akilli olunamaz, insan gibi yasamak icin cok calismak ve özellikle cok sevmek gerek diye düsünürken koca at kestanelerin üzerindeki kargalarin cigliklari uyardi beni..
Nereye dogru yürüyorum, ileriye mi, ileriden geriye mi?
On yil önce geldigim bu koca kente yabanciligim on dakikada bitivermisti.
Ama on yil sonra kendime baktigimda hala acemiligimi üzerimden atatmis oldugumu görünce utandim bir an...
Agaclar, sokaklar, rustik mimari üslupta yapilmis yasli kiliseler, hic üzerinden gecilmemis gibi duran üc yüz yillik tas köprüler, daha dün yapilmis gibi...
Oysa bu sokaklardan farkli amaclara dogru onbinlerce insan seli akmisti.
Kimileri ülkeleri ayiran, kimileri on binlere mezar olan bu kimsesiz tas köprüler üzerinde ne savas esirleri takas edilmisti..
Sirtinda tasidigi tanklarla, bir zamanlar tozlu postallarin cignedigi bu sokaklar, köprüler artik yabancim degil.
Bu gün bu köprüler üzerinden akip gecen insanlarin kimileri o kadrolarin torunlari, kimileri ise kurbalarin cocuklariydi.

[MeRHaM FoRaL]

bu nereye gidecek diye merak içindeyim sayın aksana. nereye gidecek?