Kaybedilenin değeri...

[yinyang]

İnsanlar kaybedeceklerini bildikleri şeylere daha bağlı olurlar ve daha sıkısıkıya sarılırlar. Örneğin; yaşam gibi yaşamın bir gün sona ereceğini bile bile insanlar yaşamaya hayata sarılmaya devam ederler. Ölümü çok az alkımıza getiririz belki ama,kaçamıyacağımız bişey olduğunu bildiğimiz halde bu düşünce bizi hayattan soğutmaz...Hani derler ya bir şeyi kaybettikten sonra değerini daha iyi anlarsınız bu söze bağlı olarak kaybedeceğimizi bildiğimiz şeylerede daha fazla kıymet veririz aslında.Bu insanlık iç güdüsü olsa gerek yada en azından ben öyle tanımlıyorum.Bu düşüncem hakkında yorumlarınızı bekliyorum...Gerçekten insanlar kaybettikleri yada kaybedecekleri şeylere daha fazla mı değer veriyorlar?

[A@Ze]

evet insanlar kaybettikçe birşeylerin değerlerini daha iyi anlıyorlar ve kaybetmemek için daha sıkı sıkı sarılıyorlar bir daha kaybetmemek için. insanoğlunun doğasında var bu ya bir ceza almadan doğruyu bulamamak birazda ama ya kaybettiğimizi bir daha geri alamazsak ozaman neye yarar kaybettikten sonra değerini anlamak....




paylaşımın için teşekkür ederim güzeldi..

[MuRaT_GuL]

Sayın madlen

Sayın madlen şöyle demiş:

İnsanlar kaybedeceklerini bildikleri şeylere daha bağlı olurlar ve daha sıkısıkıya sarılırlar.

Ewet bencede insanlar kaybediceklerini bildikleri şeylere daha çok bağlı olurlar. Ve o bağlı oldukları şeyleri illaki kaybederler bu o insanları daha çok üzer aslında...Ama yapıcakları hiç bir şey yoktur.Daha sıkı hatta kaybetceğini anladıgında ise dahada sık sarılar ama sonuç aynıdır...''KAYBEDERLER''....

[ursulamel]

Düşünceniz çok doğru sevgili madlen.İnsanlar hep sahip oldukları ellerinden yitip gidince değerini anlarlar ve burda bahsettiğiniz yaşam örneği de çok güzel. Her insan yaşamanın birgün son bulacağını bilir ;ancak yaşam dışında çoğu şeyde bizler bir şeyi kaybedebileceğimizi o an gelene kadar farkedemeyiz ve bu noktadan sonra pişmanlık başlar.İş buralara varınca da insan bir daha asla yapacaklarını ertelemeyeceğini ya da sevdiklerine vermek istediği ilgiyi,değeri zamanında göstereceğine kendi kendine söz verir fakat hiçbir zaman da bu sözü tutamaz..

[damla]

Evet gerçekten de;bir şeyin değerini kaybetmeden anlamak çok zor.Kimi zaman bu depresif olmaktan kaynaklanıyor olabilir diye düşünüyorum.Yani hayata pozitif bakamamaktan.Çünkü mutlu olmak,hayattaki nesnelere değer vermek demektir.Sahip olduklarımıza verdiğimiz değer ölçüsünde mutluyuzdur mesela.Bu söylediklerimi kaba bir biçimde algılamayın.Şu anda mutlu olabilirsiniz.Ama sahip olduklarınıza,hayatınızın her anına tek tek hakettikleri değeri verirseniz,daha mutlu olursunuz.

[o bilmiyor]

Bazı şeyleri kaybetmek mi gerekiyor degerini anlamak için? gibi bir soru çıkıyor ortaya... nasıl ki kazanmanın güzelliğini yaşıyor isek kaybetmeninde acısını yaşamamız gerekiyor diye düşünüyorum.. ne vakit kaybetsek daha bir başka oluyor bir zamanlar anlam vermediklerimiz. biraz bencil miyiz kendimizden başka hiç kimseyi düşünmeden mi yaşıyoruz dersiniz. bence evet biraz benciliz.bir biri ardına yapılan yanlışlıklardır kaybetme korkusu.bence bu da duygularımızı yönlendiren sosyal yaşamın bir parçasıdır ve herkesin kaybetmekten kendine göre farklı korkuları vardır ama bu karşıdaki insanla dolaylı yoldan etkilidir...

[realist]

İnsanlar bir şeyin değerini kaybettikten sonra daha iyi anlıyor.İnsanlar bu huyundan bir türlü vazgeçemiyor.'İnsanlar kaybedeceğini bildiği şeylere daha bağlı oluyor.' sözü bence her zaman geçerli değil .Örneğin;öyle anlar oluyor ki annemize kötü davranıyoruz ve onu üzüyoruz.Tamam;tekrar barışıyoruz ama o kötü davranış annemizin kalbinde iz bırakıyor.Annemiz de de bir gün ölecek,onu kaybedeceğiz.Ama bunu bile bile ona kötü davranıyoruz.Sanıyorum ne demek istediğim anlaşılmıştır.

[YAZGI]

Öyle seyler vardırki,kaybedildikten sonra geri gelmesi imkansızdır.Kaybetmeden kaybedeceklerimizin farkına varıpta hakettigi degerleri vermek aslolandır.Bunu cok fazla başaramıyoruz yaşam sürecimizde maalesef.Bazen olumsuzluklar anlamlandırır birçok değerleri.Tıpkı kaybettiklerimiz gibi.

[onur0226]

insanların kaybedeceklerini bildikleri şeylere daha fazla bağlanma sebepleri kaybettikten sonrasının bilinemiyor oluşunun yarattığı tedirginliktir sanırım.

öyle sanıyorum ki bu durum kaybetmemiz gereken şeyler için daha çok ortaya çıkıyor.değişimin zorunlu olduğu durumlarda...

[il_bilge]

Elinde olmayanın daha değerli olmasıyla da doğru orantı kurabilir miyiz bu bağlamda?

Her zaman bizde olmayan daha farklı ve çekici gelir bizlere...

Hele de bizdeyken yitip giden çok daha anlamlı...