Ki Bir Ne!?

[YAZGI]

Dünyanın merkezi patladı,

yer yerinden oynayacak gibi.



Sınırlar titremeye başladı. İnsanlar dağ girintilerine saklandı. Otlar sarardı. Çiçekler soldu. Ağaçlar köklerini toplayıp kaçtı. Güneş karardı. Kuşlar füzelere, jetlere çarpmamak için havalanmaz oldu. Kıtalar okyanusların ardına gizlendi. Kim kime, dum duma bir kargaşa çıktı kaçan kaçana.



Çocuklar ne olacak. Tekerlemeleri öğrenecek vakitleri bile kalmadı. Vakit dediğim öyle ivme kazandı ki, artık duş almaya vakit bulana bravo. Uçaklar icad edildi ülkeler yakınlaştı. Telefon olalıberi özlem mekana yöneldi. Eller mars’a varsın, durun etek boyumuz yeterince kısa değil.



Kim kimde öfkesini dindiriyor. Kim ille de bir yerlerin canını acıtacak. Can acımayan yerde dinginlik olmaz mı?



yanılmayın… kıyamet yakın

yanılmayın… temiz deniz kalmadı

yanılmayın… oksijen azalıyor

yanılmayın… bombalar yıkıyor

yanılmayın… yanılmayan bir tek O

yanılmayın… yönelin

yanılmayın… inanın

yanılmayın… zaman azaldı



Ben ne diyorum? Kendimce söyleniyorum.

Kendimce kıyametime koşuyorum.

Kendimce kendi kıyametine koşanlara bakınıyorum.

Elimden ne gelirse, ‘eyy ellerim! Elinden geleni yap’ diyorum.

Yap ki yüreğin varsın feraha.

Ferah dediğim nedir,

ki bir kitap mı

ki bir dua mı

ki bir rüya mı

ki bir ne!?

Kibir ne... neye...

Büyüklenme

Büyüklenme

Dağları yapan devirir

Binaları yapan yıkar


MÜREKKEP LEKESİ 10

Naz Ferniba