Bülent Ecevit Hayatı Ve Eserleri

[07fatma]

Mustafa Bülent Ecevit, 28 Mayıs 1925 İstanbul'da doğdu ve 5 Kasım 2006 Ankara'da vefat etti. Ülkemizde: Karaoğlan, Kıbrıs Fatihi gibi takma isimler ile anılan merhum Sn Bülent Ecevit'e ayrıca şu benzetmeler ile de çağrılmalar yapılıyordu: "Allende-Büllende". Türk şair, gazeteci, yazar, siyasi parti başkanı ve siyaset adamı olan Bülent Ecevit. Beş kez Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı oldu. TBMM'nin 21. Cumhuriyet' in 18. Başbakanıdır. 20. yüzyılın ikinci yarısında Türk siyasi hayatındaki en önemli isimlerden biridir.

Türkiye Büyük Millet Meclisi' nde 11. ve 12. Dönem Ankara, 13., 14., 15., 16. ve 19. Dönem Zonguldak, 20. ve 21. Dönem İstanbul milletvekili olarak görev yaptı. 1961'de Kurucu Meclis, Temsilciler Meclisi üyesi, Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı, Demokratik Sol Parti Genel Başkanı oldu. Çalışma Bakanı, Devlet Bakanı, Başbakan Yardımcısı ve Başbakan olarak görev yaptı; ancak üniversite mezunu olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanlığı'na aday olamadı.

25 Temmuz 2004 tarihinde yapılan DSP kongresi ile aktif siyaseti bıraktı. Ve Kasım 2006 yılında Ankara'da vefat etti.

Edebi Kimliği:

Bülent Ecevit, siyasi yaşamının yanı sıra yazarlık ve şairliği de birlikte yürütmüş ender siyasetçilerden birisidir. Sanskrit, Bengal ve İngilizce dillerinde çalışmalar yapmış olan Ecevit, Rabindranath Tagore, Ezra Pound, T. S. Eliot, ve Bernard Lewis' in yapıtlarını Türkçeye çevirmiş, kendi şiirlerini de kitap halinde yayımlamıştır.

[07fatma]

Kim bilir insanda son kalan gözler görür mü dünyayı uzaktan
kim bilir
küçülür mü dünya
büyür mü uzaktan
kim bilir
küllenir mi dünya
özlenir mi yoksa uzaktan
...

[07fatma]

Şimdi oyun vakti sonuna erdi
bütün hayatımca seni
şarkılarımla aradım
beni onlarla kendi dünyama
bakıp dokunarak kendimi
anladım öğrendigim bütün
dersleri bana ögreten
şarkılarımdı onlar bana
gizli yolları gösterdiler
onlar gözümün önüne
kalbimin ufkundaki
yıldızları getirdiler
....
(çeviri siirlerinden biri)

[Elenorin]

Sevdiklerimin başında bir bilmediğim
Görmediğim özlemediğim özlediklerimin başında

Yurdum olmadan sıladayım
Kimsem ölmeden yasta
Yollarda gözlediğim ne
Mektuplarda beklediğim ne

Nereden sürmüşler beni buralar nere
buralar nere, buralar nere

Bir bildiğim olmalı, bilmez olmuşum
Bir derdim olmalı, gülmez olmuşum
Buralara konmuş göçmen olmuşum
Bir derdim olmalı, gülmez olmuşum

[Elenorin]

birlikte ögrendik seninle
avucumuzda yüregi çarpan
kusa sevgiyi
elele duyduk kumsalda denizin
milyon yilda yonttugu
tasa sevgiyi
tirtillari tanidik seninle baharda
tirtilken daha sevmeyi ögrendik
sevgiden üreyen kelebegi
topragi evimiz gibi sevdik seninle
birlikte sevdik kuru toprakta
ev kuran köstebegi
köstebeginden topragina tasina
tirtilindan kelebegine kusuna
elele sevdik bu dünyayi
acisiyla sevinciyle sevdik
yaziyla kisiyla sevdik
köy - köy ülke - ülke
gökler gibi sardi dünyayi
yagmur gibi sizdi dünyaya
dünya kadar oldu sevgimiz
elele büyütüp elele derdik
elele derip insana verdik
verdikçe çogalan sevgimizi

[Dilara]

Ben Misin? dirilten misin beni gövdem
öldüren misin bilmem

gördüren misin beni gözüm
körleten misin bilmem

bildiren misin bana başım
gizleyen misin bilmem

bir ben varım benden öte
ben misin bilmem Bülent Ecevit

[orkhun]

insanoğlu
madde bir
dünyaya gelmelidir

madde iki
sevmeli sevilmeli
dünyayı cennetin
kendisi bilmelidir

madde üç
yaşama sevgisinin
kökleri gönlünde
insanoğlu günün birinde
ölmelidir
dönmelidir dudaklarına
buruk bir elmanın tadı

dördüncü madde okunamadı

Bülent Ecevit

bir de bu şiiri kendi sesinden dinleyin.. böylesi daha anlamlı oluyor..

http://www.youtube.com/watch?v=uQFcHsEDP5E

[07fatma]

MAGARA
mağaranın duvarına
hayvanları taştan oydum
kükrediler karanlıkta
türkülerle karşı koydum

karanlıktı mağara
ışığı taştan oydum
üşüyordum
bir de güneş koydum

aşk oydum mağaranın duvarına
aşk oydum
ağrıdı taşlar
yarıldı mağara
1970
B.E

[07fatma]

YARGI

öldürenle katiliz çalanla hırsız
tümümüz sanığız tümümüz savcı
tümümüz suçlu tümümüz yargıç

kimi aklar kimi suçlarız
kimi bağışlar kimi asarız
kendimizi başkasında

hergün bıçak saplı
birinin arkasında
vurulan da biziz vuran da

[07fatma]

YAPAMADIĞIMIZ

-Rahşan'a-

akşam kapı eşiğinde bir terli giysi gibi
soyunmak vardı derdinden evrenin
bir entari serinliğini giyinmek
kendi derdini tespih gibi çekmek elinde

yün örmen vardı akşamları koltuğa gömülü
karşında polisiye roman okumak vardı
sorgusuz bakışmak yoruldukça gözlerimiz
sevinçsiz gülmek üzüntüsüz ağlamak

oturmağa konuklar gelmesi bazen
çevresinde bir masanın kaygısız
sıcacık konularda bir demli çay gibi
bilmedik komşularla konuşmak

dünyamızla uyuşmak vardı
oyunda sonunu görmeden oynamak
sevinebilmek kazandığına
yitirdiğine yerinebilmek

düşünmiyebilmek yoruldukça düşünmekten
kamaştıkça örtebilmek gözlerini
düşlerde bile ışıktan sakınarak kendini
uyayabilmek vardı vaktinde rahat