Lamira'dan şiirimsiler

[lamira]

Herkes Gibi

Herkes gibi yaşasana sen
Sevsene, bağlansana
Gülerken ağlatmasana

İçindeyken bile
Ah yarın kimler içinde diye
Düşündürmesene

[lamira]

Biliyorsun


Bırak onu.
Vazgeç.
Yapma bunu kendine
Bu kadar değilsin sen
Gör kapatma gözlerini
İçin acıyor biliyorum
İşlek bir acı bu biliyorum
Acına bakıp daha da acılanma
Tut elimi yardım edeceğim sana
Ben ayakta oldukça yanaşmayacaksın buna
Tamam öyleyse bende düştüm yanına
Dayanarak birbirimize kalkalım ayağa
Kalkmak zorundayız biliyorsun
Başka çıkar yol yok biliyorsun
Elimi tuttun bana yardım ettin
Seviyorum seni
İstiyorum seni deme bana
İkimizin de istediği bu değil biliyorsun
Bunca süründüğümüz
Bunca parçalandığımız bu değil biliyorsun
Minnet olur bu
Gerçek aşk istiyoruz biz katıksız aşk.

[lamira]

Huzursuz


Biz iki huzursuzuz seninle
Birbirimizden başka yok kimse

Salaş lokantalarda
Büyükken küçülen sokaklarda

Sabah en erken kalkan gemide
Kocaman bir insan denizinde

İkimizin bildiği bir dilde
Gözümüzün değdiği her yüzde

Yok bitti aramam desek de
Aramıza giren sessizliğin sesinde

İkimizin bildiği tek işaretle
O gizli gülümsemede

Arıyoruz birbirimizi

[lamira]

Soytarı

Sen kendini bir soytarı sandın, bir kadın sana acıdı bir günlüğüne kral yaptı seni sandın. Ama yanıldın.
Krallıktan kendi isteğinle feragat ettin. Sen kendini kral zanneden soytarılarla eğlenen soytarı görünümlü bir kraldın. Özgürlüğü seçmiştin. Sahte krallar cariyelerin raksını aşk sandı, sense aşk için o cariyenin eteğini öpmeye razı bir kraldın. En imkansız aşklara bütün imkanlarını harcadın. Daha aşka yeni batmışken, içinde yaşarken; bitecek onu da unutacağım diye üzülüp, ruhuna attığın izler yetmezmiş gibi bedenin de iz bırakmak isteyecek kadar aşk sarhoşuydun.
Yanıldın.
O kadın seni görmez anlamaz sandın. İyi bir kadın, dedin
Acıdı bana, dedin. Ondan bir günlüğüne kral yaptı dedin. O kadın seni tanıdı. Sen en soytarı halini takınıp sahte kralları kendi denizinde boğarken, o kadın seni gördü. Tahtını verdin, krallar sofrasını terk ettin, özgürlüğünü aldın. Bir de o kadının aşkını.




(Bu yazının ne olduğu hakkında henüz bende bir karar verebilmiş değilim)

[lamira]

Hayal


görünmez bir sevgili oldum
görmeden sevdin beni
o en çok sevdiğin
hayale doladın beni
onun gibi konuş
onun gibi gül
onun gibi sev, dedin beni
sen kendi yazdığını oynadın
ben seyrettim seni
an geldi ben olduğum için
suçladın beni
en büyük suçun
o hayale benzetmek beni

[melnur]

Saat 2:30
sabaha mı yakın yoksa geceye mi?
söyle ki koyacağım adını
sabahın körü ya da gecenin bir vakti

sokağa çıkacaktım
çıksam büyük ihtimal içecektim
çıkamadım
oturdum sana şiirimsiler yazdım.

Sn.lamira;

İsterseniz bunu da silebilirsiniz. Ama bu şiirin silinip gitmesine gönlüm hiç razı olmadı.

Hoşuma gittiğini söyleyebilirim.
Son dize şöyle bitebilir miydi?

"oturdum bu şiiri yazdım."

[lamira]

Şiir bana tuzak sayın Melnur. Uzun yazıları sevsemde becerebildiğime inansamda bazen onlarda bile ifade edemiyorum bazı şeyleri, olmuyor yerini bulmuyor.
Madem ki sevdiniz varsın kalsın.
Teşekkürler.

[melnur]

Sayın lamira şöyle demiş:

Şiir bana tuzak sayın Melnur. Uzun yazıları sevsemde becerebildiğime inansamda bazen onlarda bile ifade edemiyorum bazı şeyleri, olmuyor yerini bulmuyor.
Madem ki sevdiniz varsın kalsın.
Teşekkürler.

Şiirin kışkırtıcı bir yanı var. Belki de böyle olduğu için hayatımızın her an'ındahep yanıbaşımızda. Şiir okumak güzel de yazmak...!

Hem düşünce ve duyguyu, hem ritmi, hem müziği aynı anda verebilmek, önce yazanda sonra okurda o sözcüklerin büyüsünü duyumsatabilmek farklı bir şey. Nasıl tanımlamalı bunu?


sokağa çıkacaktım
büyük ihtimal içecektim
çıkamadım
oturdum bu şiiri yazdım.

Böyle bir şey belki.
Benzer bir kaç cümle ile koca bir dünyayı anlatabilmek...

[lamira]

Saat 2:30
sabaha mı yakın yoksa geceye mi?
söyle ki koyacağım adını
sabahın körü ya da gecenin bir vakti

sokağa çıkacaktım
çıksam büyük ihtimal içecektim
çıkamadım
oturdum bu şiiri yazdım.

Lamira / Melnur

[melnur]

Bu haliyle yazıyaz köşe'ye girer mi dersin?