| |
||||||
"Seviyenin olmadığı bir yerde ne özgür düşünce, ne de demokratik bir ortam oluşabilir." |
||||||
| #1 | |
![]() Giriş Tarihi: Oct 2006
Mesajlar: 80
| Evlenemiyorum. Sizce ben ne yapmalıyım ? yıl 2006 2 sevgili evlenme çağına gelmiş ama aileler izin vermiyor. daha erken olmaz diyorlar peki diyoruz bu seferde buluşturmuyolar ama bu çift bir birlerini çok seviyor sizce ne yapmalı kaçırmalımı kimseye sormadan nikahmı yapmalı yoksa diğerlerimi cevablerınızı bekliyoruz... saygılarımla... |
| #2 | |
![]() Giriş Tarihi: Oct 2006
Mesajlar: 94
| Sıyrılmalı insan;tabulardan,kendini ait hissetmediği geleneklerden,törelerden... Sıyrılmalı ve ne istiyorsa onu yapmalı,ancak böyle saygı görür insan! Yoksa bi kaçıp,bi döbüp,bi barışıp bir küserse ESİR olur... Ne gerek özgürlükten ötesi oysa... __________________
"Zafere kadar durmak yok!!!" Ernesto Che Guevara |
| #3 | |
Forum Kurucu Üyesi ![]() Giriş Tarihi: Mar 2005 Ülke / Şehir: 23185
Mesajlar: 3,832
| Profilinizden baktım 1989 doğumlusunuz. Aileniz haklı. Gerçekten sizin için çok erken. Henüz hayatınızın başındasınız, onu doyasıya yaşayıp sağlam bir gelecek kurmak varken evlilik gibi ileride geri dönülmesi çok zor bir yola girmeniz bu yaşta bence çok riskli ve tehlikeli. Genç yaşta gerçekleştirilen evlilikler çoğu kez pişmanlık getirebiliyor. Tavsiye vermek haddim değil ama görüşüm bu yönde. Aşkınızı evlilik olmadan da sürdürebilir, ilerleyen yıllarda evlenebilirsiniz. Ancak anladığım kadarıyla aileleriniz öylesine korkmuş ki buluşmanızı dahi istemiyorlar. Onlara yeniden güven vermelisiniz. Evliliği şu an için düşünmediğinizi söylerseniz, bence birlikte olmanıza anlayış göstereceklerdir. |
| #4 | |
![]() Giriş Tarihi: Aug 2006
Mesajlar: 424
| Erkeklere 30 undan once kızlarada 25ınden once evlılıkle ılgılı hıc bır plan proje girişim yapmamalarını tavsiye ederim. Hayatta daha neler var, biraz görün dolaşın kafanızı daha büyümeden kuma gömmeyin. Gözü açılmadan evlenenin ilerde gözü açılınca çok kötü oluyor |
| #5 | ||
Forumdan Uzaklaştırılmış Giriş Tarihi: Nov 2006
Mesajlar: 472
| Alıntı:
kızın yaşı küçükse kaçıramassın ..bu suç olur kimseye sormadan nikah yapamassınız gerekli işlemler için belgeler gerek en iyisi siz konuşmaya devam edin bir süre daha ve zamanını bekleyin doğançay Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 04-01-07 05:27 . | |
| #6 | |
![]() Giriş Tarihi: Jul 2006 Ülke / Şehir: Denizli
Mesajlar: 1,179
| Bazı tabuları yıkarak bir evlilik kurun,bir farklılıgınız olsun ve içinizden hangisi geliyorsa onu yapın ![]() |
| #7 | |
![]() Giriş Tarihi: Oct 2006 Ülke / Şehir: izmir
Mesajlar: 656
| Sn. zafercan kararsızlık içinde bir karar alabilmek ümidiyle buraya böyle bir konu açmışsın ama tabiki herkes farklı düşünür farklı şeyler yapar.Çünkü her insan farklıdır.Herkesin yaşantısı aileleri farklıdır.İnsanlar çevresindekileri tanıdıkları ölçüde davranışlarına yön verirler. Ben bu yaşımda evlenmeyi düşünmüyorum ama evlenene de evlenme demem/diyemem. 2 yıl önce 17 yaşında bir tanıdığım evlendi ve şuan gayet güzel bir evlilikleri var.Ancak şu da bir gerçek ki siz ne kadar sorumluluk sahibi olursanız olun,hayal ettiğiniz evlilik için gerekli vasıflara sahip olursanız olun aileleriniz size sırt dönerse sizin için herşey zorlaşacaktır.En kısa zamanda bir çıkış yolu bulmanızı umuyorum. __________________
aslında yalnız değilim, ama kalabalıklar içinde kaybolalı da çok oldu." Tut ki elimden bir tutan var, ne o tuttuğunu bilyor ne ben farkındayım..." |
| #8 | ||
![]() Giriş Tarihi: Aug 2006
Mesajlar: 663
| Alıntı:
Evet, belki evlilik için gerçekten erken. Daha meslek belli değil, gelecek belli değil... Ama aşk için hiç de erken değil. Aşkın turşusu kurulmaz. İnsan aşkı öyle tutamaz. Eğer aşkı tutabiliyorsa, kendini 25'ine, 30'una kadar herkese ve aşka kapatabiliyorsa, 30'unda da yapar bi "mantık evliliği" olur biter. "Tamam artık aşık olabilirim" demekle aşık olunmaz çünkü. "Buluşturmuyorlar" diyor, anlamıyor musunuz? Var mı bunun mantığı? Tamam hadi evlenmeleri için erken, ya buluşmaları için de mi erken? Ne zaman tanıyacak bu çift birbirini? Gerdek gecesi mi? Yoo hayır beyler, bayanlar, evlilik öyle ucuz ve basit bir iş değildir! Evlenecek çift birbirini tanımalı, öpmeli, koklamalı, dokunmalı... 1 saat içinde yiyip bitireceğiniz kavunu manavdan alırken bile kırk ayrı testten geçirirsiniz, ama evlenmeye gelince, ömrünüzü geçireceğiniz insan için, kuru bir "eli yüzü düzgün" nitelendirmesine, gözü kapalı "evet" deyiverirsiniz. Bu ne mantıktır?! Evlilik kurumu bu denli mi yozlaşmıştır? Bu kadar mı önemsizdir? Buluşturmayan aile çocuklarının geleceğini çöpe atmıştır bir kere. Çünkü buluşturulmayan çift, ne yapar ne eder buluşur ya da kaçar. Bunların ikisini de yapamazsa eğer, hangi mesleği yaparsa yapsın, geleceği zaten çöpe gitmiştir bir kere; hayatı boyunca mutluluğu yakalayamaz. Ben 17 yaşımda aşık oldum. Bugün 21 yaşımdayım ve hala aşığım, (Allah bozmasın) hala birlikteyiz. Bir yandan da okuyorum. Okullarımız aksamış falan da değil. Ama eğer buluşturulmasaydık şu anda ne üniversite de okuyor olurdum ne de bir geleceğim olurdu. Zaman zaman bizim bile bunaldığımız oluyor. Keşke daha fazla şey için izin alabilsek diye.... Bir yılbaşı gecesini başbaşa geçirebilsek diye... Bu bile bizi deli ederken ne demek "buluşturmuyorlar"? Söyle annene babana ve kız arkadaşının anne babasına; attırmasınlar tepemi, getirtmesinler beni oraya:64 ![]() __________________
"Cümleler doğrudur sen doğru isen, Doğruluk bulunmaz sen eğri isen" yazarkedi Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 04-12-06 20:55 . | |
| #9 | |
![]() Giriş Tarihi: Oct 2006
Mesajlar: 80
| arkadaşlar bu arada yanlış anlaşıla bilir burdaki sevgililerden biri ben değilim ancak atrafımda buna benzer bir kaç olaya tanık oldum ve aklıma böyle bir konu açmak geldi. cevablarınız için teşekkürler. yorumlarınızı bekliyorum saygılarımla...... |
| #10 | |
![]() Giriş Tarihi: Oct 2006
Mesajlar: 535
| Evlilik hafife alınacak bir kurum değildir. Hayatının geri kalan kısmını bir insanla geçirmeye karar verdiysem aileminde buna saygı göstemesi gerekmektedir. Sonuçta o hayatı ben yaşayacağım. Ben öyle mutlu olduğuma inanmışsam ve mutluysam ailmde benimle beraber mutlu olamk yerine karşımda duruyorsa *Birincisi onlara olan saygımı yitiririm çünkü benim karalarıma saygılı olmadıkları için. *İkincisi yine sevdiğim ve istediğim insanın yanında olmayı seçerim. Ben sırf ailem istemedi diye sevgimden vazgeçemem. İnandığım şeyler uğruna savaşmayı seçerim. Belli bir zaman sonra ister istemez kabul edecekler... bence herkez inandığı şeyler uğruna savaşmalıdır. Yeri geldiğinde ailesine karşı durarak.... __________________
insanlar anlayabildikleri kadar yaşar, ve anlayamadıkları şeyleri umursamadan ölüp gider... yinyang Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 05-12-06 11:41 . |
![]() |
| Şimdi Bu Konuyu Görüntüleyenler: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
|
|