Öz

[prenstenes]

ÇUKUR

Karanlıkta atlarım sandı karşıya Osmancık. İnşaat demiri saplandı yanağına. Çukur Osman dediler, alay ettiler. Büyüdükçe büyüdü içinde çukur.

[prenstenes]

PIHH

Gerginliği "pıhlamasından" belliydi kapıyı bize açarken. Bu "pıhlamayı" ben keşfetmiştim. Büyük bir sıkıntısı olduğu ve nasıl söyleyeceğini bilemediği zamanlar yapıyordu gayriihtiyari.

Çay koydum, dedi, gel yiyelim... Yedik biz, dedim. (Alındı mı acaba?) Soyunduk, dökündük. Yedi ve geldi yanımıza. Hal hatır sordum, rapor için uğraştırdılar, yarın yine gideceğim diye yakınmaya başladı. Yine yarısından başlamıştı anlatmaya. Ne için lazım dedim, rapor... Huzurevi için deyiverdi. İçimde bir kuş öldü.

[prenstenes]

KÜÇÜK ADAM


"Full mü?" diye sormasıyla, benzin kapağını açmaya başlaması bir oldu.
Yüzünü sakladı. Kalbi sıkıştı. Mahçuplaştı, çaresizleşti, küçüldü. Benzin pompasına uzanırken
petrol mühendisiliğini düşündü. Lise birinci sınıfta kendisine yakıştırdığı o havalı mesleği...
Pompayı sıkıca tuttu. Depoya bir sürü yaşanmamışlık, özür ve keşke doldu.

Yaşlı adam,
kredi kartı slibini uzatıp, arabasına yerleşti, gitti. Güle güle hocam dedi içinden. Petrol Mühendisi
olmaya söz verdiği lise öğretmenine el salladı içindeki "büyük adam olamamış o küçük
adam".

[prenstenes]

PEKİYİ

"Bütün derslerin pekiyi, bakma artık, yeter eskiteceksin karneni!"
dedim, dinlemedi yine. Her gün çıkarır bakar. Ben saklarım, o bakar. Sanırsın uçacak. Her
gelene gösterdi, deli. "İlkokul dört zordur bak, iyi çalış!" dedik ya, hırs yaptı. Aman
yapsın! Hep böyle gider inşallah! İkinci dönem de, sonra da...Okusun da büyük adam olsun
oğlum. Doktor anasıyım diye kurulurum baş köşeye, Doğu'ya gitse
bile.

......

"Annee! Notlarım uçmuş!" dedi ağlayarak. "Üzülme
canım, yazarız elle." dedim, güldüğümü belli etmeden. Nasıl söylerdim ağda yaparken kapı
çalınca elimdekini alelacele karnenin üstüne bıraktığımı, düşünsenize...

[prenstenes]

AYAK
KÜREEEN

"Annee, bak ayak küreeeem" diye gösterdi kararmış beş kuruşu
sevinçle. "O ne demek öyle?" dedi evirdi çevirdi kadın. "Nesibe teyzem
verdi" dedi çocuk. Koştu içeri.

Manavdan bir şey aldırıp, üstünden artanı çocuğa
vermeyi bir adet bildi Nesibe hanım, onların "ayak kirası" olduğunu ise çook sonra
anladı çocuk.

[prenstenes]

İKİRCİM

Söylemeliyim. Hiç tanımasam bile... Onun adına üzüle üzüle... Yo...yo... Nasıl
derim? Birazdan -ah!- o gülüş donacak yüzünde, kaç kez gördüm bu sahneyi. Yüzler ayrı,
duruş aynı. Bilse... Ahh... Şimdi bir kere utanması, saatler sonra bin kere utanmasından iyidir.
Bana söyleseler, kimbilir... Nasıl da gülüyor, farkında olmadan. Oysa çığlık çığlığa o göz alıcı
beyazlık.

En güzeli bir şey veriyor gibi sokulmak. Sonra
fısıltıyla...

"Hanımefendi, düğmeniz kopmuş."

[prenstenes]

İŞAK
(İshak)

Gittim yalvardım doktora. "Altı buçuktan sonra gel" dedi.
Komşuma uğrayayım dedim eve gelmeden, Hac'dan dönen. Ayıp olmasın. İnan, mantomu bile
çıkarmadım. Dedim, "İşak hasta, bekler yolumu". "Al" dedi, "O
zaman şu hurmayla zemzemi. Şifa olsun. İşak Dayıma yedir."

Geldim, İşak hurmayı
yedi, zemzemini içti, uzandı yana. Ben mutfağa gittim o sıra. Bağırdı, "Kaldırın beni,
Gülümser!" Kaldırdık. "Ne oldu İşak?" Gözlerini dikti, kaldı
duvara...

Bağırdım, bağırdım... İşak dilsiz, duvar yıkılır. Atladık gittik hastaneye. İşak'ım
gitti dönmez, morglarda üşür. Sabaha dek düşün babam düşün. Geldiniz Allah'a şükür!

[prenstenes]

CİNNET
ÇOCUĞU

Sustalıyı çekip, biçmek istedim sessizliği, sonra vazgeçtim, koydum yerine.
Bunu bir kez daha yapmıştım. Hem de bir şiirde... Bu kadar kolay vazgeçmem sizi yanıltmasın,
haa!... Bir gün mutlaka Maşallah'ımı takıp göğsüme çaprazlamasına, kahraman bir asker gibi
"Cinnet" olacağım.

"Oldu da bitti, maşallah!" diyecek, içimde tef
çalan soytarım!

[prenstenes]

GİRDAP

Gençti.
Ölünecek en güzel yeri seçti.
Tüm cesaretini toplayıp,
sevdiğinin karşısına geçti.
Girdap, baktıkça, içine çekti.
Gitti ilk aşka kurban.
Girdap, yanakta gamzeydi.

[gökçeşair]

"büyük adam"


"full mü?" diyen sesi tanır gibi oldu yaşlı adam. cüzdanının içinde kredi kartını aranırken, kaçak gözlerle de benzinciye baktı. tanımaya söz vermiş gibi düşündü, düşündü...

benzincinin içindeki depremin artçı bilincindeydi yaşlı adam. anladı, sustu...

kredi kartı slibini sıkılmış kipriklerle aldı. benzincinin suratına hiç bakamadı. dikiz aynasından küçülürken el sallayan benzinci; yaşlı adam:
" ah oğlum, metin' im, güle güle yavrum" dedi.

hırsından gaz pedalına yüklendi yaşlı adam. kocaman gözyaşları düşmeye başladı koltuğuna. sonra avuçlarında sıktığı kredi kartı slibini açarak, uzun uzun baktı ve alnından öptü.


hoşgeldin üstat, saygılarımla

gökçeşair